Norwegian Chamber Orchestra

Norwegian Chamber Orchestra
Norwegian Chamber Orchestra (Photo by Mona Ødegaard)

Thursday, December 25, 2014

Johann Sebastian Bach: Christmas Oratorio, BWV 248 – Tölzer Knabenchor, Concentus Musicus Wien, Peter Schreier, Robert Holl, Nikolaus Harnoncourt (HD 1080p)

Recorded in 1982 in the magnificent baroque church at Waldhaus, Austria, the stunning Christmas setting of this performance features exquisitely hand-carved Nativity figures and manger scene sure to bring out the holiday spirit in listeners everywhere.

Concentus Musicus Wien and the highly acclaimed Tölzer Knabenchor join brilliant soloists including Peter Schreier, all superbly directed by Nikolaus Harnoncourt (1929-2016) – who proves himself once again as the master of old music and original period instruments.

Considered one of the world's leading specialists of Baroque music, Nikolaus Harnoncourt founded the "Concentus Musicus Wien" in 1953. It has since become one of the world's most respected ensembles specializing in the performance of early music on original instruments or faithful reproductions. With its opulent decor and gilt ornamentation, the Austrian Baroque church of Waldhausen provides a setting evocative of Bach's times. An added highlight of the program is the retelling of the Nativity story with the magnificent carved figures of two master wood-carvers of the Baroque period from Upper Austria. Also heard on the recording are thedistinguished tenor Peter Schreier, bass Robert Holl and the Tölzer Boys Choir.

Υπό τη διεύθυνση του κορυφαίου Αυστριακού μαέστρου Νικολάους Αρνονκούρ (1929-2016), ιδιαίτερα γνωστού για τις ιστορικά τεκμηριωμένες ερμηνείες έργων κλασικής και προκλασικής εποχής, το «Ορατόριο των Χριστουγέννων» του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ ερμηνεύουν η διάσημη Χορωδία Αγοριών του Μονάχου, Tölzer Knabenchor, με σολίστες τους Christian Schnellert (σοπράνο), Alan Bergius (σοπράνο), Gregor Lütje (σοπράνο), Stefan Rampf (άλτο), και η αυστριακή μπαρόκ ορχήστρα Concentus Musicus Wien. Συμπράττουν οι διακεκριμένοι σολίστες Peter Schreier (τενόρος) και Robert Holl (μπάσος). Η συναυλία δόθηκε στον μεγαλειώδη μπαρόκ ναό Waldhaus στην Αυστρία το 1982. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Franz Kabelka.

Johann Sebastian Bach (1685-1750)

Christmas Oratorio, BWV 248 (1734)

Fisrt Part: Cantatas No. 1-3

Second Part: Cantatas No. 4-6

Soloists of the Tölzer Knabenchor: Christian Schnellert (soprano), Alan Bergius (soprano), Gregor Lütje (soprano), Stefan Rampf (alto)

Peter Schreier, tenor
Robert Holl, bass

Tölzer Knabenchor (Chorusmaster: Gerhard Schmidt-Gaden)

Concentus Musicus Wien
Conductor: Nikolaus Harnoncourt

Stiftskirche in Waldhause, Austria, 1982

Directed by Franz Kabelka

(HD 1080p)

Uploaded on Youtube for the Blog "Faces of Classical Music"

First publication: December 25, 2014 – Last update: December 10, 2017

Although German composer Johann Sebastian Bach entitled his work Weihnachtsoratorium (Christmas Oratorio), it is in fact closer to a cantata cycle than an oratorio. Composed and compiled for the Christmas season as celebrated in Leipzig in 1734 and early 1735, the six parts of the Christmas Oratorio were intended to be performed on the six major feast days over that 13-day period from December 25 through January 6: the "First Day of Christmas", the "Second Day of Christmas", the "Third Day of Christmas", the "Feast of the Circumcision", the "First Sunday of the New Year", and the "Feast of the Epiphany". Furthermore, each part of the work is designed to function as an independent musical unit; each part (except the second, which starts with a "Pastoral Symphony") begins and ends with choruses in the tonic key, and each part tells a separate part of the Christmas story.

However, Bach also clearly intended the music to be heard as a unified work: not only does the oratorio tell a single story based on Biblical texts, but it is musically organized around the key of D major. The musical content of the oratorio is, for the most part, drawn from three secular cantatas: Herkules auf dem Scheidewege, BWV 213; Tonet, ihr Pauken! Erschallet, Trompeten!, BWV 214; and Preisse dein Glücke, gesegnetes Sachsen, BWV 215. In addition, portions of the music were drawn from the lost St. Mark Passion, and the sixth part of the oratorio was later given an independent existence as a separate cantata (BWV 248a).

So skillful is Bach's adaptation that listeners at the time would have been unlikely to be disturbed by Bach's self-plagiarism (which was a common procedure for him anyhow). In the manner of Bach's Passions, the text of the Christmas Oratorio is drawn from the Gospel interspersed with meditations on the meaning of the Gospel texts. While scholars conjecture that these meditations were written by Bach's usual collaborator, Christian Friedrich Henrici (known as Picander), some also suspect that Bach might have written or rewritten many of them himself because Picander did not include the text of the oratorio among his collected works. A joyfully celebratory work, the Christmas Oratorio is one of the peaks in Bach's compositional oeuvre.

The story is related in recitative by an Evangelist, or narrator, thus placing the work within the long-established tradition of religious drama. However, unlike earlier oratorios and unlike Bach's own settings of the Passion story, there is virtually no dramatic dialogue. The only named characters are the Angel in Part Two and Herod in Part Six. Scored for the usual four-part vocal forces, the oratorio is given is own distinctive character through the varied orchestration featured in each section. Thus, Part One, largely a joyous celebration of Christ's birth, is adorned by brilliantly festive trumpets and timpani. The following cantata stands in complete contrast, its gentle pastoral mood reflected in scoring that includes pairs of oboes d'amore and their more rustic cousin, the oboe da caccia. Bach then gives symmetry to the first three cantatas by bringing the trumpets and timpani back for Part Three, which opens with an exultant chorus before proceeding to the arrival of the shepherds at the manger. Part Four introduces a pair of horns into the orchestra; their resplendent tones dominate an opening chorus celebrating the glory of God. Part Five, for the lesser feast of the Sunday after New Year, calls for smaller orchestral forces – just a pair of oboes supporting the usual strings and continuo, perhaps as a counterpart to the second cantata. Finally the full majesty of trumpets and drums returns in Part 6, the topic of which is God's power over evil, here personified by Herod and his dealings with the three Magi.

Source: James Leonard (

Έργο χορωδιακό που παράλληλα προϋποθέτει τη συμμετοχή σολίστ και ορχήστρας, γράφτηκε για τον εκκλησιαστικό εορτασμό της χριστουγεννιάτικης περιόδου του 1734 και ενσωματώνει μουσική από προγενέστερες – κοσμικές κυρίως – συνθέσεις του Μπαχ.

Το «Ορατόριο των Χριστουγέννων» αποτελεί το πρώτο ενός τρίπτυχου που συνέθεσε ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ προς το τέλος της καριέρας του. Πρόκειται για ένα έργο ιδιότυπο, που συντίθεται από έξι αυτοτελείς Καντάτες, οι οποίες αφηγούνται επεισόδια από την ιστορία της Γέννησης και παρουσιάστηκαν στις εκκλησίες του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Θωμά της Λειψίας, υπό τη διεύθυνση του συνθέτη, σε έξι διαφορετικές ημέρες, από τις 25 Δεκεμβρίου του 1734 έως τις 6 Ιανουαρίου του 1735. Στη σημερινή πρακτική το έργο συνηθίζεται να παρουσιάζεται ως ενιαίο, ωστόσο στην αυθεντική του μορφή κάθε μία από τις Καντάτες παρουσιάστηκε ανεξάρτητα σε μιαν εκτενή μουσική αφήγηση που κάλυψε με έξι συναυλίες όλο το διάστημα του λουθηρανικού εορτασμού της Γέννησης, από την πρώτη ημέρα των Χριστουγέννων μέχρι τα Επιφάνια.

Κάθε μία από τις έξι Καντάτες, δηλαδή, αντιστοιχεί σε μία γιορτινή ημέρα: η Πρώτη (των Χριστουγέννων) περιγράφει τη Γέννηση του Χριστού, η Δεύτερη (για την 26η Δεκεμβρίου) την αναγγελία στους βοσκούς, η Τρίτη (για την 27η Δεκεμβρίου) τη λατρεία των βοσκών, η Τέταρτη (για την Πρωτοχρονιά) την περιτομή και τη βάπτιση του Ιησού, η Πέμπτη (για την πρώτη Κυριακή μετά την Πρωτοχρονιά) το ταξίδι των Μάγων, και, τέλος, η Έκτη (για τα Θεοφάνια) περιγράφει τη λατρεία των Μάγων.

Μετά το θάνατο του Μπαχ, το έργο ξεχάστηκε. Μόνο μετά την εκ νέου ανακάλυψη των «Κατά Ματθαίον Παθών» (1829), το «Ορατόριο των Χριστουγέννων» παρουσιάστηκε και πάλι με πρώτη εκτέλεση αυτήν του Έντουαρντ Γκρελ με την Sing-Akademie του Βερολίνου το 1857. Σήμερα, πρόκειται για το δημοφιλέστερο, ίσως, έργο της χριστουγεννιάτικης περιόδου, έχοντας γνωρίσει αναρίθμητες εκτελέσεις και ηχογραφήσεις από διάσημους μαέστρους και σύνολα.

Πηγή: Τουλάτου Ισμα Μ. (

Nikolaus Harnoncourt

Peter Schreier

Robert Holl

More photos

See also

Johann Sebastian Bach: Christmas Oratorio, BWV 248 – Andreas Weller, Lenneke Ruiten, Cécile van de Sant, Alberto ter Doest, Panajotis Iconomou – Cappella Amsterdam, Combattimento Consort Amsterdam, Jan Willem de Vriend (HD 1080p)

Nikolaus Harnoncourt – Part I | All the posts

No comments:

Post a Comment