Livestream

Livestream
SATURDAY, OCTOBER 21: Los Angeles: 05:00 PM – Detroit, New York, Toronto: 08:00 PM | SUNDAY, OCTOBER 22: London: 01:00 AM – Paris, Brussels, Berlin, Madrid, Rome: 02:00 AM – Moscow, Kiev, Jerusalem, Athens: 03:00 AM – Beijing: 08:00 AM – Tokyo: 09:00 AM | Wei Yu, Eric Nowlin (photo), Detroit Symphony Orchestra, Leonard Slatkin | Live on Livestream

Wednesday, October 30, 2013

Η Maria João Pires ερμηνεύει το Largo από το 5ο Concerto του Johann Sebastian Bach

Johann Sebastian Bach: Harpsichord Concerto No.5 in F minor, BWV 1056

ii. Largo



Maria João Pires, piano

Orchestre de Paris
Διευθύνει ο Riccardo Chailly

Sala Pleyel, Παρίσι, 23 Φεβρουαρίου 2012


Tuesday, October 29, 2013

Το νέο Big Bang της κλασικής μουσικής

Θεόδωρος Κουρεντζής
Παύλος Η. Αγιαννίδης,  19/10/2013
www.tanea.gr


Η κρίση αξιών μάς στρέφει ξανά στην ουσία και στο ταλέντο, ακόμη και όταν το καταρρέον σύστημα προσεταιρίζεται ως σταρ τη νέα φουρνιά προικισμένων μουσικών από όλο τον κόσμο, που πλέον φωτίζονται άπλετα.
  Τρεις βαθιές σαγηνευτικές φωνές από την Ιταλία. Μερικές δεξιοτεχνικές δοξαριές από τη Βαλτική. Μια γοητευτική πιανιστική συγχορδία από τον Καναδά. Ένα μουσικό όραμα από την Σιβηρία... Κάπως έτσι μοιάζει να ξεκίνησε το καινούργιο Big Bang (η έκρηξη που φέρεται να δημιούργησε τον κόσμο) στην κλασική μουσική, από νέους ηλικιακά και ιδιοσυγκρασιακά μουσικούς από όλο τον κόσμο και φτιάχνει το σάουντρακ ενός γενναίου, νέου κόσμου - κατά Άλντους Χάξλεϊ - με τις ξεπεσμένες αξίες του παλιού να βυθίζονται στο τέλμα της κρίσης.
  Δεν είναι τυχαίο που ως κυρίαρχο πρόσωπο σε αυτή τη νέα έκρηξη δημιουργίας και ταλέντου στην κλασική μουσική, που υποφέρει εσχάτως από συναυλιακές υπερβολές και βελτιωμένες σε κομπιούτερ «σέξι» εικόνες του σταρ σύστεμ ξεχωρίζουμε έναν Έλληνα (κάτι που έκανε πολύ πρόσφατα και η ιταλική εφημερίδα «Ρεπούμπλικα»).

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο



Monday, October 28, 2013

Δημήτρης Σγούρος - 35 χρόνια ερμηνείας

ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΟΨΕΙΣ ► ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΓΟΥΡΟΣ - 35 ΧΡΟΝΙΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ

Ένα αφιέρωμα για τα 35 χρόνια ερμηνείας και καλλιτεχνικής πορείας του μεγάλου Έλληνα πιανίστα. Προβλήθηκε στις 17-02-2013 από την ΕΤ1



Ο Δημήτρης Σγούρος χαρακτηρίστηκε ως «παιδί θαύμα» και το 1982 η Νιου Γιορκ Ποστ έγραψε: «Κε Μότσαρτ, Κε Λιστ, υποδεχθείτε τον Κο Σγούρο!..». Και από τότε έχει εμφανιστεί στις μεγαλύτερες Αίθουσες Συναυλιών του κόσμου, συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους μαέστρους του κόσμου, με τις καλύτερες Ορχήστρες του κόσμου. Κανένας άλλος Έλληνας μουσικός δεν κατάφερε τόσα πολλά, σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.

Ο Άρθουρ Ρουμπινστάιν το 1982, είπε για τον 13χρονο Έλληνα πιανίστα Δημήτρη Σγούρο: «Είναι ο καλύτερος πιανίστας που άκουσα ποτέ, περιλαμβανομένου και του εαυτού μου. Ευχαριστώ το Θεό που με κράτησε μέχρι σήμερα στη ζωή και μου έδωσε την ευκαιρία να τον ακούσω με τα ίδια μου τα αυτιά». Στη συνέχεια, έβγαλε το χρυσό ρολόι που φορούσε και το πέρασε στο χέρι του νεαρού.


Παραγωγή:Ελληνική

Σκηνοθέτης: Αλέξανδρος Παπαηλιού
Έρευνα: Μιχάλης Μεσσήνης
Διευθυντής Παραγωγής: Αντώνης Παργανάς

Λεωνίδας Καβάκος

Ο Λεωνίδας Καβάκος θεωρείται ένας από τους πιο περιζήτητους βιρτουόζους βιολονίστες της εποχής μας. Γεννημένος στην Αθήνα από μουσική οικογένεια, ξεκίνησε τα μαθήματα βιολιού σε ηλικία πέντε ετών με τον πατέρα του και συνέχισε τις σπουδές του στο Ελληνικό Ωδείο με καθηγητή τον Στέλιο Καφαντάρη. Με υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα, στην τάξη του καθηγητή Joseph Gingold και το 1984 έκανε την πρώτη του εμφάνιση ως σολίστ στο Φεστιβάλ Αθηνών.

Αφού κέρδισε τους διαγωνισμούς βιολιού "Sibelius" το 1985 και "Paganini" το 1988, η φήμη του εξαπλώθηκε ταχύτατα στην Ευρώπη φέρνοντάς τον στην λίστα των διακεκριμένων βιολονιστών. Έκτοτε, έχει εμφανιστεί στα μεγαλύτερα διεθνή φεστιβάλ και έχει συμπράξει με τις μεγαλύτερες ορχήστρες του κόσμου, υπό την διεύθυνση διάσημων μαέστρων. Με ενεργή δράση στη μουσική δωματίου, ο Λεωνίδας Καβάκος είναι καλλιτεχνικός διευθυντής ενός δικού του κύκλου μουσικής δωματίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών από το 1992. Εμφανίζεται τακτικά σε διεθνή φεστιβάλ μουσικής δωματίου, έχοντας την ευκαιρία να συνεργαστεί με διακεκριμένους καλλιτέχνες του παγκόσμιου στερεώματος.

Η ικανότητα του Καβάκου να ερμηνεύει ένα ευρύ και ποικίλο ρεπερτόριο διαφαίνεται μέσα από τα ενδιαφέροντα προγράμματα που παρουσιάζει και τη θετική κριτική που λαμβάνουν, όπως το βραβείο "Gramophone Award-winning" που κέρδισε η πρώτη παγκόσμια ηχογράφηση της πρωτότυπης εκδοχής του Κοντσέρτου για βιολί του Sibelius (δισκογραφική εταιρεία BIS), μια πρόσφατη κυκλοφορία με το Κοντσέρτο για βιολί του Hindemith (δισκογραφική εταιρεία Chandos), οι Σονάτες για σόλο βιολί του Ysaye και μουσική του Kreisler (δισκογραφική εταιρεία BIS) και μια σειρά ντοκιμαντέρ με το έργο του Korngold (ARTE TV) και του Berg (BBC TV).

Την καλλιτεχνική περίοδο 2001-02, ο καλλιτέχνης έκανε ένα σημαντικό αριθμό εμφανίσεων, περιοδεύοντας σε όλο τον κόσμο και συμπράττοντας με ορχήστρες από την Ευρώπη και τη Βόρειο Αμερική. Έκανε το ντεμπούτο του με την Orchestre de Paris, την Toronto Symphony Orchestra, το Φεστιβάλ Maggio Musicale της Φλωρεντίας και έδωσε ατομικά ρεσιτάλ στο Παρίσι, τη Γερμανία, την Ιταλία και την Ελβετία. Προσεχή σχέδια περιλαμβάνουν εμφανίσεις με τις ορχήστρες Berlin Philharmonic Orchestra, Royal Concertgebouw Orchestra, New York Philharmonic Orchestra και την Ορχήστρα Μουσικής Δωματίου της Ευρώπης, καθώς επίσης περιοδείες με τις ορχήστρες Rotterdam Philharmonic και Munich Philharmonic και εμφανίσεις στο Carnegie Hall με την Philadelphia Orchestra και στο Λονδίνο με την London Philharmonic Orchestra. Ο Λεωνίδας Καβάκος παίζει με βιολί "Falmouth" Stradivarius του 1692 και είναι ο πρώτος καλλιτέχνης που πρόσφατα ορίστηκε ως "Κύριος Φιλοξενούμενος Καλλιτέχνης" της Ορχήστρας «Καμεράτα» του Ζάλτσμπουργκ, με την οποία εμφανίζεται ταυτόχρονα ως σολίστ και μαέστρος.

Ενθουσιασμός για τον Λεωνίδα Καβάκο


Μια νέα αρχή, δισκογραφικά, κάνει ο βιολιστής Λεωνίδας Καβάκος. Για την εταιρία Decca ηχογραφεί για πρώτη φορά τις Σονάτες για Πιάνο και Βιολί του Μπετόβεν. Το CD και οι συναυλίες ενθουσιάζουν κοινό και κριτικούς.

Υπό τη νέα του δισκογραφική «στέγη» ο βιολιστής Λεωνίδας Καβάκος κυκλοφόρησε πρόσφατα τις "Σονάτες για Πιάνο και Βιολί" του Μπετόβεν, ενώ για το μέλλον έχουν προγραμματιστεί ηχογραφήσεις του Κονσέρτου για Βιολί και Ορχήστρα του Μπραμς, καθώς και των έργων του Μπαχ για σόλο βιολί.

Ο Μπετόβεν συνέθεσε τις 10 Σονάτες για Πιάνο και Βιολί μέσα σε μια 15ετία από το 1797 μέχρι το 1803. Έγραψε την πρώτη στα 27 και την τελευταία σε ηλικία 33 ετών. Ήδη από την πρώτη σονάτα ο Μπετόβεν μοιάζει να παίρνει τη σκυτάλη από τον Μότσαρτ, ο οποίος με τις τελευταίες του Σονάτες για Βιολί και Πιάνο, που είχε συνθέσει κατά τη διάρκεια παραμονής του στο Παρίσι, είχε ξεκινήσει σιγά σιγά να δίνει στο βιολί έναν ανεξάρτητο και σαφώς πιο σημαντικό ως προς το σολιστικό μέρος ρόλο. Αν και ο Μπετόβεν συνέθεσε την τελευταία του Σονάτα στα πρώτα χρόνια της ωριμότητάς του, η συμβολή του στην εξέλιξη (και) αυτού του είδους μουσικής δωματίου, θεωρείται καθοριστική.


Ένας από τους καλύτερους σολίστ βιολιού

Το νέο CD των Λεωνίδα Καβάκου και Enrico Pace με όλες τις Σονάτες και Πιάνο και Βιολί του Beethoven: Ο Λεωνίδας Καβάκος ηχογράφησε τις Σονάτες μαζί με τον Ιταλό πιανίστα Ενρίκο Πάτσε σε στούντιο του Μεγάρου Μουσικής στην Αθήνα. Είχε προηγηθεί η παρουσίαση ολόκληρου του κύκλου στο Φεστιβάλ του Ζάλτσμπουργκ τον περασμένο Αύγουστο. Οι δύο μουσικοί μπήκαν στο στούντιο έχοντας στις αποσκευές τους τη σημαντική εμπειρία της «δοκιμασίας» ενώπιον κοινού.

Επιπλέον ο Λεωνίδας Καβάκος παρουσίασε πρόσφατα τον κύκλο στο Λονδίνο, αυτή τη φορά όμως, με τον γνωστό Αμερικανό σολίστ του πιάνου Εμάνουελ Αξ. Όπου πάντως και να παρουσιάστηκαν οι Σονάτες και Πιάνο και Βιολί του Μπετόβεν από τον Λεωνίδα Καβάκο οι κριτικές ήταν πολύ καλές, αν όχι διθυραμβικές. Ενδιαφέρον έχει επίσης ότι στην πρόσφατη συναυλία των Λεωνίδα Καβάκου και Ενρίκο Πάτσε στην Κολωνία (31/01), η οποία, παρεμπιπτόντως, έγινε για φιλανθρωπικούς σκοπούς, το κοινό χειροκροτούσε ακόμα και μετά το τέλος του κάθε μέρους. Ένα διακριτικό, πολύ ευγενικό «παρακαλώ» του Λεωνίδα Καβάκου «έπεισε» τελικά το κοινό να κρατήσει τον ενθουσιασμό του για το τέλος της κάθε Σονάτας.

Πριν από αρκετά χρόνια η εφημερίδα General-Anzeiger της Βόννης φιλοξενούσε στην αρχή αφιερώματος στον Λεωνίδα Καβάκο την άποψη ενός κριτικού, ο οποίος έλεγε ότι ο Καβάκος ίσως γίνει ο διασημότερος Έλληνας στην κλασική μουσική μετά την Μαρία Κάλλας και τον Δημήτρη Μητρόπουλο. Αν και ιδιαίτερα χαμηλού προφίλ άνθρωπος, ο Λ. Καβάκος διακρίνεται πρωτίστως ως μουσικός και αρχιμουσικός. Εδώ και καιρό ανήκει χωρίς αμφιβολία στους καλύτερους (εν ζωή) σολίστ του βιολιού. Όχι μόνο για τις ιδιαίτερες, ευαίσθητες και πολύ προσωπικές προσεγγίσεις του, αλλά και για τα έργα που επιλέγει να παρουσιάσει είτε σε συναυλίες, είτε δισκογραφικά.

Στέφανος Γεωργακόπουλος, 11 Φεβρουαρίου 2013

Jules Massenet: Meditation from Thais - John Friesen (cello)

Jules Massenet (1842-1912)

♪ Meditation (από την όπερα Thaïs)




John Friesen, cello

Whatcom Symphony Orchestra
Διευθύνει ο Jonathan Govias

Mount Baker Theater, 27 Ιανουαρίου 2013

(HD 1080p)

Sunday, October 27, 2013

Ludwig van Beethoven: Bagatelle No.25 in A minor "Für Elise" – Ivo Pogorelić (New video, HD 1080p)

Με την ευκαιρία της πρώτης παρουσίασης του έργου, στις 27 Απριλίου 1810.

Η πιο δημοφιλής σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν και ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα της κλασικής μουσικής, γνωστή με τη γερμανική της ονομασία "Für Elise" («Για τη Λίζα»). Πρόκειται για μια τρίλεπτη μπαγκατέλα (μικρής διάρκειας σύνθεση για πιάνο με ελαφρύ περιεχόμενο) σε Λα ελάσσονα, η πρεμιέρα της οποίας δόθηκε στις 27 Απριλίου 1810.

Οι ειδικοί για το έργο του Μπετόβεν, όσο κι αν έχουν προσπαθήσει, δεν έχουν καταφέρει να μάθουν ποια ήταν η Λίζα. Πιστεύουν βάσιμα ότι ο μεγάλος Γερμανός μουσουργός έγραψε στα σαράντα του ένα έργο «Για την Τερέζα» ("Für Therese"), προκειμένου να εντυπωσιάσει τη δεκαοκτάχρονη Τερέζα Μαλφάτι φον Ρόρενμπαχ, στην οποία είχε κάνει πρόταση γάμου.

Ο Μπετόβεν, που δεν ευδοκίμησε στις σχέσεις του με το άλλο φύλο, έφαγε μία ακόμη «χυλόπιτα» από τη μικρή Τερέζα, σε μια περίοδο που τα οικονομικά του δεν ήταν ιδιαιτέρως ανθηρά. Η κόρη του Βιενέζου εμπόρου Γιάκομπ Μαλφάτι προτίμησε τη σιγουριά, τα νιάτα και τους τίτλους ευγενείας του Βίλχελμ φον Ντρόσντικ, ανώτερου υπαλλήλου στην Αυλή των Αψβούργων. Το έργο εκδόθηκε το 1865 και ο μουσικολόγος Λούντβιχ Νολ, εξαιτίας του άσχημου γραφικού χαρακτήρα του Μπετόβεν, το αντέγραψε λανθασμένα, Ελίζε αντί για Τερέζα.

Τη Μπαγκατέλα αρ. 25 σε Λα ελάσσονα ("Für Elise") του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, ερμηνεύει με απόλυτο έλεγχο και αισθαντικότητα ένας από τους λαμπρότερους αστέρες της διεθνούς μουσικής σκηνής, ο Κροάτης πιανίστας Ίβο Πογκορέλιτς.



Ludwig van Beethoven (1770-1827)

♪ Bagatelle No.25 in A minor, "Für Elise" (1810) 

Ivo Pogorelić, piano

Βιένη, 1987

(HD 1080p)

Δημοσιεύτηκε στο Youtube για λογαριασμό του Blog: Πρόσωπα της Κλασικής Μουσικής (Faces of Classical Music)

Πρώτη δημοσίευση: 27 Οκτωβρίου 2013 – First publication: October 27, 2013
Αναθεωρημένη δημοσίευση: 27 Απριλίου 2015 – Reuploaded post: April 27, 2015

Ivo Pogorelić, 1987
















Χωρίς ποτέ να καταφεύγει σε εξεζητημένες και «χορογραφημένες» ερμηνείες, ο Πογκορέλιτς επιτυγχάνει να αποκαλύπτει κρυφές πτυχές των έργων και συχνά να αιφνιδιάζει με τις «ιδιοσυγκρασιακές» αλλά ποτέ μελοδραματικές προσωπικές προσεγγίσεις του. Οι ηχογραφήσεις του, άλλωστε, για περισσότερα από είκοσι χρόνια τώρα, αποδεικνύουν ότι η μελέτη του πάνω σε σειρά συνθετών, όπως στον Μπετόβεν, τον Σοπέν ή τον Μότσαρτ, εμπλουτίζει τη δισκογραφία με μία εντελώς νέα θεώρηση.

Ο Ίβο Πογκορέλιτς γεννήθηκε στο Βελιγράδι το 1958 όπου άρχισε μαθήματα πιάνου σε ηλικία 7 ετών. Στα 12 έγινε δεκτός στη Μουσική Σχολή της Μόσχας και μετά στο Ωδείο «Τσαϊκόφσκι». Το 1976, ξεκίνησε εντατικά μαθήματα με τη γνωστή πιανίστα και καθηγήτρια Aliza Kezeradze, με την οποία υπήρξε παντρεμένος από το 1980 μέχρι τον πρόωρο θάνατό της το 1996. Έχει κερδίσει πρώτα βραβεία στους διαγωνισμούς Casagrande της Ιταλίας το 1978 και στον Διεθνή Μουσικό Διαγωνισμό του Μόντρεαλ το 1980. Αυτό όμως που τον καθιέρωσε στο καλλιτεχνικό στερέωμα ήταν... το βραβείο που δεν πήρε! Το 1980, συμμετείχε στον Διεθνή Διαγωνισμό «Σοπέν» της Βαρσοβίας, όπου η απόφαση της κριτικής επιτροπής να τον αποκλείσουν στον 3ο Κύκλο ξεσήκωσε μια άγρια αντιπαράθεση ανάμεσα στα μέλη, με την Μάρθα Άργκεριχ να διαφωνεί κάθετα και να αποχωρεί από την κριτική επιτροπή. Το γεγονός αυτό έστρεψε την προσοχή όλου του μουσικού κόσμου στον νεαρό τότε πιανίστα.

Μετά το πρώτο του ρεσιτάλ στο Κάρνεγκι Χολ της Νέας Υόρκης το 1981, ο Ίβο Πογκορέλιτς προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση με τις ερμηνείες του στις μεγαλύτερες μουσικές σκηνές του κόσμου (Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδά, Ευρώπη, Ιαπωνία, Νότιος Αμερική και Ισραήλ). Έχει συμπράξει με όλες τις διάσημες ορχήστρες όπως τις Φιλαρμονικές του Βερολίνου και της Βιένης, όλες τις ορχήστρες του Λονδίνου, τις Συμφωνικές του Σικάγου και της Βοστόνης, τη Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης και την Ορχήστρα του Παρισιού.

Όπου και όποτε εμφανίζεται, οι εκπληκτικές μουσικές ερμηνείες του επιβεβαιώνουν το πηγαίο ταλέντο και την ιδιοφυΐα του. Οι New York Times έγραψαν γι' αυτόν: «Έπαιξε με ακρίβεια κάθε νότα, με τόσο συναίσθημα και τόση εκφραστικότητα, που ήταν σαν να άκουγες μιαν ολόκληρη ορχήστρα»

Ο Ίβο Πογκορέλιτς προσφέρει στην πατρίδα του κοινωνικό έργο με την υποστήριξη πολλών νέων μουσικών. Το 1986, δημιούργησε ένα Ίδρυμα στην Κροατία με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων που θα δίνονται ως υποτροφίες σε νέους καλλιτέχνες για να συνεχίσουν τις σπουδές τους στο εξωτερικό.

Από το 1989, πραγματοποιείται στο Bad Wörishofen το ετήσιο φεστιβάλ «Ίβο Πογκορέλιτς». Σκοπός αυτού του φεστιβάλ είναι η υποστήριξη νέων μουσικών στην αρχή της καριέρας τους, δίνοντας τους την ευκαιρία να εμφανισθούν στο πλευρό γνωστών καλλιτεχνών. Το 1993, ο διαγωνισμός πιάνου «Ίβο Πογκορέλιτς» πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στην Καλιφόρνια. 

Επίσης, το 1994 δημιούργησε στο Σαράγιεβο ένα Ίδρυμα με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων για την ανέγερση Νοσοκομείου. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού έχει δρομολογηθεί στα επόμενα χρόνια ένας μεγάλος αριθμός κονσέρτων τα οποία τελούν υπό την αιγίδα της UNESCO. Ο Ίβο Πογκορέλιτς πραγματοποιεί πολλές φιλανθρωπικές μουσικές εμφανίσεις για την στήριξη του Ερυθρού Σταυρού, την ανοικοδόμηση του Σαράγιεβο ή για τη μάχη ασθενειών όπως ο καρκίνος ή η σκλήρυνση κατά πλάκας. Το 1988, τιμήθηκε από την UNESCO με τον τίτλο του «Πρεσβευτή Καλής Θέλησης».

Από το 1982 ο Ίβο Πογκορέλιτς ηχογραφεί αποκλειστικά για την Deutsche Grammophon. Έχει κάνει πάνω από 15 ηχογραφήσεις, με Σονάτες των Μότσαρτ, Λιστ και Σκριάμπιν, Σουίτες του Μπαχ, καθώς και το κονσέρτο αρ. 1 του Τσαϊκόφσκι. To 2006 η DG κυκλοφόρησε σε DVD μέρος αυτού του υλικού, ξεκινώντας με Μπαχ, Σκαρλάτι και Μπετόβεν. Τον Μάρτιο του 2007 ο Ίβο Πογκορέλιτς αποδέχθηκε πρόσκληση του Ινστιτούτου «Φρεντερίκ Σοπέν» και έδωσε ρεσιτάλ στη Βαρσοβία, για πρώτη φορά στην Πολωνία, 27 χρόνια μετά από εκείνον το διαγωνισμό του 1980, που τον καθιέρωσε.

Ivo Pogorelić,  2014
















Δείτε επίσης – Watch also

Ludwig van Beethoven: Sonata No.27 in E minor & Sonata No.32 in C minor – Ivo Pogorelić

Johann Sebastian Bach / Charles-Francois Gounod: Ave Maria - Kimmy Skota, Andre Rieu

Charles-Francois Gounod (17 Ιουνίου 1818 - 18 Οκτωβρίου 1893)
Επέτειος του θανάτου του*

Johann Sebastian Bach / Charles-Francois Gounod

♪ Ave Maria



Kimmy Skota, soprano

Andre Rieu and his Orchestra, Live In Brazil, 2013

(HD 1080p)


* Η δημοσίευση έγινε πρώτα στη Σελίδα στο facebook "Φίλοι της Κλασικής Μουσικής", στις 18 Οκτωβρίου 2013.
https://www.facebook.com/FiloiThsKlassikhsMousikhs

Richard Wagner: Die Walkure, "Ein Schwert verhiess mir Vater" - Jonas Kaufmann

KAUFMANN - WAGNER (Decca 2013)

Richard Wagner (1813-1883)

♪ Die Walkure: "Ein Schwert verhiess mir Vater" (Sword Monologue)

Jonas Kaufmann, tenor
Orchester der Deutschen Oper Berlin
Διευθύνει ο Donald Runnicles

(Το video είναι μια παραγωγή της Σελίδας στο facebook "Οι Φίλοι της Κλασικής Μουσικής" και του Blog "Πρόσωπα της Κλασικής Μουσικής")



Friedrich Wilhelm Nietzsche: Αποφθέγματα από το έργο του

"Χωρίς Μουσική η ζωή θα ήταν λάθος."

Friedrich Wilhelm Nietzsche (15 Οκτωβρίου 1844 - 25 Αυγούστου 1900)
Επέτειος των 169 χρόνων από τη γέννησή του





Ο φιλόσοφος βλέπει την τέχνη ως σωτηρία από τη φρίκη και τον παραλογισμό της ύπαρξης, ενώ «η ύπαρξη και ο κόσμος δικαιώνεται αιώνια μόνο ως αισθητικό φαινόμενο». Η μουσική είναι η τέχνη, που κατέχει την πιο υψηλή θέση, όχι μόνο στην αισθητική, αλλά και στη γενικότερη φιλοσοφία του. Παρ’ ότι δεν είχε ένα σύστημα, όπως ο Καντ ή ο Σοπενάουερ, είναι αδύνατο να κατανοήσουμε το έργο του, αν αγνοήσουμε τη διάσταση της μουσικής. Επηρεασμένος από τον Σοπενάουερ, τον οποίο και θεωρούσε δάσκαλό του, όρισε τη μουσική, ως την άμεση γλώσσα της θέλησης και υποστήριξε πως είναι αυτή που «γεννά» την τραγωδία, το ύψιστο δημιούργημα της αρχαίας ελληνικής τέχνης, το οποίο δείχνει πώς μπορεί ο άνθρωπος να συμβιβαστεί με την αθλιότητα της ύπαρξης και να την ξεπεράσει.
Πηγή: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης - Ψηφιοθήκη


(HD 1080p)

Wolfgang Amadeus Mozart: Fantasia in D minor - Emil Gilels, piano

Emil Gilels (19 Οκτωβρίου 1916 - 14 Οκτωβρίου 1985)
Επέτειος του θανάτου του



Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791)

♪ Fantasia in D minor K. 397

Emil Gilels, piano

1972

Saturday, October 26, 2013

Johann Sebastian Bach: Sonata for solo violin No.1 in G minor, Adagio - Sergey Khachatryan

Johann Sebastian Bach (1685-1750)

♪ Sonata for solo violin No.1 in G minor, BWV 1001, Adagio



Sergey Khachatryan, violin

2010

(Από τις ρυθμίσεις του video, επιλέξτε ανάλυση 480p)

Giuseppe Verdi: Nabucco, "Va, Pensiero" - Matthias Georg Kendlinger

Giuseppe Verdi (1813-1901)

♪ Nabucco, "Va, Pensiero" (Gefangenenchor)



K&K Philharmoniker & Opernchor
Διευθύνει ο Matthias Georg Kendlinger

Konzerthaus Berlin, 6 Απριλίου 2009

(Από τις ρυθμίσεις του video, επιλέξτε ανάλυση 480p)

Επέτειος του θανάτου της Kathleen Ferrier

Η Kathleen Mary Ferrier (22 Απριλίου 1912 - 8 Οκτωβρίου 1953), υπήρξε μία από τις σημαντικότερες contralto. Αγγλίδα, με διεθνή φήμη, ερμήνευσε ένα ρεπερτόριο που εκτεινόταν από το αγγλικό δημοτικό τραγούδι και τις αγγλικές μπαλάντες, έως τα έργα των Bach, Brahms, Mahler και Elgar. Ο θάνατός της από καρκίνο, στο απόγειο της δόξας της, ήταν ένα σοκ για τον μουσικό κόσμο και για το ευρύ κοινό, που πληροφορήθηκαν για την ασθένειά της μόνον αφού εκείνη είχε φύγει.



♪ Handel: Samson - Air de Micah "Return, O God of Hosts"
KATHLEEN FERRIER, contralto
London Philharmonic Orchestra
Dir. Sir Adrian Boult
1952

Luis de Freitas Branco: Σονάτα για βιολί Νο. 1, Adagio - Eliseu Silva

Επέτειος γέννησης του Πορτογάλου συνθέτη
LUIS DE DREITAS BRANCO (12 Οκτωβρίου 1890 - 27 Νοεμβρίου 1955)



♪ Σονάτα για βιολί Νο. 1, Adagio

Eliseu Silva, βιολί
Valeriu, πιάνο
Ηχογράφηση: 2010


Ο Luís de Freitas Branco γεννήθηκε στη Λισαβόνα το 1890, όπου έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Διέπρεψε ως συνθέτης, δάσκαλος και μέντορας. Συνέθεσε τέσσερις συμφωνίες, που συνιστούν το πιο σημαντικό κομμάτι της μουσικής του δημιουργίας, συμφωνικά ποιήματα με γνωστότερο το "Paraisos Artificiais", ένα κοντσέρτο για βιολί, δύο σονάτες για βιολί, και άλλα σπουδαία έργα.

Friday, October 25, 2013

Giuseppe Verdi: Επέτειος των διακοσίων χρόνων από τη γέννησή του

GIUSEPPE VERDI (10 Οκτωβρίου 1813 - 27 Ιανουαρίου 1901)

Επέτειος των διακοσίων χρόνων από τη γέννησή του.


Γεννήθηκε στη Ρόνκολα, κοντά στο Μπουσέτο, στις 10 Οκτωβρίου 1813, και έδειξε από πολύ νωρίς τα μεγάλα μουσικά ταλέντα του. Ο Τζουζέπε Βέρντι, που σήμερα εορτάζονται τα 200 χρόνια από τότε που πρωτοάνοιξε τα μάτια του, έγινε στα 23 χρόνια του διευθυντής της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Μπουσέτο για να αρχίσει γρήγορα να ξεχωρίζει για το συνθετικό του έργο. Κυρίως για τις όπερές του, χάρη στις οποίες έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους σπουδαιότερους συνθέτες όλων των εποχών. Γι’ αυτό το λόγο η φετινή επέτειος της γέννησής του εορτάζεται με λαμπρότητα σε όλο τον κόσμο, με παραστάσεις, συναυλίες και «ζωντανές» τηλεοπτικές μεταδόσεις, στις οποίες συμμετέχουν τα μεγαλύτερα ονόματα της όπερας.

Σε μια ζωή που συχνά δείχνει το πιο σκληρό πρόσωπό της, η περίοδος της δόξας ξεκίνησε για τον Βέρντι με μια μεγάλη τραγωδία. Ο καλλιτέχνης έχασε σε πολύ νεαρή ηλικία τη σύζυγο και τα παιδιά του. Η απελπισία του ήταν τόσο μεγάλη που αποφάσισε να μην συνθέσει ξανά. Ευτυχώς οι παραγγελίες ήταν πολλές και τον ανάγκασαν να επανέλθει, με τον «Ναμπούκο» του (ένα από τα πιο δημοφιλή ακόμα και σήμερα μελοδράματά του) να αποθεώνεται το 1842 στη Σκάλα του Μιλάνου. Η θριαμβευτική σταδιοδρομία του συνθέτη συνέπεσε μάλιστα με τις προσπάθειες για την πολιτική ένωση της Ιταλίας, γεγονός που έκανε τον λαό να συνδέσει το όνομά του με το σύνθημα που ακουγόταν τότε: «Viva VERDI» - δηλαδή «Viva Vittorio Emanuele Re D'Italia», ελληνιστί «Ζήτω ο Βίκτωρ Εμμανουήλ βασιλιάς της Ιταλίας». Με όπερες όπως ο «Ερνάνης», η «Λουίζα Μίλερ» και ο «Μάκβεθ» ο δημιουργός άρχισε να αποκτά και διεθνή φήμη, ενώ με την "τριλογία" «Ριγκολέτο», «Τροβατόρε» και «Τραβιάτα» έφτασε στην κορυφή της δόξας. Ανάμεσα στις μεγαλύτερες στιγμές της καριέρας του ο «Χορός Μεταμφιεσμένων», «Η δύναμη του Πεπρωμένου», η «Αΐντα» και ο «Οθέλλος» ο οποίος θεωρείται από πολλούς μουσικοκριτικούς το αριστούργημά του. Ο συνθέτης πέθανε στις 27 Ιανουαρίου 1901 έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο, δοξασμένος και αγαπητός από όλους, με την πομπή της σωρού του να ακολουθείται από 200.000 φίλους της μουσικής του.

Πηγή: tospirto.net