Christian Thielemann

Christian Thielemann

Tuesday, October 07, 2014

Franz Liszt: Songs – Markella Hatziano, Steven Larson (Audio video)

Η Δέσποινα-Μαρκέλλα Χατζηιωάννου είναι μία από τις σημαντικότερες φωνές στον χώρο της όπερας. Για το κοινό της είναι η μεσόφωνος Μαρκέλλα Χατζιάνο, η Έμπολι από τον «Ντον Κάρλος» του Βέρντι, η Σεχραζάτ από τον ομώνυμο κύκλο τραγουδιών του Ραβέλ, η Μαργαρίτα από την «Καταδίκη του Φάουστ» του Μπερλιόζ, η Δαλιδά από το «Σαμψών και Δαλιδά» του Σαιν-Σανς, η Διδώ από τους «Τρώες», πάλι του Μπερλιόζ. «Θέλω να πηγαίνω κόντρα στο ρεύμα και γι' αυτό αποφεύγω να επιλέγω γνωστά πράγματα. Μια βραδιά με άριες γεμίζει εύκολα ένα θέατρο, το να κερδίσεις όμως το κοινό από το μηδέν με έργα που δεν έχουν πολυπαιχτεί είναι μεγαλύτερη πρόκληση».

Η πρώτη της δασκάλα ήταν η Γεωργία Γεωργιλοπούλου. Μαθήτευσε δίπλα της ως υπότροφος στο Εθνικό Ωδείο από τα 13 ως τα 18 της χρόνια. Ο δάσκαλος όμως που καθόρισε την πορεία της ήταν ο διάσημος Ιταλός βαρύτονος Τίτο Γκόμπι, που τη γνώρισε στον Διεθνή Διαγωνισμό Μαρία Κάλλας και την προσκάλεσε να μαθητεύσει κοντά του σε ηλικία 19 ετών. «Μαζί του δούλεψα το ρεπερτόριό μου. Η τεχνική μου ήταν για εκείνον σωστή και δεν ήθελε να μπλεχτεί. Κάθε φορά που τον ρωτούσα με αγωνία “Μαέστρο, πείτε μου πώς να σκεφτώ”, με παρότρυνε να ακολουθήσω το ένστικτό μου. Τότε μου φαινόταν περίεργο αλλά τώρα καταλαβαίνω πως με ανάγκαζε να ψάξω μόνη μου να βρω την αλήθεια του ρόλου».

Στα χρόνια που ακολούθησαν, η Μαρκέλλα Χατζιάνο ανέβηκε στις σκηνές των μεγαλύτερων λυρικών θεάτρων του κόσμου: στο Κόβεντ Γκάρντεν, στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ, στο Δημοτικό Θέατρο της Φλωρεντίας, στη Σκάλα του Μιλάνου, στην Όπερα του Μονάχου. Στο πόντιουμ, απέναντί της, στάθηκαν κορυφαίοι μαέστροι όπως ο Ζούμπιν Μέτα και ο Μάρις Γιάνσονς. Σήμερα η καθημερινότητά της αποτελείται από συνεχή ταξίδια, ατέλειωτες ώρες μελέτης «στο πιάνο πάντοτε με τον σύζυγό μου (σ.σ. πρόκειται για τον Αμερικανό πιανίστα Στίβεν Λάρσον) και ποτέ δίπλα σε ένα CD», συμβιβασμούς αλλά και μεγάλα όχι. Οι εμφανίσεις της διαρκούν οκτώ-εννέα μήνες το χρόνο, περισσότερο σε κοντσέρτα και λιγότερο σε οπερατικές παραστάσεις. «Σε ένα κοντσέρτο είσαι γυμνός. Στέκεσαι εκεί χωρίς κοστούμια, χωρίς σκηνικά. Έχεις μόνο τη φωνή σου και τα απολύτως απαραίτητα. Παίρνεις μεγαλύτερο ρίσκο, υπάρχουν όμως περισσότερες πιθανότητες να αγγίξεις το κοινό. Ίσως γιατί πρέπει να τραβήξεις όλη την ενέργεια από μέσα σου και αυτή η προσπάθεια χρειάζεται καθαρότητα και ειλικρίνεια».

Η επικοινωνία με το κοινό ταυτίζεται άλλωστε για την Ελληνίδα μεσόφωνο με την πεμπτουσία της τέχνης της. «Προσπαθώ σε κάθε μου εμφάνιση να μην προδώσω αυτούς που έρχονται για να με ακούσουν, κάνοντας μια παράσταση που απλώς είναι η επανάληψη μιας προηγούμενης. Στους ρόλους που έχω ερμηνεύσει πολλές φορές, αναζητώ πάντα κάτι καινούργιο, μια καινούργια σκέψη, μια νέα ιδέα, κάτι που να ερεθίσει το μυαλό μου, διαφορετικά... βαριέμαι!». Παρά την αυστηρότητα των επιλογών της όσον αφορά στο ρεπερτόριο – «Γνωρίζω πια τα όριά μου και, μολονότι τολμώ και σε περιοχές ανοίκειες για μένα μουσικά, φροντίζω να μην ταλαιπωρώ τη φωνή μου»­ – είναι ελάχιστες οι στιγμές που νιώθει πλήρη ικανοποίηση. «Συνήθως συμβαίνει σε αυτό το ελάχιστο του κοινού χρόνου μεταξύ του καλλιτέχνη και του κόσμου, τότε που νιώθεις ότι είναι ένα... Αλλά κάτι τέτοιο γίνεται σπανίως και κρατά πολύ λίγο».

Από την Αθήνα έχει φύγει εδώ και αρκετά χρόνια. «Τον καιρό που ήθελα να μείνω και να δουλέψω δεν υπήρξαν παρά ελάχιστες πόρτες ανοιχτές. Πολλοί λίγοι ήταν αυτοί που με αγκάλιασαν. Στην Ελλάδα, όταν βλέπουμε κάτι καλό, η πρώτη μας αντίδραση δεν είναι ποτέ να πούμε μπράβο...». Το πραγματικό σπίτι της τώρα είναι γι' αυτήν στη Νεμπράσκα των Ηνωμένων Πολιτειών. «Αναπαλαιώνουμε ένα σπίτι προσθέτοντας μερικούς ακόμη χώρους. Θα διαθέτει βιβλιοθήκη, αίθουσα για τη μελέτη της μουσικής αλλά και θέατρο. Ελπίζω κάποια στιγμή ο χώρος να γίνει ένας τόπος φιλοξενίας νέων καλλιτεχνών που θα μπορούν να δώσουν εδώ κάποια ρεσιτάλ ή ακόμη και να παρακολουθήσουν κάποια master class. Με ενδιαφέρουν οι νέοι άνθρωποι. Με συναρπάζουν». (*)

Η σπουδαία μεσόφωνος Μαρκέλλα Χατζιάνο ερμηνεύει 13 τραγούδια του Φραντς Λιστ. Στο πιάνο τη συνοδεύει ο Αμερικανός πιανίστας και σύζυγός της, Στίβεν Λάρσον.



This voice is superbly produced in every facet and its sound comes directly from the heart... She caresses her music with such warmth that even though the language might be foreign to the audience, the meaning comes through loud and clear... Through 13 splendid songs by Franz Liszt, she overcame the composer's penchant for keyboard dominace – a showman-like performance by Steven Larson – to deliver a beautifully rounded collection, highlighting in works such as Der du von dem Himmel bist, the gypsy rhythms of Die drei Zigeuner, and a powerful conclusion in Die Macht der Musik... Her carefully measured mezzo easily filled the concert hall, even when the intimacy of her performance demanded a mezza vode, while her grandest moments on high were never out of focus or character. — The Australian



Franz Liszt (1811-1886)

♪ Songs

1. Freudvoll und leidvoll
2. Über allen Gipfeln ist Ruh
3. Im Rhein, im schönen Strome
4. Blume und duft
5. Il m'aimait tant
6. Tristesse
7. Mignons Lied (Kennst du das Land)
8. Du bist wie eine Blume
9. Bist du
10. La Tombe et la rose
11. Der du von dem Himmel bist
12. Es muss ein Wunderbares sein
13. Die Macht der Musik

Markella Hatziano, mezzo-soprano
Steven Larson, piano

2014

(HD 1080p – Audio video)

(*) Από συνέντευξη της Μαρκέλλας Χατζιάνο στην Κάτια Αρφαρά, Βήμα 1998

Πρώτη δημοσίευση: 7 Οκτωβρίου 2014 – First publication: October 7, 2014
Τελευταία ενημέρωση: 30 Ιουλίου 2016 – Last update: July 30, 2016
















See also

Μαρκέλλα Χατζιάνο – Αποκλειστική Συνέντευξη / Markella Hatziano – Exclusive interview, in Greek

Giuseppe Verdi: Messa da Requiem – Michèle Crider, Markella Hatziano, Gabriel Sadé, Robert Lloyd, London Symphony Chorus & Orcherstra, Richard Hickox (Audio video)

Manolis Kalomiris: Song Cycles – Markella Hatziano, Steven Larson (Audio video)

Maurice Ravel: Shéhérazade – Markella Hatziano, Steven Larson (Audio video)

No comments:

Post a Comment