Livestream

Livestream
Sunday, November 19, 2017, 03:00 PM EST (UTC-5) / 10:00 PM EET (UTC+2) – Richard Strauss: Don Juan, & Burleske in D minor for piano and orchestra | Johannes Brahms: Symphony No.2 in D major – Bertrand Chamayou, Detroit Symphony Orchestra, Fabien Gabel – Live on Livestream

Tuesday, February 25, 2014

Ludwig van Beethoven: Piano Sonata No.29 in B flat major, "Hammerklavier" – Kousuke Takahashi

Ο Ιάπωνας πιανίστας Kousuke Takahashi ερμηνεύει την υπερβατικής δυσκολίας περίφημη Σονάτα για πιάνο αρ. 29 σε Σι ύφεση μείζονα, έργο 106, του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν



Ludwig van Beethoven (1770-1827)

♪ Piano Sonata No.29 in B flat major, Op.106 "Hammerklavier" (1817-1818)


i. Allegro

ii. Scherzo: Assai vivace
iii. Adagio sostenuto
iv. Introduzione: Largo - Fuga: Allegro risoluto

Kousuke Takahashi, piano


Kyoto, Barocksaal, 15 Μαρτίου 2013


(HD 720p)


Kousuke Takahashi

Monday, February 24, 2014

Ludwig van Beethoven: Symphony No.9 in D minor – NBC Symphony Orchestra, Arturo Toscanini

ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΟΨΕΙΣ ► ΚΛΑΣΙΚΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

Υπό τη διεύθυνση του Αρτούρο Τοσκανίνι η Συμφωνική Ορχήστρα του NBC και η Collegiate Chorale, με τη σύμπραξη διάσημων στην εποχή τους σολίστ, ερμηνεύουν τη Συμφωνία αρ. 9 σε Ρε ελάσσονα, έργο 125, του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν

Η «Ενάτη» θεωρείται από πολλούς το σπουδαιότερο μουσικό έργο που γράφηκε ποτέ. Είναι η πρώτη φορά που ένας συνθέτης χρησιμοποιεί φωνές σε μια συμφωνία και την κάνει χορωδιακή. Ο Μπετόβεν, θέλοντας να δημιουργήσει ένα έργο-ορόσημο αλλά ταυτόχρονα να εμφυσήσει και ένα ανθρωπιστικό μεγαλειώδες μήνυμα, θα χρησιμοποιήσει στίχους από το ποίημα του 1785, του Φρίντριχ Σίλερ, "An die Freude" («Ωδή στη χαρά»). Οι στίχοι τραγουδιούνται στο τελευταίο μέρος, από τέσσερεις σολίστ και χορωδία. Σήμερα η Συμφωνία αρ. 9 σε Ρε ελάσσονα του Μπετόβεν είναι το μουσικό έργο που εκτελείται περισσότερο συχνά σε όλο τον κόσμο.



Ludwig van Beethoven (1770-1827)

♪ Symphony No.9 in D minor, Op.125 (1824)

i. Allegro ma non troppo, un poco maestoso
ii. Scherzo: Molto vivace - Presto
iii. Adagio molto e cantabile
iv. Presto — Allegro molto assai (Alla marcia) — Andante maestoso — Allegro energico, sempre ben marcato

Anne McKnight, soprano
Jane Hobson, contralto
Erwin Dillon, tenor
Norman Scott, bass

Members of the Collegiate Chorale
NBC Symphony Orchestra
Διευθύνει ο Arturo Toscanini

New York City, NBC Studio 8-H, 3 Απριλίου 1948

Σκηνοθεσία: Hal Keith

(480p)

Arturo Toscanini
Ο Αρτούρο Τοσκανίνι, διάσημος Ιταλός μουσουργός και διευθυντής ορχήστρας, γεννήθηκε το 1861 στην Πάρμα και πέθανε το 1957. Η εκπληκτική του μνήμη τον έκανε ικανό να διευθύνει εκατοντάδες όπερες και συμφωνίες, χωρίς να κοιτάζει καθόλου στις παρτιτούρες. Αρχικά σπούδασε βιολοντσέλο, αλλά αργότερα αφοσιώθηκε αποκλειστικά στη διεύθυνση ορχήστρας και γρήγορα εξασφάλισε την περίλαμπρη φήμη του σε όλο τον κόσμο. Σε ηλικία 19 ετών διεύθυνε ολόκληρη την «Αΐντα» του Βέρντι, στο Ρίο ντε Τζανέιρο, από μνήμης. Πρώτος αυτός παρουσίασε τα «Τέσσερα ιερά κομμάτια» του Τζουζέπε Βέρντι, την «Μποέμ» και την «Τουραντότ» του Τζάκομο Πουτσίνι,  και τους «Παλιάτσους» του Ρουτζέρο Λεονκαβάλο. Το 1898 έγινε πρώτος μαέστρος στη Σκάλα του Μιλάνου και το 1907 πρώτος μαέστρος στη Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης. Το 1928 έγινε διευθυντής της Φιλαρμονικής της Νέας Υόρκης. Το 1928 αρνήθηκε να διευθύνει τη φασιστική όπερα «Τζιοβανέζα» και έφυγε από την Ιταλία. Επίσης παραιτήθηκε από το φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ μετά την προσάρτηση της Αυστρίας, το 1938, στο Γερμανικό Ράιχ. Αποσύρθηκε το 1954 και επέστρεψε στην Ευρώπη όταν έγινε 80 ετών για μια σειρά συναυλιών. Ο Τοσκανίνι θεωρήθηκε από όλους τους κριτικούς της εποχής του ως απαράμιλλος μαέστρος. Έκανε πάρα πολλές καλλιτεχνικές περιοδείες σε όλο τον κόσμο και πάντοτε με μεγάλη επιτυχία. Μουσικός με μεγάλη ευαισθησία, ο Τοσκανίνι υπήρξε πάντα αυστηρός και απαιτητικός απέναντι στον εαυτό του και στους συνεργάτες του.

Πηγή: livepedia.gr

Friday, February 21, 2014

Ludwig van Beethoven: Piano Concerto No.4 in G major – Mitsuko Uchida, Bavarian Radio Symphony Orchestra, Mariss Jansons (HD 1080p)














Accompanied by the Bavarian Radio Symphony Orchestra, Japan-born (naturalized in Britain) classical pianist Mitsuko Uchida performs Ludwig van Beethoven's Piano Concerto No.4 in G major, Op.58. Conductor: Mariss Jansons. Recorded during the BBC Proms 2013 in London.

Beethoven's Concerto Νo.4 was finished in 1806 and premiered on December 22nd 1808 at the Theater an der Wien, with Beethoven as the soloist. It is a known fact that Beethoven attempted to present the Concerto at an earlier time but was forced to wait since he could not find any piano players for the solo part.

Just like many of Beethoven's works this Concerto was dedicated to Archduke Rudolf to whom the composer dedicated, among others, his Piano Concerto No.5, numerous piano sonatas, his Violin Sonata or his Triple Concerto.

Starting with this Concerto, Beethoven attributes a greater role to the orchestra in its relationship with the unaccompanied instrument, creating concertos that are considered genuine solo instrumental symphonies.

The Piano Concerto No.4 in G major has three parts:

Allegro moderato: starts with the presentation of the theme by the solo instrument renouncing at the presentation made by the orchestra as he had done in the first concertos.

Andante con moto: is a part full of contrasts, constructed like a dialogue between the orchestra and the solo instrument. The conversational character of this part renders the image of Orpheus, who, through his music, overcomes all hardships.

Rondo – Vivace: brings a cheerful and optimistic note through the themes of simple folkloric-like dance rhythms.

Source: all-about-beethoven.com
















Η διάσημη Γιαπωνέζα πιανίστρια Μιτσούκο Ουσίντα ερμηνεύει το Κοντσέρτο για πιάνο αρ. 4 σε Σολ μείζονα, έργο 58, του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν. Τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας διευθύνει ο σπουδαίος Λετονός μαέστρος Μαρίς Τζάνσονς. Η συναυλία δόθηκε στο Ρόιαλ Άλμπερτ Χολ του Λονδίνου, στο πλαίσιο των BBC Proms 2013.

Το Τέταρτο Κοντσέρτο για πιάνο του Μπετόβεν, ενάντια στις μορφολογικές συμβάσεις του είδους, ξεκινά με το πιάνο, με μια φράση πέντε μέτρων στην οποία τα έγχορδα αποκρίνονται πολύ πιο άμεσα απ' ό,τι στην αργή κίνηση που ακολουθεί. Είναι σχεδόν σαν ένα τμήμα της ορχήστρας να έχει αποσπαστεί και παρότι η ορχήστρα προχωρεί στην παράθεση του θέματος, το τμήμα αυτό εξακολουθεί να απαντά στις επαναλαμβανόμενες φράσεις του πιάνου – τέσσερεις ισοδύναμοι ήχοι, ο τελευταίος τονισμένος – σαν να μη μπορεί να τις βγάλει από το μυαλό του. (Ίσως να θυμίζει τη μοιραία παρουσία του ίδιου ρυθμικού σχήματος στην Πέμπτη Συμφωνία, αν και ενδεχομένως η Συμφωνία που θα μπορούσε να θυμηθεί κανείς εδώ θα ήταν η Ποιμενική.)

Ολόκληρη η τεράστια αυτή κίνηση, σχεδόν όσο ένα ολόκληρο κοντσέρτο του Μότσαρτ, στηρίζεται σε ένα εξαιρετικά μικρής διάρκειας μέρος: κυρίως στο αρχικό θέμα, κατόπιν στο δεύτερο θέμα που εισάγεται από την ορχήστρα, με τον αλέγκρο ρυθμό της, και τέλος – εμφανίζεται λίγο αλλά καταλυτικά – μια ευγενής ιδέα που υποβάλλεται από τα έγχορδα, ένα τέταρτο περίπου από τη συνολική διάρκεια. Με δεδομένη μια τέτοια γκάμα διαλόγου σε θέματα αρμονίας, υφής και αλληλεπίδρασης, τρία μικρά θέματα είναι αρκετά να σταθούν ως μεγαλειώδεις συνθέσεις. Η cadenza του Μπετόβεν, απόλυτα θεματική, παρέχει στο πιάνο τη δυνατότητα να συνοψίσει.

Μετά την ορφική αργή κίνηση, το Rondo μιμείται τον πλούτο της πρώτης κίνησης, αλλά τώρα ο διάλογος είναι πιο εύγλωττος, καθώς ενδυναμώνεται με την ατμόσφαιρα ενός μαρς και ενός χορού. Έχει ωστόσο και τις ιδιαίτερες στιγμές του, αν μη τι άλλο, όταν η φωνή της ορχήστρας μοιράζεται στις βιόλες που ομιλούν – σωστότερα, τραγουδούν – θερμά, σε τρίτες.

Πηγή: ecm.mikri-arktos.gr



Ludwig van Beethoven (1770-1827)

♪ Piano Concerto No.4 in G major, Op.58 (1805-1806)


i. Allegro moderato

ii. Andante con moto
iii. Rondo – Vivace

Mitsuko Uchida, piano


Bavarian Radio Symphony Orchestra

Conductor: Mariss Jansons

London, Royal Albert Hall, BBC Proms 2013


High definition video with high quality audio
Βίντεο υψηλής ευκρίνειας με υψηλή ποιότητα ήχου

(HD 1080p)

Uploaded on Youtube for the Blog "Faces of Classical Music"
Δημοσιεύτηκε στο Youtube για λογαριασμό του Blog «Πρόσωπα της Κλασικής Μουσικής»

First publication: February 21, 2014 / Πρώτη δημοσίευση: 21 Φεβρουαρίου 2014
Last update: October 19, 2016 / Τελευταία ενημέρωση: 19 Οκτωβρίου 2016


Photo by Klaus Rudolph
Legendary pianist Mitsuko Uchida brings a deep insight into the music she plays through her own quest for truth and beauty. Renowned for her interpretations of Mozart, Schubert, Schumann and Beethoven, she has also illuminated the music of Berg, Schoenberg, Webern and Boulez for a new generation of listeners.

In 2016 Mitsuko Uchida was appointed an Artistic Partner to the Mahler Chamber Orchestra and began a series of concerts directing Mozart concerti from the keyboard in extensive tours of major European venues and Japan. Other recent highlights included an acclaimed performance of the Schönberg piano concerto with the London Philharmonic and Vladimir Jurowski at the 2015 BBC Proms, play-directing the Cleveland Orchestra in performances at Severance Hall and Carnegie Hall, and two appearances at the 2016 Baden-Baden Festival with the Berlin Philharmonic and Simon Rattle. Recital tours in 2016 included the Amsterdam Concertgebouw, Théâtre des Champs Elysées, the Vienna Konzerthaus, the Royal Festival Hall and Carnegie Hall. With a strong commitment to chamber music, Mitsuko Uchida collaborates closely with the world’s finest musicians. Following concerts with Dorothea Röschmann, the Ebène Quartet and Magdalena Kožená in 2015, Uchida also appeared in chamber music programmes with members of the Chicago Symphony Orchestra in the United States, and with Jörg Widmann and members of the Mahler Chamber Orchestra in a residency at the Alte Oper in Frankfurt.

In 2017 Mitsuko Uchida will embark on a Schubert Sonata series, featuring 12 of Schubert's major works which she will tour throughout Europe and North America. She will also return to the Salzburg and Edinburgh Festivals and appear with the Berlin Philharmonic and Simon Rattle, the Chicago Symphony and Riccardo Muti and the Orchestra of Santa Cecilia and Antonio Pappano.

Mitsuko Uchida's loyal relationship with the finest orchestras and concert halls has resulted in numerous residencies. She has been Artist-in-Residence at the Cleveland Orchestra and at the Berlin Philharmonic, the Vienna Konzerthaus, Salzburg Mozartwoche and Lucerne Festival. Carnegie Hall dedicated to her a Perspectives series entitled "Mitsuko Uchida: Vienna Revisited" and the Concertgebouw a Carte Blanche series.

Mitsuko Uchida records exclusively for Decca. Her extensive discography includes the complete Mozart and Schubert piano sonatas. Since 2011 Uchida has been recording Mozart's Piano Concerti with the Cleveland Orchestra live in concert and directing from the piano. The first release won a Grammy Award in 2011. The last instalment featuring concerti K.453 and K.503 is scheduled to be released in autumn 2016. Her recording of the Schoenberg Piano Concerto with Pierre Boulez and the Cleveland Orchestra won four awards, including The Gramophone Award for Best Concerto.

Highly committed to aiding the development of young musicians, Mitsuko Uchida is a trustee of the Borletti-Buitoni Trust and Director of the Marlboro Music Festival. In June 2009 she was made a Dame Commander of the Order of the British Empire. In May 2012 she was awarded the Royal Philharmonic Society's Gold Medal and in 2014 received an Honorary Degree from the University of Cambridge. A guest of honour at the Salzburg Mozartwoche in 2015, Mitsuko Uchida was awarded the Golden Mozart Medal. In October 2015, she received the Premium Imperiale Award from the Japan Arts Association.

Source: mitsukouchida.com / July 2016




























More photos

Saturday, February 15, 2014

Alban Berg: Lulu Suite – Anna Prohaska, Claudio Abbado
















Claudio Abbado
(26 Ιουνίου 1933 – 20 Ιανουαρίου 2014 • June 26, 1933 – January 20, 2014)

Ένας χρόνος από το θάνατό του  – A year after his death



Το σπουδαιότερο από τα τελευταία έργα του Άλμπαν Μπεργκ είναι η δεύτερή του όπερα «Λούλου», την οποία δούλευε από το 1928, αλλά έμεινε ημιτελής. Η εκτέλεση των ορχηστρικών κομματιών αυτής της όπερας, που διηύθυνε ο Έριχ Κλάιμπερ στο Βερολίνο το 1934, ήταν μια από τις τελευταίες δημόσιες αντιναζιστικές εκδηλώσεις.

Την Ορχήστρα Νέων «Σιμόν Μπολίβαρ» της Βενεζουέλας διευθύνει ο Κλαούντιο Αμπάντο. Η σοπράνο Άννα Προχάσκα ερμηνεύει εξαιρετικά, αποκαλύπτοντας πολλές από τις λεπτότερες πτυχές ενός δύσκολου ρόλου.

Το βίντεο αφαιρέθηκε για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων – The video was removed for copyright reasons

Alban Berg (1885-1935)

♪ Lulu Suite (1934)


Anna Prohaska, soprano


Simón Bolívar Youth Orchestra of Venezuela

Μουσική διεύθυνση (Conductor): Claudio Abbado

Lucerne Festival at Easter

Lucerne Culture and Congress Center (KKL), 2010

Βίντεο υψηλής ευκρίνειας με υψηλή ποιότητα ήχου

High definition video with high quality audio

(Full HD 1080p)


Δημοσιεύτηκε στο Youtube για λογαριασμό του Blog: Πρόσωπα της Κλασικής Μουσικής (Faces of Classical Music)


Πρώτη δημοσίευση: 15 Φεβρουαρίου 2014 – First publication: February 15, 2014
Δεύτερη δημοσίευση (αναθεωρημένη): 23 Ιανουαρίου 2015 – Second publication (revised): January 23, 2015

Claudio Abbado














Anna Prohaska















Δείτε επίσης – Watch also

Hector Berlioz: Grande Messe des morts (Requiem) – Gustavo Dudamel (Notre-Dame de Paris 22-01-2014, HD 1080p)

A Russian Night: Tchaikovsky, Rachmaninov & Stravinsky – Hélène Grimaud, Claudio Abbado (Full HD 1080p)

Hélène Grimaud talks about Claudio Abbado


Gustav Mahler: Symphony No.1 in D major "Titan" – Lucerne Festival Orchestra, Claudio Abbado (HD 1080p)

Gustav Mahler: Symphony No.4 in G major – Magdalena Kožená, Claudio Abbado


Gustav Mahler: Symphony No.5 in C Sharp minor – Lucerne Festival Orchestra, Claudio Abbado

Gustav Mahler: Symphony No.7 in E minor – Lucerne Festival Orchestra, Claudio Abbado (HD 1080p)


Johann Sebastian Bach: Brandenburg Concertos, BWV 1046-1051 – Giuliano Carmignola, Claudio Abbado (Audio video)


Pyotr Ilyich Tchaikovsky: Symphony No.6 in B minor – Claudio Abbado (HD 1080p)


Sergei Prokofiev: Piano Concerto No.3 in C major – Yuja Wang, Claudio Abbado


Wolfgang Amadeus Mozart: Ach, ich fühl's (Pamina's Aria from The Magic Flute) – Anna Prohaska, Claudio Abbado

Johannes Brahms: Hungarian Dances – Wiener Philharmoniker, Claudio Abbado (Audio video)


Claudio Abbado – Hearing the Silence: Sketches for a portrait (2003) / The silence that follows the music (1996) – Two films by Paul Smaczny


Ludwig van Beethoven: Symphony No.3 in E flat major, ii. Adagio assai – Daniel Barenboim (Concert in memory of Claudio Abbado)


&

Alban Berg: Lulu – Marlis Petersen, Kirill Petrenko, Dmitri Tcherniakov – Bavarian State Opera 2015 (Download the opera)

Thursday, February 13, 2014

Richard Wagner: Prelude and Liebestod from "Tristan und Isolde" – Seikyo Kim

Με αφορμή την 131η επέτειο από το θάνατο του Ρίχαρντ Βάγκνερ. Πρελούδιο και Liebestod από την όπερα «Τριστάνος και Ιζόλδη». Την ορχήστρα Symfonieorkest Vlaanderen διευθύνει ένας από τους κορυφαίους νέους μαέστρους της Ιαπωνίας, ο Seikyo Kim.

Η όπερα «Τριστάνος και Ιζόλδη» είναι ένα από τα σημαντικότερα μουσικά έργα που έχουν γραφτεί. Ένα μεγάλο και επαναστατικό έργο, τόσο όσον αφορά στη μορφή, την ενορχήστρωση, την αρμονία, ακόμα και από ηθική άποψη. Ο ίδιος ο Βάγκνερ αναγνώριζε ότι είχε υπερβεί πολλούς κανόνες, ενώ το εισαγωγικό πρελούδιο θεωρείται ότι αποτελεί πύλη εισόδου για πολλές από τις καινοτομίες της μουσικής του 20ού αιώνα, κυρίως της Σχολής της Βιένης (Σένμπεργκ, Μπεργκ, Βέμπερν). Ως προς τη μορφή, η όπερα είναι ένα μουσικό δράμα με την ευρύτερη έννοια του όρου. Δεν περιλαμβάνει άριες, ντουέτα κ.τ.λ., αλλά όλη η μουσική αρθρώνεται συμφωνικά με συνεχή ροή, σαν μια ατέρμονη μελωδία. Επιπλέον, η παρτιτούρα ενοποιείται με τη χρήση των περίφημων λάιτ-μοτίφ, των χαρακτηριστικών καθοδηγητικών μοτίβων, τα οποία εδώ δεν συμβολίζουν μόνο πρόσωπα αλλά και αντικείμενα, ιδέες ή καταστάσεις. Η όπερα τελειώνει με το μοτίβο του έρωτα, που εκφράζεται για πρώτη φορά σε ολόκληρο το έργο με έναν καθαρό και αναγνωρίσιμο τρόπο, καθώς οδηγείται επιτέλους στη λύση του. Οι δύο εραστές πεθαίνουν και ενώνονται σε έναν κόσμο όπου κανείς δεν μπορεί να τους χωρίσει, κι έτσι η μουσική μπορεί κι αυτή να εγκαταλείψει την αίσθηση του διφορούμενου, που συμβόλιζε την ανησυχία και την ταραχή του ζευγαριού, και να καταλήξει σε μια σύμφωνη συγχορδία, έκφραση γαλήνης και ολοκλήρωσης.

Richard Wagner (22 Μαΐου 1813 - 13 Φεβρουαρίου 1883)

131η επέτειος από το θάνατό του — 131st anniversary of his death



♪ Prelude and Liebestod from "Tristan und Isolde" (1859)

Symfonieorkest Vlaanderen
Διευθύνει ο Seikyo Kim

27 Ιανουαρίου 2013

(HD 1080p)

Δημοσιεύτηκε στο Youtube για λογαριασμό του Blog: Πρόσωπα της Κλασικής Μουσικής (Faces of Classical Music)

Πηγή για την εισαγωγή: kathimerini.gr


Ο Seikyo Kim διευθύνει την Symfonieorkest Vlaanderen












Wednesday, February 12, 2014

Tobias Berndt sings the Lectio III from the Officium defunctorum of Jan Dismas Zelenka

Ο Γερμανός βαρύτονος Tobias Berndt ερμηνεύει το Lectio III από το Officium defunctorum του Jan Dismas Zelenka

Με την ευκαιρία της εμφάνισης του Tobias Berndt στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 18 και 19 Φεβρουαρίου 2014, όπου συμπράττοντας με τη MusicAeterna και τον μαέστρο Θεόδωρο Κουρεντζή, θα ερμηνεύσει το ρόλο του Αινεία στην όπερα «Διδώ και Αινείας» του Χένρι Πέρσελ.




Jan Dismas Zelenka (1679-1745)

♪ Officium defunctorum (Lectio III), ZWV 47


Tobias Berndt, baritone


Collegium 1704
Διευθύνει ο Václav Luks

2009

(HD 1080p)

Δημοσιεύτηκε στο Youtube για λογαριασμό του Blog: Πρόσωπα της Κλασικής Μουσικής (Faces of Classical Music)

Tobias Berndt


Tuesday, February 11, 2014

Johann Sebastian Bach: Schwingt freudig euch empor, BWV 36, vii – Nuria Rial, John Holloway, Rudolf Lutz

Η πολυβραβευμένη Καταλανή σοπράνο Nuria Rial ερμηνεύει την άρια "Auch mit gedämpften, schwachen Stimmen" από την Καντάτα του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ "Schwingt freudig euch empor", BWV 36. Μαζί της ο βιρτουόζος Άγγλος βιολονίστας John Holloway. Την ορχήστρα J. S. Bach Foundation of St Gallen διευθύνει ο πολυτάλαντος Ελβετός οργανίστας, τσελίστας, πιανίστας και συνθέτης Rudolf Lutz.

Με την ευκαιρία της εμφάνισης της Nurial Rial στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 18 και 19 Φεβρουαρίου 2014, όπου συμπράττοντας με τη MusicAeterna και τον μαέστρο Θεόδωρο Κουρεντζή, θα ερμηνεύσει το ρόλο της Μπελίντας στην όπερα «Διδώ και Αινείας» του Χένρι Πέρσελ.



Johann Sebastian Bach (1685-1750)

♪ Schwingt freudig euch empor, BWV 36 (1731)

vii. Aria (soprano): Auch mit gedämpften, schwachen Stimmen

Nuria Rial, soprano
John Holloway, violin

J. S. Bach Foundation of St Gallen
Διευθύνει ο Rudolf Lutz

2007

(HD 720p)

Nuria Rial














John Holloway and Nuria Rial 












Monday, February 10, 2014

George Frideric Handel: Dixit Dominus – UNT Collegium Singers & Baroque Chamber Orchestra, Richard Sparks (HD 1080p)

Έργο με σαφείς επιρροές από το ιταλικό μπαρόκ, το "Dixit Dominus" βασίζεται στο λατινικό κείμενο του Ψαλμού 110 (Vulgate 109) ο οποίος αρχίζει με τις λέξεις Dixit Dominus («Ο Κύριος είπε»). Ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 1707, ενώ ο Χαίντελ ζούσε στην Ιταλία. Το πιθανότερο είναι ότι το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε την ίδια χρονιά, στις 16 Ιουλίου, στην εκκλησία της Santa Maria στην Montesanto, υπό την αιγίδα της οικογένειας Colonna. Για την ερμηνεία του έργου απαιτούνται 5 φωνές σολίστ (2 σοπράνο, άλτο, τενόρος, μπάσος), χορωδία, έγχορδα και κοντίνουο.

Το έργο "Dixit Dominus", του Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ, ερμηνεύουν η Χορωδία και η Μπαρόκ Ορχήστρα Δωματίου της Μουσικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Βόρειου Τέξας, υπό τη διεύθυνση του Αμερικανού μαέστρου και δασκάλου χορωδιακής μουσικής, Richard Sparks.



"Dixit Dominus" is a psalm setting by George Frideric Handel (catalogued as HWV 232). It uses the Latin text of Psalm 110 (Vulgate 109), which begins with the words Dixit Dominus ("The Lord Said"). The work was completed in April 1707 while Handel was living in Italy. It is Handel's earliest surviving autograph. The work was written in the baroque style and is scored for five vocal soloists (SSATB), chorus, strings and continuo. It is most likely that the work was first performed on 16 July 1707 in the Church of Santa Maria in Montesanto, under the patronage of the Colonna family.



George Frideric Handel (1685-1759)

♪ Dixit Dominus, HWV 232 (1707)

UNT Collegium Singers & Baroque Chamber Orchestra
Μουσική διεύθυνση (Conductor): Richard Sparks

College of Music, University of North Texas, Winspear Hall, April 18, 2013 (18 Απριλίου 2013)

(HD 1080p)

Πρώτη δημοσίευση: 10 Φεβρουαρίου 2014 – First publication: February 10, 2014
Τελευταία ενημέρωση: 12 Μαρτίου 2016 – Last update: March 12, 2016



























Δείτε επίσης – Watch also

George Frideric Handel: Messiah – Susan Gritton, Cornelia Horak, Bejun Mehta, Richard Croft, Florian Boesch – Claus Guth, Jean-Christophe Spinosi (Full HD 1080p)

George Frideric Handel: Theodora – Dawn Upshaw, David Daniels, Frode Olsen, Richard Croft, Lorraine Hunt Lieberson, Michael Hart-Davis – William Christie, Peter Sellars

George Frideric Handel: Water Music & Music for the Royal Fireworks – Le Concert Spirituel, Hervé Niquet

Sunday, February 09, 2014

MusicAeterna και Θεόδωρος Κουρεντζής στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Ο χαρισματικός μουσικός Θεόδωρος Κουρεντζής θα εμφανιστεί στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, με τη MusicAeterna, σε δύο αριστουργήματα του μπαρόκ, όπως δεν τα έχουμε ξανακούσει, στις 18 και 19 Φεβρουαρίου 2014.

Είναι υπερφυσικά προικισμένος, πιστεύει ότι θα σώσει την κλασική μουσική, επιχειρεί συνεχώς ανατροπές που πολώνουν τους κριτικούς, επιτίθεται σε όλα τα στερεότυπα και δηλώνει «μυστικιστής» και «αναρχικός νάρκισσος».

Για τρίτη φορά στο Μέγαρο Μουσικής, τα τελευταία τρία χρόνια, ο Θεόδωρος Κουρεντζής, εμφανίζεται με την MusicAeterna, το εξαιρετικό σύνολο δωματίου και την χορωδία που έχει δημιουργήσει, με δύο συγκλονιστικά έργα της εποχής του μπαρόκ: την όπερα «Διδώ και Αινείας» του Χένρι Πέρσελ και το "Dixit Dominus", ένα από τα ομορφότερα έργα εκκλησιαστικής μουσικής του Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ.

Τον συνοδεύει μια ομάδα από ξεχωριστούς σολίστες-τραγουδιστές, τους οποίους ο Κουρεντζής ανακαλύπτει με το μικροσκόπιο, ταξιδεύοντας σε δεκάδες ωδεία σε όλη τη Ρωσία και τους μυεί, όπως και τους μουσικούς της ορχήστρας του, στον δικό του παθιασμένο έρωτα για τη μουσική, μακριά από ακαδημαϊσμούς και την άψυχη τελειομανία, όπως λέει ο ίδιος. Τον ρόλο της Διδούς έχει η Anna Prohanska, του Αινεία ο Tobias Berndt, της Μπελίντα η Nurial Rial, των Μαγισσών η Maria Forsstrom και η Olga Magina, τον ρόλο του Ναύτη έχει ο Victor Shapovalov και του Πνεύματος η Valeria Safonova. Την Ορχήστρα και την Χορωδία MusicAeterna διευθύνει ο Θεόδωρος Κουρεντζής.


«Όταν ο Κουρεντζής μού είπε ότι βρίσκεται σε αποστολή για να σώσει την κλασική μουσική, σκέφτηκα ότι παραληρεί, αλλά όταν άκουσα την όπερα Διδώ και Αινείας, σε μια έξοχη, φρέσκια εκδοχή, κατάλαβα ότι το εννοεί», έγραψε ο κριτικός της Telegraph, Πίτερ Κάλσο, μετά την παράσταση στην Όπερα του Νοβοσιμπίρσκ, το 2011. «Εντυπωσιάστηκα από το πνεύμα που συνέδεε τα μέλη του συνόλου που έφτιαξε ο Κουρεντζής. Υπάρχουν εξαιρετικές πρόσφατες εκδόσεις της όπερας αυτής του Πέρσελ, αλλά ο Κουρεντζής τις έκανε να ακούγονται επιτηδευμένες και λόγιες».


«Εκείνη τη βραδιά, στο Νοβοσιμπίρσκ», συνεχίζει ο Κάλσο, «ακούσαμε εξαίσια μουσική. Υπήρχαν στιγμές που έμενα άναυδος από την αναίδειά του και άλλες, που ένιωθα βαθιά συγκίνηση από την καθαρή, απόλυτη, αναπάντεχη ομορφιά  του ήχου του. Εάν ο Κουρεντζής δεν παγιδευτεί στο ναρκισσισμό του, μπορεί να αποδειχθεί ένας από αυτούς του σπάνιους καλλιτέχνες, ικανός να αλλάξει την τέχνη του και να δώσει κάτι εξαιρετικό, ίσως ένα θαύμα».


«Ήταν η καλύτερη παράσταση μπαρόκ μουσικής που έχω δει στη Ρωσία», δήλωσε ο Μάρκ Χίλντρου, διευθυντής του πρακτορείου Askonas Holt, που εκπροσωπεί πολλούς από τους κορυφαίους μαέστρους του κόσμου και ο οποίος ασχολείται τα τελευταία είκοσι χρόνια με τη ρωσική σκηνή της κλασικής μουσικής. «Ίσως ο Κουρεντζής να είναι τόσο καλός, όσο νομίζει. Είναι αλλόκοτος, αδιάλλακτος, αλλά υπερταλαντούχος».


Μια σπάνια περίπτωση μουσικού, σαγηνευτική, φιλόδοξη, αλλά σοβαρή περσόνα, ο Θεόδωρος Κουρεντζής, με τις εκκεντρικές του επιλογές και απόψεις, έχει ανεβάσει πολλά σκαλιά το μουσικό επίπεδο στη Ρωσία, έχει υποχρεώσει τους κριτικούς να αναθεωρήσουν πολλές από τις εμμονές τους και έχει αιφνιδιάσει κοινό και ειδικούς με τις ριζοσπαστικές ερμηνείες του σε μεγάλα έργα του μουσικού κανόνα.



Μαέστρος, μουσικός και ηθοποιός, ο Θεόδωρος Κουρεντζής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1972, άρχισε πιάνο στα 4 χρόνια του, βιολί στα 7 και από τα 12 αφοσιώθηκε στη σύνθεση, στο Εθνικό Ωδείο, με καθηγητή τον Γιώργο Χατζηνίκο. Απέρριψε μια υποτροφία 25.000 δολαρίων για την Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης και από τις γειτονιές του πατρικού του στον Βύρωνα και τις αίθουσες του αθηναϊκού ωδείου, βρέθηκε στο Κρατικό Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης, στο τμήμα διεύθυνσης ορχήστρας, δίπλα στον μυθικό Ρώσο δάσκαλο Ίλια Μουσίν, που από τα χέρια του είχαν περάσει ο Βαλέρι Γκεργκίεφ και ο Γιούρι Τερμικάνοφ. «Είχα πολλούς ταλαντούχους μαθητές», λέγεται ότι έχει πει ο Μουσίν, «αλλά μόνο μια ιδιοφυία, τον Κουρεντζή».

Ο Κουρεντζής βρήκε στη Ρωσία αυτό που ταίριαζε στην ψυχοσύνθεσή του και έμεινε. «Εκεί μου εμπιστεύθηκαν να διευθύνω τη Φιλαρμονική της Αγίας Πετρούπολης. Ο Μούσιν με προόριζε για μαέστρο στο Μαριίνσκι». Δούλεψε για λίγο στο θέατρο Μαριίνσκι, συγκρούστηκε, όπως θα περίμενε κανείς, με τον Βαλέρι Γκεργκίεφ και κατευθύνθηκε προς την ανατολή, τη Σιβηρία. Από το 2004 μέχρι το 2011 κράτησε τη θέση του Διευθυντή Ορχήστρας στην Όπερα του Νοβοσιμπίρσκ, το μεγαλύτερο θέατρο όπερας της βόρειας Ρωσίας και το δεύτερο μεγαλύτερο του κόσμου, μετά την όπερα του Σίντνεϊ. Από τα ωδεία του Νοβοσιμπίρσκ έχουν βγει παγκόσμια γνωστοί μουσικοί, όπως οι βιολονίστες Μαξίμ Βεγκέροφ και Βαντίμ Ρέπιν. «Εκεί μπορούσα να χτίσω κάτι καινούργιο».


Εκεί ο Κουρεντζής δημιούργησε το δικό του μουσικό σύνολο δωματίου και τη χορωδία MusicaAeterna, αναζητώντας τους μουσικούς σε περισσότερες από 40 μουσικές σχολές σε όλη τη Σιβηρία. «Έψαχνα για τεχνική αρτιότητα, αλλά και για αυθεντικότητα, για διάθεση για υπερβάσεις». Όταν τους βρήκε άρχισε να οργανώνει  αναγνώσεις ποιημάτων του Ρίλκε στα γερμανικά, να τους παρασύρει να μεταφράζουν ποιήματα του Πάουλ Τσέλαν, να τους δείχνει ταινίες του Ντέρεκ Τζάρμαν και του Καρλ Ντράγιερ, «για να ανοίξουν τα μυαλά τους, συχνά περνούσαν τη νύχτα στο θέατρο» και έκαναν πολύωρες πρόβες χωρίς να κοιτάζουν το ρολόι.


«Δημιούργησα την MusicaAeterna γιατί εξειδικεύομαι στην ερμηνεία μουσικής με όργανα εποχής και γιατί δεν μου αρκεί μια καλή ορχήστρα, θέλω μια καλή ορχήστρα που να ασχολείται με την εξέλιξη της μουσικής. Η μουσική δεν είναι πόρνη, είναι σαν τον έρωτα, θέλει αφοσίωση. Έκανα λοιπόν μια πειραματική ορχήστρα παίρνοντας τους καλύτερους μουσικούς από όλη τη Ρωσία και φτιάξαμε ένα μουσικό γκέτο, έναν καταυλισμό, ένα μοναστήρι». (Καθημερινή, Ιούνιος 2007).


Από το Νοβοσιμπίρσκ ο Κουρεντζής βρέθηκε στο Περμ, στα Ουράλια, και ανέλαβε το 2011 τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή της Κρατικής Όπερας και του Μπαλέτου της πόλης και τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ Ντιαγκίλεφ. Παράλληλα με τη δραστηριότητά του στο Περμ, συνεργάζεται με μεγάλες ορχήστρες – Φιλαρμονική της Βιένης, του Μονάχου, Ορχήστρα Δωματίου Μάλερ 
–, εμφανίζεται σε σημαντικά μουσικά κέντρα – Όπερα Ζυρίχης, Όπερα Παρισιού, Κόβεντ Γκάρντεν  και έχει πολύχρονη συνεργασία με το Τεάτρο Ρεάλ της Μαδρίτης.

Ρομαντικά μεγαλομανής, ψηλός, λεπτός, ασκητικός, με θεατρικές κινήσεις στο πόντιουμ, συχνός επισκέπτης στα μοναστήρια του Αγίου Όρους, ο Κουρεντζής πιστεύει ότι «κάθε σου ερμηνεία πρέπει να είναι σαν εγκυμοσύνη. Να ονειρεύεσαι και να περιμένεις μέχρι τη στιγμή που θα συμβεί το θαύμα. Η μουσική δεν είναι επάγγελμα, είναι αποστολή».

«Η μουσική πρέπει να είναι πνευματική, θεόπνευστη, αλλά έχει γίνει σουπερ μάρκετ, όπως όλα. Η ακαδημαϊκή μουσική είναι σαν να κάνεις έρωτα με προφυλακτικό», λέει ο Κουρεντζής και ζητάει πίστωση χρόνου. «Δώστε μου 5 με 10 χρόνια και θα δείτε, θα σώσω την κλασική μουσική».


Στο πλαίσιο της αποστολής του αυτής, ο προκλητικός και πολυβραβευμένος μαέστρος επιχείρησε μια μεγάλης κλίμακας παραγωγή με τρεις από τις πιο διάσημες όπερες του  Μότσαρτ, που κυκλοφορούν αυτόν τον μήνα: «Οι Γάμοι του Φίγκαρο», «Ντο Τζοβάνι», «Έτσι Κάνουν Όλες», με την ορχήστρα και τη χορωδία MusicaAeterna και με σύμμαχο τη Sonny Classics.


Καμιά σχέση με την όπερα όπως την ξέρουμε. Με τις ηχογραφήσεις αυτές θέλει να ανατρέψει την ψύχωση «με τη φωνητική ένταση σε βάρος της μουσικής», που έχει παραμορφώσει τις παραγωγές. «Έκανα αυτούς τους δίσκους, γιατί ήθελα να δείξω τι μπορούμε να επιτύχουμε αν αποφύγουμε τη βιομηχανική προσέγγιση της κλασικής μουσικής. Η φωνητική τεχνική του 20ου αιώνα, με τις δεσπόζουσες φωνές, επιδίωκε την υψηλή ένταση για να ανταποκρίνεται σε όλο και μεγαλύτερες αίθουσες. Αλλά έτσι ξεχάσαμε ότι η φωνή είναι παλέτα τονικών χρωματισμών, ο τρόπος με τον  οποίο ο τραγουδιστής διοχετεύει τη μουσική στο κοινό. Αυτή η μαγεία χάθηκε. Η όπερα δεν είναι ψυχολογικό είδος. Είναι πιο κοντά στο ορατόριο, στην τελετουργική τέχνη, παρά στην παραστατική».

Ο Κουρεντζής θεωρεί τον Μότσαρτ «τον μεγαλύτερο μουσικό που περπάτησε ποτέ πάνω στη γη. Και όμως είναι ουσιαστικά αδύνατο να ακούσεις τη μουσική όπως την έγραψε». Ομολογεί ότι το κοινό χρειάζεται χρόνο για να προσαρμοστεί στις διαφορετικές φωνητικές τεχνικές των σολιστ με περιορισμένο βιμπράτο. «Ήθελα να κάνω ηχογραφήσεις όπερας με όσο λιγότερο οπερατικό τραγούδι έχετε ακούσει ποτέ. Με τραγούδι βαθύ, που βγαίνει από την καρδιά. Το non-stop βιμπράτο του 20ου αιώνα καταστρέφει την καθαρότητα του τονισμού και κάνει τον ήχο πιο βαρύ και πιο αδύναμο».

Πηγή: culturenow.gr

Saturday, February 08, 2014

Tous les Matins du Monde / All the Mornings of the World / Όλα τα Πρωινά του Κόσμου (1991) – A film by Alain Corneau (Download the movie)

Τέλη του 17ου αιώνα. Ο μουσικός Σαιν-Κολόμπ επιστρέφει στο σπίτι του και ανακαλύπτει ότι κατά το διάστημα της απουσίας του η γυναίκα του είχε πεθάνει. Συντετριμμένος, αφιερώνει τη ζωή του στην ανατροφή των παιδιών του και στη μουσική. Η φήμη του φτάνει μέχρι τον Λουδοβίκο τον 14ο ο οποίος του ζητά να έρθει στην Αυλή και να γίνει μέλος της βασιλικής ορχήστρας. Εκείνος όμως αρνείται. Μια μέρα φτάνει στο σπίτι του ένας νεαρός με ένα αίτημα...

Η ταινία «Όλα τα πρωινά του κόσμου» αφηγείται τη ζωή του μουσικού Μαρέν Μαραί, ο οποίος έζησε στα τέλη του 17ου και στις αρχές του 18ου αιώνα και μαθήτευσε με τον Σαιν-Κολόμπ. Περιγράφει τη σχέση του νεαρού Μαραί (που υποδύεται ο Γκιγιόμ Ντεπαρντιέ) με τις κόρες του Σαιν-Κολόμπ, αλλά και τη σχέση που αναπτύσσει με το μουσικό όργανο βιόλα ντα γκάμπα. Ο ηλικιωμένος Μαραί (τον υποδύεται ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ) αναπολεί τις μέρες πλάι στον μεγάλο δάσκαλό του, όταν στην προσπάθειά του να κερδίσει την κόρη του, έπρεπε παράλληλα να κερδίσει και την επιδοκιμασία του πατέρα της.

Όπως και στην περίπτωση του Σαιν-Κολόμπ, ελάχιστα είναι γνωστά για τη ζωή του Μαρέν Μαραί. Γνωρίζουμε ότι έκανε έναν γάμο και απέκτησε 19 παιδιά. Ήταν μαθητής του Ζαν Μπατίστ Λουλί και του Σαιν-Κολόμπ. Διετέλεσε μουσικός στο παλάτι των Βερσαλλιών, όπου το 1679 διορίστηκε βασιλικός βιολίστας. Τη θέση αυτή κράτησε ως το 1725. Οι δύο μουσικοί, που συνδέονται με τη σχέση δασκάλου και μαθητή, αποτελούν την κορωνίδα μιας γενιάς βιρτουόζων στη βιόλα ντα γκάμπα, εξαντλώντας στο έργο τους όλες τις δυνατότητές της. Με αυτούς κλείνει μια εποχή εξαιρετικής άνθησης του οργάνου, που αντικαταστάθηκε από το βιολοντσέλο.

Αν και το σενάριο της ταινίας είναι φανταστικό, εντούτοις βασίζεται σε ιστορικές πηγές, καθιστώντας την ταινία πιστή μεταφορά του βίου των χαρακτήρων της αλλά και της συνολικής εικόνας μιας προ πολλού περασμένης εποχής. Εξαιρετικά ενδιαφέρων ο τρόπος με τον οποίο απεικονίζονται οι συνθήκες της ζωής των μουσικών της εποχής, οι καλλιτεχνικές τους ανησυχίες και η ασφυκτική διασύνδεσή τους με τους ηγεμόνες «χορηγούς».

Ο ήχος της βιόλας ντα γκάμπα είναι διάχυτος σε όλη τη διάρκεια της ταινίας, μεταφέροντας τον θεατή σε μια πολύ πιστή αντιγραφή της μουσικής ατμόσφαιρας του 17ου αιώνα. Τη μουσική της ταινίας, που προέρχεται από έργα του Μαραί και του Σαιν-Κολόμπ, παίζει και διευθύνει ο Καταλανός Γιορντί Σαβάλ, ο οποίος και βραβεύτηκε με το Βραβείο Σεζάρ.
















The film revolves around the late-17th / early-18th-century composer Marin Marais' life as a musician, his mentor Monsieur de Sainte-Colombe, and Sainte-Colombe's daughters. The aging Marais, played by Gérard Depardieu, narrates the story, while Depardieu's son Guillaume Depardieu plays the young Marais. The haunting sound of his instrument, the viol (viola da gamba), here played by Jordi Savall, is heard throughout the movie and plays a major role in setting the mood. Though fictional, the story is based on historical characters, and what little is known about their lives is generally accurately portrayed. The film credits the scenes set in the salon of Louis XV as filmed in the golden gallery of the Banque de France. Described as a "crossover movie" with the music integrated into the story-line, Derek Malcolm saw Marielle's performance as "matching the music note for note".

Ageing court composer Marin Marais recalls his former master and un-equalled viol player, the jansenist Monsieur de Sainte Colombe. Sainte Colombe buried himself in his music after the death of his wife bringing up his two daughters on his own, and teaching them to be musicians, and playing in a consort with them for local noble audiences. His reputation reaching the court of Louis XIV, the king sent an envoy, Caignet, to request him to play at court. But Sainte Colombe sent the envoy away as well as the abbé Mathieu, and shut himself away in a cabin in his garden in order to perfect the art of viol playing.

After some years, a 17-year-old man, Marin Marais, visits him to request that he be taught by the older master, who however sees no merit in the playing of the young man and sends him packing. The elder daughter, Madeleine is saddened as she has fallen in love with Marais, and helps him to secretly listen to her father playing.

She becomes pregnant, but the child is still-born, and she falls gravely ill. She is abandoned by Marais, who on the death of Caignet has assumed a position as a court musician. Sainte Colombe calls him to his house, as the ailing Madeleine wants to hear her lover play a piece he wrote for her "La rêveuse". When Marais leaves hurriedly Madeleine hangs herself. The old Marais realises his faults and vanity, while Sainte Colombe recognises finally his musicianship.
















Tous les matins du monde est un film français réalisé par Alain Corneau et sorti sur les écrans en 1991. Il est tiré d'un roman homonyme écrit par Pascal Quignard, qui retrace la vie du compositeur français du xviie siècle, Marin Marais, et ses relations avec un autre compositeur contemporain, Monsieur de Sainte-Colombe.

Sur la fin de sa vie, Marin Marais, violiste du xviie - xviiie siècles, se remémore ses souvenirs de jeunesse et en particulier son apprentissage de la viole de gambe auprès de son maître monsieur de Sainte Colombe et de ses deux filles, Madeleine et Toinette.

1673, dans la campagne près de Paris. Marin Marais, un adolescent gauche de 17 ans, se présente à Monsieur de Sainte-Colombe, un maître gambiste connu pour son austérité (il est janséniste) et sa sévérité: il voudrait devenir son disciple. Sainte-Colombe, bien que vivant retiré du monde, est connu pour sa virtuosité et pour ses innovations techniques (tenue de la viole et de l'archet, addition d'une septième corde pour obtenir les notes plus basses).

Le jeune Marais raconte son histoire d'une voix sourde: «Il était membre de la chorale paroissiale de Saint Germain l'Auxerrois, mais lorsque sa voix mua, il en fut chassé alors que son ami Michel-Richard de Lalande, qui n'avait pas mué, resta dans la formation... Il ne désirait pas être cordonnier comme son père. Il est doué pour la viole de gambe...». Le maître, après avoir écouté le jeune homme jouer une improvisation sur une Folia de l'époque lui annonce froidement: «Je ne pense pas que je vais vous admettre parmi mes élèves». Devant l'étonnement de Marin, il ajoute brutalement: «Vous faites de la musique, Monsieur, vous n'êtes pas musicien». Marin joue alors un aria de sa composition, qui, loin de transcender le maître, l'émeut cependant. Finalement, Monsieur de Sainte-Colombe l'accepte un mois plus tard, pour sa douleur et non pour son art.
















Tous les Matins du Monde | All the Mornings of the World | Όλα τα Πρωινά του Κόσμου (1991)

Un film de Alain Corneau | A film by Alain Corneau | Μια ταινία του Αλέν Κορνό

Distribution | Cast | Παίζουν

Jean-Pierre Marielle (Monsieur de Sainte-Colombe) / Ζαν Πιερ Μαριέλ (Σαιντ-Κολόμπ)
Gérard Depardieu (Marin Marais) / Ζεράρ Ντεπαρντιέ (Μαρέν Μαραί)
Anne Brochet (Madeleine) / Αν Μπροσέ (Μαντλέν)
Guillaume Depardieu (Marin Marais jeune / young) / Γκιγιόμ Ντεπαρντιέ (νεαρός Μαρέν Μαραί)
Carole Richert (Toinette) / Καρόλ Ρισέρ (Τουανέτ)

Réalisation: Alain Corneau / Direction: Alain Corneau / Σκηνοθεσία: Αλέν Κορνό

Scénario: Alain Corneau et Pascal Quignard (d'après son roman) / Written by Alain Corneau and Pascal Quignard (based on the novel by) / Σενάριο: Πασκάλ Κινιάρ (από την ομότιτλη νουβέλα του) και Αλέν Κορνό

Décors / Decors / Σκηνικά: Bernard Vézat
Costumes / Κοστούμια: Corinne Jorry

Photographie / Photography / Φωτογραφία: Yves Angelo

Musiques interprétées par Le Concert des Nations: Jordi Savall (basse de viole, direction), Montserrat Figueras et Maria Cristina Kiehr (sopranos), Rolf Lislevand (théorbe), Christophe Coin et Jérôme Hantaï (basse de viole), Pierre Hantaï (clavecin et orgue).

Apart from Savall, the musicians are Monserrat Figueras and Mari-Cristina Kiehr (sopranos), Christophe Coin and Jérôme Hantaï (viola da gamba), Rolf Lislevand (theorbo) and Pierre Hantaï (harpsichord and organ).

Μουσική: Marin Marais (1656-1728), Monsieur de Sainte-Colombe (1640-1700). Εκτός από τον Γιορντί Σαβάλ ο οποίος διευθύνει το μουσικό σύνολο Le Concert des Nations και παίζει βιόλα ντα γκάμπα, συμμετέχουν οι μουσικοί: Monserrat Figueras και Mari-Cristina Kiehr (υψίφωνοι), Rolf Lislevand (θεόρβη), Christophe Coin και Jérôme Hantaï (βιόλα ντα γκάμπα), Pierre Hantaï (τσέμπαλο και όργανο).

Production: France, 1991 / Παραγωγή: Γαλλία, 1991

















Κατεβάστε την ταινία χρησιμοποιώντας torrent | Download the movie using torrent

1. Tous Les Matins Du Monde 1991 FRENCH 1080p Bluray x264 AAC-HazMatt
(Size: 1.98 GB – HD 1080p  Subtitles: English)

ή / or

2. Tous les Matins du Monde 1991 720p. BluRay DD5.1.x264 CtrlHD
(Size: 7.74 GB – HD 720p – Subtitles: English, Danish, Finnish, Norwegian, Spanish, Swedish)


Κατεβάστε ελληνικούς υπότιτλους | Download Greek subtitles

Link 1 (κάνετε κλικ στο «Tous les matins du monde υπότιτλοι Ελληνικά»)
Link 2

Πρώτη δημοσίευση: 8 Φεβρουαρίου 2014 – First publication: February 8, 2014
Τελευταία ενημέρωση: 11 Δεκεμβρίου 2015 – Last update: December 11, 2015

Το αρχικό βίντεο αφαιρέθηκε για «λόγους πνευματικών δικαιωμάτων» / The original video was removed for "copyright reasons"


















Βραβεύσεις και υποψηφιότητες:

Βραβεία Σεζάρ
Βραβείο Δεύτερου Γυναικείου Ρόλου: Anne Brochet
Βραβείο Σκηνογραφίας: Yves Angelo
Βραβείο Ενδυματολογίας: Corinne Jorry
Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας: Alain Corneau
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας
Βραβείο Καλύτερης Μουσικής: Jordi Savall
Βραβείο Καλύτερου Ήχου: Anne Le Campion, Pierre Gamet, Gérard Lamps και Pierre Verany
Υποψηφιότητα Πρώτου Ανδρικού Ρόλου: Jean-Pierre Marielle
Υποψηφιότητα Καλύτερου Μοντάζ: Marie-Josèphe Yoyotte
Υποψηφιότητα Καλύτερου Σεναρίου: Alain Corneau και Pascal Quignard
Υποψηφιότητα Καλύτερου Ανερχόμενου Ηθοποιού: Guillaume Depardieu

42ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου

Χρυσή Άρκτος: Alain Corneau

Χρυσές Σφαίρες

Υποψηφιότητα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας (1993)



Awards and nominations:

César Awards (France)
Won: Best Actress – Supporting Role (Anne Brochet)
Won: Best Cinematography (Yves Angelo)
Won: Best Costume Design (Corinne Jorry)
Won: Best Director (Alain Corneau)
Won: Best Film
Won: Best Music (Jordi Savall)
Won: Best Sound (Anne Le Campion, Pierre Gamet, Gérard Lamps and Pierre Verany)
Nominated: Best Actor – Leading Role (Jean-Pierre Marielle)
Nominated: Best Editing (Marie-Josèphe Yoyotte)
Nominated: Best Writing (Alain Corneau and Pascal Quignard)
Nominated: Most Promising Actor (Guillaume Depardieu)

42nd Berlin International Film Festival (Germany)
Official selection: Golden Bear (Alain Corneau)

Golden Globe Awards (USA)
Nominated: 1993 Best Foreign Language Film

Louis Delluc Prize (France)
Won: Best Film



Récompenses:

César du cinéma 1992
César du meilleur film
César de la meilleure actrice dans un second rôle: Anne Brochet
César du meilleur réalisateur: Alain Corneau
César de la meilleure musique: Jordi Savall
César de la meilleure photographie: Yves Angelo
César des meilleurs costumes: Corinne Jorry
César du meilleur son: Gérard Lamps, Pierre Gamet et Anne Le Campion
Prix Louis-Delluc en 1991





































































Jordi Savall with his viola da gamba
















More photos



See also

Okja (2017) – A film by Bong Joon-ho – Ahn Seo-hyun, Tilda Swinton, Paul Dano, Steven Yeun, Jake Gyllenhaal, Giancarlo Esposito, Lily Collins, Shirley Henderson (Download the movie)

Im Keller / In the Basement (2014) – A film by Ulrich Seidl (Download the movie)

Maurice (1987) – A film by James Ivory – James Wilby, Hugh Grant, Rupert Graves (HD 1080p)

Shostakovich Against Stalin: The War Symphonies – A Documentary by Larry Weinstein – Netherland Radio Philharmonic, Kirov Orchestra, Valery Gergiev (HD 1080p)


Florence Foster Jenkins (2016) – A film by Stephen Frears – Meryl Streep, Hugh Grant, Simon Helberg (Download the movie)


Son of Saul (2015) – A film by László Nemes – Géza Röhrig, Levente Molnár, Urs Rechn (Download the movie)


Amour (2012) – A film by Michael Haneke – Emmanuelle Riva, Jean-Louis Trintignant, Isabelle Huppert, Alexandre Tharaud (Download the movie)


Dmitri Shostakovich: Katerina Izmailova (Lady Macbeth of Mtsensk), 1966 – A film by Mikhail Shapiro – Galina Vishnevskaya, Konstantin Simeonov


The New Babylon (Novyy Vavilon), 1929 – A film by Grigori Kozintsev & Leonid Trauberg – Music by Dmitri Shostakovich (HD 1080p)


Farinelli (1994) – A film by Gérard Corbiau – Stefano Dionisi, Enrico Lo Verso, Elsa Zylberstein (Download the movie)


Copying Beethoven (2006) – A film by Agnieszka Holland – Ed Harris, Diane Kruger (HD 1080p)


Eroica (The Movie, BBC 2003) by Simon Cellan Jones – Ian Hart, Leo Bill, Claire Skinner, Frank Finlay – John Eliot Gardiner (HD 1080p)


Death in Venice (1971) – A film by Luchino Visconti – Dirk Bogarde, Björn Andrésen, Silvana Mangano – Music by Gustav Mahler (Download the movie)