DSO Live

DSO Live

Saturday, January 31, 2015

Gustav Mahler: Symphony No.7 in E minor – Lucerne Festival Orchestra, Claudio Abbado (HD 1080p)

In Memoriam Claudio Abbado (26/06/1933 - 20/01/2014)















Η Έβδομη Συμφωνία του Γκούσταβ Μάλερ, η επονομαζόμενη «Νυχτερινό τραγούδι», μολονότι ο ίδιος ο συνθέτης είχε αποκηρύξει αυτόν τον συμπληρωματικό τίτλο, έχει διάρκεια 70 λεπτά περίπου και είναι πενταμερής, αλλά τα δύο Νυχτερινά της (μέρη 2 και 4) είναι προγενέστερα των υπολοίπων. Η Εβδόμη συνιστά ίσως το πλέον προηγμένο δείγμα μοντερνισμού στο σύνολο του έργου του Μάλερ. Η τονική δομή της είναι περίπλοκη. Οι μελετητές και αναλυτές της μουσικής του Μάλερ υποστηρίζουν ότι, με την Έβδομη Συμφωνία, ο συνθέτης επιστρέφει «στο ιδανικό της προοδευτικής τονικότητας, το οποίο είχε εγκαταλείψει στην Έκτη». Για τον Άρνολντ Σένμπεργκ, η Έβδομη Συμφωνία του Μάλερ, αντιπροσωπεύει τη στιγμή της τελικής κατάρρευσης του ρομαντισμού, μια κατάρρευση που συμπαρέσυρε κάθε παραδοσιακή συμφωνική μορφή και κάθε έννοια τονικότητας.

Καθόλου τυχαία, η Εβδόμη είναι η λιγότερο γνωστή από τις εννέα Συμφωνίες του Μάλερ. Αυτό οφείλεται στη συνολική νοηματική της απροσδιοριστία. Η ομιχλώδης διάθεση του πρώτου μέρους, ένα «Νυχτερινό» γεμάτο απόηχους της φύσης, το περίφημο «σκιώδες» Σκέρτσο, γκροτέσκα στοιχεία, συναισθηματική νοσταλγία. Το φινάλε, ένα ορχηστρικό πανδαιμόνιο: «Και τώρα, το φως της ημέρας», είχε πει ο ίδιος ο Μάλερ για το τελευταίο μέρος της Συμφωνίας του. Η πρώτη εκτέλεση του έργου πραγματοποιήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1908 στην Πράγα, υπό τη διεύθυνση του συνθέτη.

Την Ορχήστρα του Φεστιβάλ της Λουκέρνης διευθύνει ο Κλαούντιο Αμπάντο. Η συναυλία δόθηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ της Λουκέρνης το 2005, στο Πολιτιστικό και Συνεδριακό Κέντρο της πανέμορφης ελβετικής πόλης.



The thing that triggers the creative mind doesn't have to be high-flown or complicated. It can be something as small and trivial as the splashing of an oar.

That was Mahler's experience in the summer of 1905. He was taking his usual summer break from the exhausting labour of running the Imperial Opera in Vienna, and once again had retreated to his lakeside hut at Maiernigg to compose. He was desperate to complete the new symphony – the Seventh – that he'd begun the previous summer, immediately after finishing the Sixth.

But things didn't go according to plan, as he recalled in a letter to his wife Alma written years later: "Two weeks long I tortured myself to distraction, as you may well remember… until I escaped to the Dolomites! There the same struggle, and finally I gave up and went home in the conviction that this summer was lost to composition". Then, when Mahler got into a boat to be rowed across the Worthersee lake "at the first dip of the oars I found my theme (or better, the rhythm and manner) of the introduction to the first movement".

It's a marvellous story, and the idea that the splashing engendered was a fine one – a kind of heavy, funereal tread, with a doleful outcry scored for the rarely-heard tenor horn. But it must be said it's not so far from the doleful trombone theme of the funeral march at the beginning of the Third Symphony. And, in general, the echoes between the Seventh and Mahler's earlier symphonies, especially the previous two, are disconcertingly strong. It has the same five-movement ground plan as the Fifth Symphony: a funeral march leading to a blazing optimistic finale via an extraordinarily varied landscape. The echoes of the Sixth are even more insistent. The sound of cowbells recurs, though this time they seem jolly and everyday rather than otherworldly. And the Fate motif – a major chord darkening to minor – also rears up, though now it seems a shadow of its former self.

And that's the problem – the sense that the Seventh Symphony gives of being the second or even third pressing of the grape skins. The other thing that makes this the "problem" symphony among the nine is its form. The two movements Mahler wrote in 1904 are amazingly inventive, but they both have the quality of a nocturne, that favourite form of the Romantic era. Can one symphony really encompass two nocturnes without losing its way? And the finale has an unremitting jollity which can seem forced. The philosopher Adorno, one of Mahler's great admirers, speaks sniffily of the "disproportion between the splendid exterior and the meagre content of the whole".

So much for the debit side. On the positive side, it must be said that this symphony has a peculiar fascination. Music critic Michael Kennedy calls it Mahler's most glamorous symphony, and there is truly something seductive in the sheer sonorous weave of the orchestration.

The second nocturne in particular is fabulous, its flecks of guitar and mandolin evoking a stroll through a Mediterranean town at dusk. It opens with an ambiguous phrase which could be the beginning or the end of something, a nice piece of Haydn-like wit. The "shadowy" scherzo that sits bang in the middle of the symphony has a fascinating quality of being both harmless and genuinely sinister.

Overall, the symphony gives a sense of a pageant, something observed objectively from afar, with a mocking and affectionate eye, rather than entered into.

Source: Ivan Hewett, 2010 (telegraph.co.uk)



Gustav Mahler (1860-1911)

♪ Symphony No.7 in E minor, Lied der Nacht (Song of the Night) (1904-1905)

i. Langsam – Allegro
ii. Nachtmusik I
iii. Scherzo
iv. Nachtmusik II
v. Rondo: Finale

Lucerne Festival Orchestra
Μουσική διεύθυνση (Conductor): Claudio Abbado

Directed by Michael Beyer

Lucerne Culture and Congress Center (KKL), Lucerne Festival 2005

(HD 1080p)

Πρώτη δημοσίευση: 31 Ιανουαρίου 2015 – First publication: January 31, 2015
Τελευταία ενημέρωση: 25 Ιανουαρίου 2016 – Last update: January 25, 2016




































Δείτε επίσης – Watch also

Hector Berlioz: Grande Messe des morts (Requiem) – Gustavo Dudamel (Notre-Dame de Paris 22-01-2014, HD 1080p)

A Russian Night: Tchaikovsky, Rachmaninov & Stravinsky – Hélène Grimaud, Claudio Abbado (Full HD 1080p)

Hélène Grimaud talks about Claudio Abbado


Gustav Mahler: Symphony No.1 in D major "Titan" – Lucerne Festival Orchestra, Claudio Abbado (HD 1080p)

Gustav Mahler: Symphony No.4 in G major – Magdalena Kožená, Claudio Abbado


Gustav Mahler: Symphony No.5 in C Sharp minor – Lucerne Festival Orchestra, Claudio Abbado

Johann Sebastian Bach: Brandenburg Concertos, BWV 1046-1051 – Giuliano Carmignola, Claudio Abbado (Audio video)

Pyotr Ilyich Tchaikovsky: Symphony No.6 in B minor – Claudio Abbado (HD 1080p)


Sergei Prokofiev: Piano Concerto No.3 in C major – Yuja Wang, Claudio Abbado


Wolfgang Amadeus Mozart: Ach, ich fühl's (Pamina's Aria from The Magic Flute) – Anna Prohaska, Claudio Abbado

Johannes Brahms: Hungarian Dances – Wiener Philharmoniker, Claudio Abbado (Audio video)


Claudio Abbado – Hearing the Silence: Sketches for a portrait (2003) / The silence that follows the music (1996) – Two films by Paul Smaczny


Ludwig van Beethoven: Symphony No.3 in E flat major, ii. Adagio assai – Daniel Barenboim (Concert in memory of Claudio Abbado)


Thursday, January 29, 2015

Sergei Prokofiev: Piano Concerto No.3 in C major – Yuja Wang, Lucerne Festival Orchestra, Claudio Abbado

Η 29χρονη σήμερα, διάσημη Κινέζα πιανίστρια Γιούτζα Ουάνγκ ερμηνεύει το Κοντσέρτο αρ. 3 σε Ντο μείζονα, έργο 26, του Σεργκέι Προκόφιεφ. Την Ορχήστρα του Φεστιβάλ της Λουκέρνης διευθύνει ο Κλαούντιο Αμπάντο.

Το Τρίτο Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα, του Σεργκέι Προκόφιεφ, γράφτηκε το καλοκαίρι του 1921, στη Βρετάνη. Οι απόκρημνες, παραθαλάσσιες περιοχές της βορειοδυτικής Γαλλίας, αποτελούσαν πόλο έλξης για πολλούς σημαντικούς καλλιτέχνες της εποχής, οι οποίοι εμπνέονταν από την άγρια ομορφιά του τοπίου. Το ίδιο συνέβη και με τον Προκόφιεφ που πέρασε το μεγαλύτερο μέρος εκείνου του καλοκαιριού συνθέτοντας και, στον ελεύθερο χρόνο του, κάνοντας παρέα με όσους Ρώσους καλλιτέχνες είχαν μεταναστεύσει εκεί. Ανάμεσά τους ήταν και ο μεγάλος συμβολιστής ποιητής Κονσταντίν Μπαλμόντ, στον οποίο αφιέρωσε ο Προκόφιεφ το Κοντσέρτο του. Η πρεμιέρα του έργου δόθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1921, στο Σικάγο, από τη Συμφωνική της πόλης, υπό τη διεύθυνση του Φρέντερικ Στοκ, με σολίστ τον ίδιο τον συνθέτη.



Legendary Italian Maestro Claudio Abbado and the 22-year-old Yuja Wang opened the 2009 Lucerne Festival with an amazing performance of Prokofiev's Piano Concerto No.3.

The work, composed in 1921, was not well received when it was premiered. However, it would soon become one of the composer's most popular works, following a recording by London Symphony Orchestra, under Piero Coppola's baton. It is unquestionably one of the most exciting piano concertos to watch, rather than simply to hear, especially when performed by Yuja Wang.



Sergei Prokofiev (1891-1953)

♪ Piano Concerto No.3 in C major, Op.26 (1921)

i. Andante – Allegro
ii. Tema con variazioni
iii. Allegro, ma non troppo

Yuja Wang, piano

Lucerne Festival Orchestra
Μουσική διεύθυνση (Conductor): Claudio Abbado

Lucerne Festival 2009

(480p)

Πρώτη δημοσίευση: 29 Ιανουαρίου 2015 – First publication: January 29, 2015
Τελευταία ενημέρωση: 8 Σεπτεμβρίου 2016 – Last update: September 8, 2016










































Δείτε επίσης – See also

Béla Bartók: Piano Concerto No.1 in A major – Yuja Wang, Swedish Radio Symphony Orchestra, Esa-Pekka Salonen

Sergei Rachmaninov: Piano Concerto No.3 in D minor | Sergei Prokofiev: Piano Concerto No.2 in G minor – Yuja Wang, Simón Bolívar Symphony Orchestra of Venezuela, Gustavo Dudamel (Audio video & Download 96kHz/24bit)

George Gershwin: Rhapsody in Blue – Yuja Wang, Camerata Salzburg, Lionel Bringuier

Maurice Ravel: Piano Concerto in G major – Yuja Wang, Camerata Salzburg, Lionel Bringuier

George Gershwin: Piano Concerto in F major | Dmitri Shostakovich: Symphony No.5 in D minor – Yuja Wang, London Symphony Orchestra, Michael Tilson Thomas

Sergei Rachmaninov: Piano Concerto No.2 in C minor – Yuja Wang, Verbier Festival Orchestra, Yuri Termikanov (HD 1080p)

Yuja Wang and the Art of Performance

Maurice Ravel: Piano Concertos – Yuja Wang, Tonhalle-Orchester Zürich, Lionel Bringuier (Audio video)

Sergei Prokofiev: Piano Concerto No.2 in G minor – Yuja Wang, Berliner Philharmoniker, Paavo Järvi

Yuja Wang plays Robert Schumann, Maurice Ravel and Ludwig van Beethoven at Verbier Festival 2016

Yuja Wang, the pianist who will not go quietly


Leonidas Kavakos, violin & Yuja Wang, piano

Johannes Brahms: The Violin Sonatas – Leonidas Kavakos, Yuja Wang (Audio video)

Johannes Brahms: Sonata for piano and violin No.2 in A major – Yuja Wang, Leonidas Kavakos

Maurice Ravel: Sonata for violin and piano No.1 in A minor – Leonidas Kavakos, Yuja Wang

Ottorino Respighi: Violin Sonata in B minor – Leonidas Kavakos, Yuja Wang

&

Hector Berlioz: Grande Messe des morts (Requiem) – Gustavo Dudamel (Notre-Dame de Paris 22-01-2014, HD 1080p)

A Russian Night: Tchaikovsky, Rachmaninov & Stravinsky – Hélène Grimaud, Claudio Abbado (Full HD 1080p)

Hélène Grimaud talks about Claudio Abbado


Wednesday, January 28, 2015

MET HD LIVE: Pyotr Ilyich Tchaikovsky: Iolanta – Béla Bartók: Bluebeard's Castle – Μέγαρα Μουσικής Αθηνών & Θεσσαλονίκης 14 & 15/2/2015
















Ο Mariusz Treliński, Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Πολωνικής Εθνικής Όπερας της Βαρσοβίας, κάνει το ντεμπούτο του στη Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης με μια διττή παρουσίαση δύο σπάνιων μονόπρακτων έργων. Το ρομαντικό παραμύθι του Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι "Iolanta" («Γιολάντα»), για το ψυχολογικό ξύπνημα μιας τυφλής πριγκίπισσας, και το αγωνιώδες "Bluebeard's Castle" («Το Κάστρο του Κυανοπώγωνα») του Μπέλα Μπάρτοκ, όπου η νιόπαντρη Τζούντιθ πρέπει να ανοίξει εφτά μανταλωμένες πόρτες για ν' ανακαλύψει – σε όλο το βάθος τους – τα σκοτεινά μυστικά του συζύγου της. Τα δύο έργα διευθύνει ο Βαλέρι Γκέργκιεφ, σε μια συμπαραγωγή με το Teatr Wielki (Πολωνική Εθνική Όπερα). Η Anna Netrebko ερμηνεύει τον ομώνυμο ρόλο στη «Γιολάντα», με τον Piotr Beczala και τον Alexey Markov στους ρόλους του Βοντεμόν και του Ρόμπερτ αντίστοιχα, των δύο αντρών που διεκδικούν τον έρωτά της. Η Nadja Michael ερμηνεύει τον κεντρικό ρόλο της Τζούντιθ στο «Κάστρο του Κυανοπώγωνα», με τον Mikhail Petrenko στον ρόλο του μυστηριώδους και απειλητικού συζύγου της.

MET HD LIVE
Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι: Γιολάντα / Béla Bartók: Το κάστρο του Κυανοπώγωνα 
Νέα Παραγωγή

Σκηνοθεσία: Mariusz Treliński
Σκηνικά: Boris Kudlicka
Κοστούμια: Marek Adamski
Φωτισμοί: Marc Heinz
Χορογραφία: Tomasz Wygoda
Σχεδιασμός βιντεοπροβολών: Bartek Macias
Δραματουργική επεξεργασία: Piotr Gruszcynski

Ορχήστρα της MET
Διεύθυνση Ορχήστρας: Valery Gergiev

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 14/2/2015, 19:30 (Απευθείας μετάδοση)
Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, 15/2/2015, 19:30 (Μαγνητοσκόπηση)


Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι: Γιολάντα

Στα ρωσικά με ελληνικούς υπότιτλους

Γιολάντα: Anna Netrebko (σοπράνο)
Κόμης Τριστάν Βοντεμόν: Piotr Beczala (τενόρος)
Ρόμπερτ, δούκας της Βουργουνδίας: Alexey Markov (βαρύτονος)
Βασιλιάς Ρενέ: Ilya Bannick (μπάσος)
Ιμπν-Χακία: Elchin Azizov (βαρύτονος)


Μπέλα Μπάρτοκ: Το κάστρο του Κυανοπώγωνα

Στα ουγγρικά με ελληνικούς υπότιτλους

Τζούντιθ: Nadja Michael (σοπράνο)
Κυανοπώγων: Mikhail Petrenko (μπάσος)

Περισσότερες πληροφορίες: Μέγαρο Μουσικής Αθηνών / Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης

Valery Gergiev

















Anna Netrebko leads the cast in Mariusz Treliński's new production of Tchaikovsky's Iolanta and Bartók's Bluebeard's Castle. The double bill also stars Nadja Michael, Piotr Beczala, and Mikhail Petrenko, with Valery Gergiev on the podium.

MET HD LIVE
Pyotr Ilyich Tchaikovsky: Iolanta / Béla Bartók: Bluebeard's Castle
New Production

Production: Mariusz Trelinski 
Set Designer: Boris Kudlicka 
Costume Designer: Marek Adamski 
Lighting Designer: Marc Heinz 
Video Projection Designer: Bartek Macias 
Choreographer: Tomasz Wygoda 
Dramaturgy: Piotr Gruszczynski

Athens Concert Hall, 14/2/2015, 19:30 (Live)
Thessaloniki Concert Hall, 15/2/2015, 19:30 (Transmission from MET)

The MET Orchestra
Conductor: Valery Gergiev


Pyotr Ilyich Tchaikovsky: Iolanta

In Russian with Greek subtitles

Iolanta: Anna Netrebko (soprano)
Count Tristan Vaudemont: Piotr Beczala (tenor)
Robert: Alexey Markov (baritone)
René: Ilya Bannick (bass)
Ibn-Hakia: Elchin Azizov (baritone)


Béla Bartók: Bluebeard's Castle

In Hungarian with Greek subtitles

Judith: Nadja Michael (soprano)
Bluebeard: Mikhail Petrenko (bass)

More information: Athens Concert Hall / Thessaloniki Concert Hall
















Tuesday, January 27, 2015

Wolfgang Amadeus Mozart: Requiem Mass in D minor, K. 626 – Choeur Arsys Bourgogne, Pierre Cao

Με αφορμή τον εορτασμό της Διεθνούς Ημέρας Μνήμης για τα Θύματα του Ολοκαυτώματος, καθώς και της Ημέρας Μνήμης των Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος.

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ αποφάσισε στις 2 Νοεμβρίου 2005 να ανακηρύξει την 27η Ιανουαρίου Διεθνή Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Ολοκαυτώματος από το ναζιστικό καθεστώς κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η ημερομηνία επιλέχθηκε επειδή στις 27 Ιανουαρίου 1945 τα προελαύνοντα σοβιετικά στρατεύματα απελευθέρωσαν το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Άουσβιτς-Μπίρκεναου στην Πολωνία.

Το σχέδιο της απόφασης αυτής, που υποβλήθηκε από το Ισραήλ και υποστηρίχθηκε από 89 χώρες, «καλεί τα κράτη-μέλη να επεξεργαστούν προγράμματα εκπαίδευσης που θα μεταδώσουν στις μελλοντικές γενεές τα διδάγματα του Ολοκαυτώματος και να βοηθήσουν να προλαμβάνονται πράξεις γενοκτονίας».

Η «Ημέρα Μνήμης των Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος» καθιερώθηκε με ομόφωνη απόφαση της ελληνικής Βουλής τον Ιανουάριο του 2004 και εορτάζεται κάθε χρόνο στις 27 Ιανουαρίου, για να τιμηθεί η μνήμη των χιλιάδων Ελλήνων Εβραίων, που έχασαν τη ζωή τους στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Υπό τη διεύθυνση του διακεκριμένου Λουξεμβουργιανού αρχιμουσικού Pierre Cao, το «Ρέκβιεμ» του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ ερμηνεύουν η σπουδαία Χορωδία Arsys Bourgogne, η διάσημη Camerata Salzburg και οι σολίστες: Dorothee Mields (σοπράνο), Marianne Beate Kieland (μεσόφωνος), Markus Schäfer (τενόρος) και Tijl Faveyts (μπάσος). Μια εξαιρετική ερμηνεία η οποία έχει αποσπάσει ενθουσιώδεις κριτικές.



Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791)

♪ Requiem Mass in D minor, K. 626 (1791)

i. Requiem
ii. Kyrie
iii. Dies Irae
iv. Tuba mirum
v. Rex tremendae
vi. Recordare
vi. Confutatis
viii. Lacrimosa
ix. Domine Jesu
x. Hostias
xi. Sanctus
xii. Benedictus
xiii. Agnus Dei
xiv. Lux aeterna

Dorothee Mields, soprano
Marianne Beate Kieland, mezzo-soprano
Markus Schäfer, tenor
Tijl Faveyts, bass

Choeur Arsys Bourgogne
Camerata Salzburg
Μουσική διεύθυνση (Conductor): Pierre Cao

Rencontres Musicales de Vézelay 2011

(HD 1080p)

Πηγή για την εισαγωγή: sansimera.gr

Pierre Cao, Choeur Arsys Bourgogne














Pierre Cao














Choeur Arsys Bourgogne















Δείτε επίσης – See also

Wolfgang Amadeus Mozart: Requiem Mass in D minor, K. 626 – Concentus Musicus Wien, Nikolaus Harnoncourt (Audio video)

Wolfgang Amadeus Mozart: Requiem Mass in D minor, K. 626 – Orquesta Sinfónica de Galicia, Richard Egarr

Wolfgang Amadeus Mozart: Requiem Mass in D minor, K. 626 – Wiener Hofmusikkapelle, Josef Krips (1955, Audio video)

Monday, January 26, 2015

Johannes Brahms: Symphonies – Wiener Philharmoniker, Daniele Gatti – Megaron, The Athens Concert Hall, 15 & 16/2/2015














Η Φιλαρμονική της Βιένης ερμηνεύει όλες τις Συμφωνίες του Γιοχάνες Μπραμς σε δύο συναυλίες στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, υπό τη διεύθυνση του διάσημου Ιταλού αρχιμουσικού Ντανιέλε Γκάτι.

Γιοχάνες Μπραμς:
Συμφωνία αρ. 3, έργο 90 & Συμφωνία αρ. 1, έργο 68 (15/2/2015)
Συμφωνία αρ. 2, έργο 73 & Συμφωνία αρ. 4, έργο 98 (16/2/2015)

Φιλαρμονική της Βιένης
Μουσική διεύθυνση: Ντανιέλε Γκάτι

Χώρος: Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης

Προπώληση εισιτηρίων, από 26 Ιανουαρίου 2015

Περισσότερες πληροφορίες: Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

















The Vienna Philharmonic Orchestra performs the entire symphonic repertoire of Johannes Brahms, under the baton of the eminent Italian conductor Daniele Gatti. Megaron, The Athens Concert Hall.

Johannes Brahms:
Symphony No.3, Op.90 & Symphony No.1, Op.68 (15/2/2015)
Symphony No.2, Op.73 & Symphony No.4, Op.98 (16/2/2015)

Vienna Philharmonic Orchestra
Conductor: Daniele Gatti

Location: Christos Lambrakis Hall

Advance bookings from 26 January 2015

More information: Megaron - The Athens Concert Hall


Δείτε το trailer – Watch the trailer



Πρώτη δημοσίευση: 26 Ιανουαρίου 2015 – First publication: January 26, 2015
Δεύτερη δημοσίευση (αναθεωρημένη): 11 Φεβρουαρίου 2015  – Second publication (revised): February 11, 2015

Saturday, January 24, 2015

Ludwig van Beethoven: Symphony No.9 in D minor – Vasily Petrenko

Με την ευκαιρία της 191ης επετείου από την πρώτη παρουσίαση του έργου, στις 7 Μαΐου 1824, στη Βιένη.

Υπό τη διεύθυνση του νεότατου και χαρισματικού Ρώσου αρχιμουσικού Vasily Petrenko, η Εθνική Χορωδία και Ορχήστρα Νέων της Μεγάλης Βρετανίας, μαζί με τη Χορωδία Δωματίου Νέων της Ιρλανδίας, ερμηνεύουν το κορυφαίο έργο του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, τη Συμφωνία αρ. 9 σε Ρε ελάσσονα, έργο 125. Συμπράττουν η Ιρλανδή σοπράνο Ailish Tynan, η Βρετανίδα μεσόφωνος Jennifer Johnston, ο επίσης Βρετανός τενόρος Toby Spence και ο Καναδός βαρύτονος Gerald Finley.



Ludwig van Beethoven (1770-1827)

♪ Symphony No.9 in D minor, Op.125 "Choral" (1824)

i. Allegro ma non troppo
ii. Molto vivace
iii. Adagio molto e cantabile
iv. Presto – Allegro assai
v. Recitative – Allegro assai

Ailish Tynan, soprano
Jennifer Johnston, mezzo-soprano
Toby Spence, tenor
Gerald Finley, baritone

Irish Youth Chamber Choir
National Youth Choir of Great Britain
National Youth Orchestra of Great Britain
Διευθύνει ο Vasily Petrenko

Royal Albert Hall, London, Proms 2013

(HD 720p)






































Η Συμφωνία αρ. 9 υπήρξε αρχικά παραγγελία της Φιλαρμονικής Εταιρείας του Λονδίνου προς τον συνθέτη, το 1817, η οποία στη συνέχεια δεν ευοδώθηκε. Δώδεκα χρόνια μετά την ολοκλήρωση της Όγδοης Συμφωνίας, ο Μπετόβεν άρχισε να δουλεύει το νέο του έργο το 1818 και το ολοκλήρωσε το 1824. Έξι χρόνια για τη σύνθεση ενός κολοσσιαίων διαστάσεων έργου δεν ήταν και μεγάλο διάστημα, δεδομένων και των έντονων προβλημάτων κωφότητας που αντιμετώπιζε.

Στο μυαλό του από το 1793 στριφογύριζε η μελοποίηση του ποιήματος του Φρίντριχ Σίλερ «Για τη Χαρά» ή όπως το γνωρίζουμε «Ωδή στη Χαρά». Ήδη είχε κάνει κάποιες απόπειρες, αλλά η σύνθεση της «Ενάτης» του έδωσε την ευκαιρία να επιχειρήσει κάτι μοναδικό μέχρι τότε, να ενσωματώσει φωνητική μουσική σε ένα συμφωνικό έργο.


Στα τρία πρώτα μέρη της Συμφωνίας δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερες δυσκολίες, αλλά το τέταρτο που θα περιείχε και το ποίημα του Σίλερ, τον δυσκόλεψε αρκετά. Άλλωστε, το τέταρτο μέρος είναι από μόνο του μία Συμφωνία με τέσσερα διακριτά μέρη που εκτελούνται χωρίς διακοπή.


Ο Μπετόβεν επιθυμούσε η πρεμιέρα της «Ενάτης» να δοθεί στο Βερολίνο και όχι στη Βιένη, όπως τον προέτρεπαν φίλοι και χρηματοδότες, επειδή το έργο ήταν αφιερωμένο στον Πρώσσο βασιλιά Φρειδερίκο-Γουλιέλμο τον 3ο και ο ίδιος δεν συμφωνούσε με το μουσικό κλίμα της πρωτεύουσας των Αψβούργων. Τελικά, πείσθηκε και η πρεμιέρα της «Ενάτης» δόθηκε τη Δευτέρα 7 Μαΐου του 1824 στο κατάμεστο Κερντνερτορτεάτερ της Βιένης.


Η συναυλία περιελάμβανε ακόμη αποσπάσματα από τη "Missa Solemnis" και την εισαγωγή "Die Weihe des Hauses". Εκτός του αρχιμουσικού Μίκαελ Ουμλάουφ, που διηύθυνε τη συναυλία, στη σκηνή βρισκόταν και ο κωφός Μπετόβεν. Η κοινή συνύπαρξη των δύο επί σκηνής είχε αποδειχθεί καταστροφική σε μια γενική πρόβα της όπερας Φιντέλιο πριν από δύο χρόνια. Έτσι, ο Ούμλαουφ είπε στους μουσικούς και τους μονωδούς να αγνοήσουν τις υποδείξεις του Μπετόβεν και να υπακούουν μόνο σ' αυτόν.


Η συναυλία κύλησε ομαλά και το νέο έργο φαίνεται ότι ενθουσίασε το ακροατήριο, που ξέσπασε σε επευφημίες και χειροκροτήματα στο φινάλε. Ο κωφός Μπετόβεν, με γυρισμένη την πλάτη στο κοινό και προσηλωμένος στο έργο, φυσικό ήταν να μην καταλάβει τίποτα. Όταν η κοντράλτο Καρολίν Ούνγκερ τον βοήθησε να στραφεί προς το ακροατήριο και να αντιληφθεί τις αντιδράσεις του, συγκινήθηκε βαθύτατα.


Η παρουσίαση της «Ενάτης» αποδείχτηκε θρίαμβος για τον Μπετόβεν. Δέχθηκε πέντε μπιζαρίσματα, γεγονός που θεωρήθηκε απαράδεκτο έως και απρεπές για ένα κοινό θνητό, καθώς οι ανάλογες τιμές προς τον βασιλιά δεν ξεπερνούσαν τα τρία μπιζαρίσματα. Παρά την αποδοχή του κόσμου, το έργο δέχθηκε χλιαρές έως αρνητικές κριτικές κι έτσι στην επανάληψη της συναυλίας στις 23 Μαΐου, το θέατρο ήταν μισογεμάτο.


Τη σφραγίδα τους στην Ένατη Συμφωνία έχουν βάλει μεγάλοι μαέστροι: Βίλχελμ Φουρτβέγκλερ, Αρτούρο Τοσκανίνι, Όττο Κλέμπερερ, Μπέρναρντ Χάιτνικ, Καρλ Μπεμ, Ραφαέλ Κούμπελικ, Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν, Λέοναρντ Μπερνστάιν, Τζον Έλιοτ Γκάρντινερ, Σάιμον Ρατλ, οι οποίοι διηύθυναν σπουδαίες ορχήστρες: Φιλαρμονική Βερολίνου, Φιλαρμονική Βιένης, Συμφωνική Ορχήστρα του NBC, Συμφωνική της Νέας Υόρκης, Συμφωνική της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας, Συμφωνική του Κλίβελαντ και Φιλαρμόνια του Λονδίνου.


Η «Ενάτη» του Μπετόβεν είναι ένα από τα γνωστότερα έργα της κλασικής μουσικής. Ένα τμήμα της και συγκεκριμένα η «Ωδή στη Χαρά» στην οργανική διασκευή του Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν είναι ο επίσημος ύμνος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


Κυκλοφορεί ως αστικός μύθος ότι η χωρητικότητα του CD στα 74 λεπτά προσδιορίστηκε από τη διάρκεια της «Ενάτης», που είναι γύρω στα 71 λεπτά. Θρυλείται ότι ήταν μια πρόταση του μαέστρου Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν προς τον πρόεδρο και συνιδρυτή της SONY Ακίο Μορίτα για να ακούγεται το έργο χωρίς διακοπή.


Πηγή: sansimera.gr















Η συμφωνική μουσική του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν και ιδιαίτερα η Ένατη Συμφωνία του, διαδραματίζει ιδιαίτερο ρόλο στην παγκόσμια πολιτιστική αυτογνωσία και συχνά ταυτίζεται με τους πιο ετερόκλητους εθνικούς και κοινωνικούς στόχους. Σε διάφορες ιστορικές στιγμές η Ένατη Συμφωνία απετέλεσε μέσο εμψύχωσης και ανάτασης, μέσο παρηγοριάς και ελπίδας.

Το 1915 ορίστηκε αυτή η Συμφωνία, ενός Γερμανού συνθέτη, ως ο ύμνος των Συμμαχικών Δυνάμεων του Α' Παγκοσμίου Πολέμου ενάντια στις λεγόμενες «Κεντρικές Δυνάμεις», τη Γερμανία και την Αυστροουγγαρία. Στη συνέχεια, η «Ωδή στη Χαρά» που συμβολίζει την ελευθερία και την αδελφοσύνη των λαών ("Seid umschlungen, Millionen!"), υιοθετήθηκε ως ο ύμνος της Κοινωνίας των Εθνών, προδρόμου του ΟΗΕ. Απ' την άλλη πλευρά, και τα συνέδρια του γερμανικού ναζιστικού κόμματος άρχιζαν με την εκτέλεση αυτού του έργου! Τέλος, η Ένατη Συμφωνία αποτελεί τον «ύμνο» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν αυτή εκπροσωπείται επίσημα σε διεθνείς διοργανώσεις και τελετές.

Η Ένατη συμφωνία αποτελεί όμως σημείο αναφοράς ακόμη και λαών που δεν σχετίζονται με την ευρωπαϊκή μουσική και γενικότερα με την πολιτισμική παράδοση της Ευρώπης, όπως των Ιαπώνων και των Κινέζων. Ιάπωνες αξιωματικοί, αιχμάλωτοι πολέμου, ζήτησαν το 1918 να παιχτεί για ψυχαγωγία τους στο στρατόπεδο Bando που είχαν απομονωθεί, η Ένατη Συμφωνία του Μπετόβεν, η οποία στα ιαπωνικά έχει το ιδιαίτερο όνομα «Νταϊκού» (Μεγάλη Ενάτη). Επίσης στην Ιαπωνία το 1944, φοιτητές που είχαν επιστρατευτεί ζήτησαν να ακούσουν, προτού αναχωρήσουν για το μέτωπο, την Ένατη Συμφωνία για να διατηρήσουν στο μυαλό τους κάτι που τους «θυμίζει την πατρίδα»! Θεωρείται δε παράδοση σ' αυτήν τη χώρα να τραγoυδιέται το χορωδιακό μέρος της Συμφωνίας από τεράστιες χορωδίες πολλών χιλιάδων ατόμων, με αποτέλεσμα ένας εντυπωσιακός αριθμός Ιαπώνων ερασιτεχνών χορωδών να εξασκείται κάθε χρόνο για πολλούς μήνες στη μελέτη και απόδοση αυτού του έργου.

Στην Κίνα, το καθεστώς έχει την επίσημη θέση ότι η Ένατη Συμφωνία εκφράζει τη «νίκη μέσα από την πάλη» του λαού ενάντια στους καταπιεστές του. Έτσι, η εκτέλεση αυτής της συμφωνίας αποτελεί σ' αυτήν τη χώρα αποκορύφωμα πολλών εθνικών και πολιτικών εκδηλώσεων, όπου τραγουδούν την «Ωδή της Χαράς» και πάλι πολυπληθέστατες χορωδίες. Είναι λοιπόν εντυπωσιακό, πώς ένα ευρωπαϊκό μουσικό έργο των αρχών του 19ου αιώνα υιοθετείται από διαφορετικές μεταξύ τους πολιτισμικές παραδόσεις, αξιοποιείται διαχρονικά από τόσο ετερόκλητους κοινωνικούς και πολιτιστικούς φορείς και εντάσσεται στην προσπάθεια για επίτευξη τελείως αντιφατικών στόχων.

Πηγή: 8dimrethartinschool













Δείτε επίσης – Watch also

Ludwig van Beethoven: Symphony No.9 in D minor – Chicago Symphony Orchestra, Riccardo Muti

BEETHOVEN • WIENER PHILHARMONIKER • THIELEMANN (Complete – Full HD 1080p)


Copying Beethoven (2006) – A film by Agnieszka Holland – Ed Harris, Diane Kruger (HD 1080p)


Wednesday, January 21, 2015

Λεωνίδας Καβάκος και Φιλαρμονική του Βερολίνου υπό τον Σάιμον Ρατλ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 1/5/2015

Σάιμον Ρατλ και Λεωνίδας Καβάκος













Η Φιλαρμονική του Βερολίνου, ίσως η σπουδαιότερη ορχήστρα του κόσμου, θα κάνει Πρωτομαγιά στην Αθήνα και στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με το «Κοντσέρτο της Ευρώπης», που θα διευθύνει ο Σερ Σάιμον Ρατλ με σολίστα τον Λεωνίδα Καβάκο. Το μείζονος πολιτιστικής σημασίας και διεθνούς ακτινοβολίας γεγονός θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 1η Μαΐου, στις 12:00 το μεσημέρι, στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης.

Το «Κοντσέρτο της Ευρώπης» διοργανώνεται κάθε χρόνο σε διαφορετική ευρωπαϊκή πόλη και ειδικότερα σε χώρους μεγάλης ιστορικής σπουδαιότητας ή σε συναυλιακά κέντρα που έχουν συνδεθεί με εξαιρετικά πολιτιστικά επιτεύγματα. Η συναυλία θα μεταδοθεί τηλεοπτικά και μέσω διαδικτύου σε πολλές χώρες. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει την «Εισαγωγή» από την όπερα «Σεμίραμις» του Τζοακίνο Ροσσίνι, το δεξιοτεχνικό Κοντσέρτο για βιολί σε Ρε ελάσσονα, έργο 47 του Γιαν Σιμπέλιους με σολίστ τον Λεωνίδα Καβάκο, και τη Συμφωνία αρ. 3 σε Μι ύφεση μείζονα («του Ρήνου»), έργο 97 του Ρόμπερτ Σούμαν.

Η εμφάνιση της Ορχήστρας πραγματοποιείται χάρη στη γενναιόδωρη χορηγία Έλληνα του εξωτερικού, ο οποίος επιθυμεί η δωρεά του να παραμείνει ανώνυμη.

Ο Σάιμον Ρατλ διευθύνει τη Φιλαρμονική του Βερολίνου














Κάθε Πρωτομαγιά από το 1991, η Φιλαρμονική του Βερολίνου διοργανώνει το ετήσιο «Κοντσέρτο της Ευρώπης» σε ανάμνηση της ίδρυσής της ως ανεξάρτητου μουσικού φορέα την 1η Μαΐου 1882. Το κοντσέρτο αυτό, πέρα από τον επετειακό του χαρακτήρα, έχει επίσης συμβολική αξία για την προώθηση της ευρωπαϊκής ιδέας σε όλο τον κόσμο. Μέσω των συναυλιών αυτών, επιχειρείται να δοθεί έμφαση στους πολιτιστικούς συσχετισμούς και στα κοινά σημεία των μελών της ευρωπαϊκής οικογένειας.

Οι συναυλίες αυτές μεταδίδονται από τα διεθνή ραδιοτηλεοπτικά μέσα – είτε ζωντανά είτε σε μαγνητοσκόπηση – σε περισσότερες από 30 χώρες και τις απολαμβάνουν περισσότεροι από 500 εκατομμύρια τηλεθεατές και ακροατές σε όλο τον κόσμο. Μάλιστα, κάθε χρόνο, στο διάλειμμα της ζωντανής ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης, το τηλεοπτικό κοινό έχει την ευκαιρία να απολαύσει ένα ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στην ξεχωριστή ομορφιά της πόλης που επιλέγεται να φιλοξενήσει κάθε φορά το επετειακό κοντσέρτο του περίφημου βερολινέζικου συνόλου. Φέτος, το ντοκιμαντέρ αυτό θα είναι αφιερωμένο στην Αθήνα.

Latest Updates

Dmitri Shostakovich (1906-1975)
















MAY 2017

• Wagner Birthday Gala – Jonas Kaufmann, Staatskapelle Dresden, Christian Thielemann (HD 1080p)

 Farinelli (1994) – A film by Gérard Corbiau – Stefano Dionisi, Enrico Lo Verso, Elsa Zylberstein (Download the movie)

 Ludwig van Beethoven: Sonata for violin & piano No.9 "Kreutzer" – Patricia Kopatchinskaja, Fazıl Say (HD 1080p)

 Ludwig van Beethoven: Romances for Violin and Orchestra No.1 in G major & No.2 in F major – Renaud Capuçon, Gewandhausorchester, Kurt Masur (HD 1080p)

 The New Babylon (Novyy Vavilon), 1929 – A film by Grigori Kozintsev & Leonid Trauberg – Music by Dmitri Shostakovich (HD 1080p)

 Dmitri Shostakovich: Song-cycle: From Jewish Folk Poetry – Tatiana Sharova, Ludmila Kuznetsova, Alexei Martynov, Russian State Symphony Orchestra, Valeri Polyansky (Audio video)

 Dmitri Shostakovich: Piano Trio No.2 in E minor – Delta Piano Trio (HD 1080p)

 Dmitri Shostakovich: Piano Trio No.1 in C minor – Janine Jansen, Torleif Thedéen, Eldar Nebolsin

 Dmitri Shostakovich plays the end of his First Piano Concerto (1940)

 Dmitri Shostakovich: Katerina Izmailova (Lady Macbeth of Mtsensk), 1966 – A film by Mikhail Shapiro – Galina Vishnevskaya, Konstantin Simeonov

 Dmitri Shostakovich: 3 Fantastic Dances, 5 Preludes & Fugues – Dmitri Shostakovich (Audio video)

 Dmitri Shostakovich: Piano Concerto No.2 in F major – Dmitri Shostakovich, Orchestre National de France, André Cluytens (Audio video)

 Dmitri Shostakovich: Symphony No.14 in G minor – Makvala Kasrashvili, Evgeny Nesterenco, Moscow Chamber Orchestra, Rudolf Barshai (Audio video)

 Dmitri Shostakovich: Concerto for Piano, Trumpet and Strings in C minor – Dmitri Shostakovich, Orchestre National de France, André Cluytens (Audio video)

 Giuseppe Verdi: Messa da Requiem – Julianna Di Giacomo, Karen Cargill, Steve Davislim, Henning von Schulman, Gothenburg Symphony Chorus & Orchestra, Joana Carneiro


APRIL 2017

• Antonín Dvořák: Symphony No.8 in G major – Detroit Symphony Orchestra, Rafael Frühbeck de Burgos

• Antonín Dvořák: Cello Concerto in B minor – Leonard Elschenbroich, Japan Philharmonic Orchestra, Ken-David Masur

• Antonín Dvořák: Cello Concerto in B minor – Daniel Müller-Schott, Danmarks Radio SymfoniOrkestret, Dmitrij Kitajenko

 Daniel Müller-Schott and Simon Trpčeski perform Cello Sonatas of Ludwig van Beethoven, Johannes Brahms and Frédéric Chopin

 Johann Sebastian Bach: Ascension Oratorio, BWV 11 – Hannah Morrison, Meg Bragle, Nicholas Mulroy, Peter Harvey, Monteverdi Choir, English Baroque Soloists, John Eliot Gardiner (HD 1080p)

 Johann Sebastian Bach: Easter Oratorio, BWV 249 – Hannah Morrison, Meg Bragle, Nicholas Mulroy, Peter Harvey, Monteverdi Choir, English Baroque Soloists, John Eliot Gardiner (HD 1080p)

 Giuseppe Verdi: Messa da Requiem – Michèle Crider, Markella Hatziano, Gabriel Sadé, Robert Lloyd, London Symphony Chorus & Orcherstra, Richard Hickox (Audio video)

 Johann Sebastian Bach: Mass in B minor, BWV 232 – La Capella Reial de Catalunya, Le Concert des Nations, Jordi Savall (HD 1080p)

• Antonín Dvořák: Symphony No.9 in E minor "From the New World" – Wiener Philharmoniker, Herbert von Karajan

 Johann Ernst Bach: Passionsoratorium / Passion Oratorio – Rheinische Kantorei, Das Kleine Konzert, Hermann Max (Audio video)

• Richard Strauss: Four Last Songs & Alpine Symphony – Anja Harteros, Staatskapelle Dresden, Christian Thielemann


MARCH 2017

• Robert Schumann: Piano Concerto in A minor – Jan Lisiecki, Orchestra dell'Accademia Nazionale di Santa Cecilia, Antonio Pappano

 Wolfgang Amadeus Mozart: Piano Concerto No.20 in D minor – Jan Lisiecki, Gothenburg Symphony Orchestra, Stanisław Skrowaczewski

 Giovanni Battista Pergolesi: Stabat Mater – Anna Netrebko, Marianna Pizzolato, Sächsische Staatskapelle Dresden, Bertrand de Billy (HD 1080p)

• Antonio Vivaldi: The Four Seasons – Julia Fischer, Academy of St Martin in the Fields, Kenneth Sillito (Two Versions, HD 1080p)


FEBRUARY 2017

• Antoine Busnoys: For the love of Jaqueline (Medieval love songs) – Sylvia Rhyne, Eric Redlinger (Audio video)


JANUARY 2017

• Jean Sibelius: Violin Concerto in D minor – Joshua Bell, Oslo Philharmonic Orcestra, Vasily Petrenko (HD 1080p)

• Johann Sebastian Bach: Cantata BWV 190 – Thomanerchor Leipzig, Gewandhausorchester, Georg Christoph Biller (Audio video)

• Anton Bruckner: Symphony No.3 in D minor – hr-Sinfonieorchester, Paavo Järvi

• Noël Baroque – Les Musiciens de Saint-Julien, Les Maîtrise de Radio France, François Lazarevitch, Sofi Jeannin (Download 48kHz/24bit)

Tuesday, January 20, 2015

Johann Sebastian Bach: Brandenburg Concertos, BWV 1046-1051 – Giuliano Carmignola, Claudio Abbado (Audio video)

In Memoriam Claudio Abbado (26/06/1933 - 20/01/2014)

Claudio Abbado & Orchestra Mozart (Photo by Marco Caselli Nirmal)
















Από τις κορυφαίες στιγμές της μουσικής μπαρόκ είναι τα έξι κοντσέρτα του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, με αριθμό καταλόγου από 1046 έως 1051, γνωστά ως «Βραδεμβούργια Κονσέρτα». Ο πρωτότυπος τίτλος του έργου, γραμμένος από τον Μπαχ στα γαλλικά, είναι "Six Concerts à plusieurs instruments" («Έξι Κοντσέρτα για διάφορα όργανα»).

Ο τίτλος «Βραδεμβούργια Κοντσέρτα» ("Brandenburgische Konzerte"), που τελικά επικράτησε, δόθηκε πολύ αργότερα από τον Γερμανό μουσικολόγο και βιογράφο του Μπαχ, Φίλιπ Σπίτα (1841-1894), από την αφιέρωση που υπήρχε στις παρτιτούρες του έργου, προς τον Χριστιανό Λουδοβίκο, μαρκήσιο του Βρανδεμβούργου, με ημερομηνία 24 Μαρτίου 1721: «Έξι κοντσέρτα για διάφορα όργανα, αφιερωμένα στη Βασιλική Του Υψηλότητα, κύριο Κρίστιαν Λούντβιχ, γραμμένα από τον ταπεινότατο και ευπειθέστατο υπηρέτη Του, Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ».

Ο Χριστιανός Λουδοβίκος (1677-1734) ήταν ένας ισχυρός παράγοντας στο κράτος της Πρωσίας και μάλιστα είχε συγγένεια από την πλευρά της δεύτερης γυναίκας του με τη δυναστεία των Γκλίξμπουργκ που κυβέρνησε την Ελλάδα (1862-1967). Ο Μπαχ επεδίωξε την εύνοιά του, όμως τα έργα ήταν απαιτητικά και ο μαρκήσιος δεν μπορούσε να διαθέσει τον αναγκαίο αριθμό μουσικών για την ερμηνεία τους. Έτσι, αναγκάστηκε να απορρίψει την προσφορά του συνθέτη και να τοποθετήσει τις παρτιτούρες στη βιβλιοθήκη του. Πολύ αργότερα, κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, όταν ανακαλύφθηκε η αξία του Μπαχ από τον Φέλιξ Μέντελσον, τα έξι αυτά έργα αποτέλεσαν μία ενότητα υπό τον τίτλο «Βραδεμβούργια Κοντσέρτα».

Τα έξι αυτά κοντσέρτα είναι πολύ διαφορετικά από τα προηγούμενα του Μπαχ, πλησιάζουν πολύ την ιταλική νοοτροπία στο είδος και διακρίνονται για τον ζωηρό και χαρούμενο χαρακτήρα τους. Η σολιστική τους γραφή είναι εξαιρετικά απαιτητική και φέρνει τα όργανα στα όρια των δυνατοτήτων τους. Ο Μπαχ κρατάει μία εξαιρετική ηχητική ισορροπία ανάμεσα στα κοντσέρτα: τρία από αυτά είναι ορχηστρικά σε χαρακτήρα, ενώ τα υπόλοιπα έχουν έντονα χαρακτηριστικά μουσικής δωματίου.

Ο Κλαούντιο Αμπάντο διευθύνει την Ορχήστρα Μότσαρτ την οποία είχε ιδρύσει ο ίδιος το 2004 από νέους ταλαντούχους μουσικούς, και η οποία, λίγες ημέρες πριν το θάνατο του θρυλικού αρχιμουσικού, ανακοίνωσε την αναστολή της λειτουργίας της. Συμπράττει ο Ιταλός δεξιοτέχνης βιολονίστας Τζουλιάνο Καρμινιόλα.



Johann Sebastian Bach (1685-1750)

Brandenburg Concertos, BWV 1046-1051 (1721)

Concerto No.1 in F major, BWV 1046 [0:00]
i. (Allegro)
ii. Adagio
iii. Allegro
iv. Menuetto – Trio I – Trio II

Concerto No.3 in G major, BWV 1048 [17:54]
i. (Allegro)
ii. Adagio
iii. Allegro

Concerto No.5 in D major, BWV 1050 [28:21]
i. Allegro
ii. Affettuoso
iii. Allegro

Concerto No.6 in B flat major, BWV 1051 [47:24]
i. (Allegro)
ii. Adagio ma non tanto
iii. Allegro

Concerto No.4 in G major, BWV 1049 [1:03:50]
i. Allegro
ii. Andante
iii. Presto

Concerto No.2 in F major, BWV 1047 [1:20:00]
i. (Allegro)
ii. Andante
iii. Allegro assai


Giuliano Carmignola, violin


Orchestra Mozart

Διευθύνει ο Claudio Abbado (1933-2014)

Recorded live at the Teatro Municipale Romolo Valli, Reggio Emilia, 21 April 2007

Deutsche Grammophon

(HD 1080p – Audio video)


Πηγή για την εισαγωγή: sansimera.gr


Ο θρυλικός αρχιμουσικός Κλαούντιο Αμπάντο άφησε την τελευταία του πνοή το πρωί της 20ής Ιανουαρίου 2014 στην Μπολόνια. Ο θάνατος τον βρήκε σε ηλικία 80 ετών, ύστερα από μακρά ασθένεια.

Στη διάρκεια της λαμπρής καριέρας του ο Αμπάντο διετέλεσε, μεταξύ άλλων, μουσικός διευθυντής της Σκάλας του Μιλάνου, βασικός αρχιμουσικός της Συμφωνικής Ορχήστρας του Λονδίνου, βασικός αρχιμουσικός της Συμφωνικής του Σικάγου, μουσικός διευθυντής της Κρατικής Όπερας της Βιένης αλλά και βασικός αρχιμουσικός της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Βερολίνου στο διάστημα 1989-2002 όπου διαδέχτηκε τον Χέρμπερτ φον Κάραγιαν.

Γεννημένος στο Μιλάνο στις 26 Ιουνίου 1933, πήρε τα πρώτα μαθήματά του στη μουσική από τον πατέρα του, Μικελάντζελο Αμπάντο. Έχοντας ολοκληρώσει έναν κύκλο σπουδών πιάνου, σύνθεσης και διεύθυνσης ορχήστρας στο Ωδείο του Μιλάνου σε ηλικία 16 ετών, συνέχισε με σπουδές διεύθυνσης ορχήστρας στην Ακαδημία Μουσικής της Βιένης, με δάσκαλο τον Χανς Σβαρόφσκι. Το 1958 κέρδισε τον διεθνή διαγωνισμό διεύθυνσης ορχήστρας «Κουσεβίτσκι» στο Μουσικό Φεστιβάλ Tanglewood, γεγονός το οποίο του εξασφάλισε σειρά εμφανίσεων στην Ιταλία. Το 1963, κέρδισε επίσης τον διαγωνισμό διεύθυνσης ορχήστρας «Δημήτρης Μητρόπουλος», γεγονός που του επέτρεψε να εργαστεί για πέντε μήνες με τη Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης.

Ο Αμπάντο έκανε το ντεμπούτο του στη Σκάλα του Μιλάνου το 1960 και διετέλεσε μουσικός διευθυντής στο διάστημα 1968-1986, όπου διηύθυνε όχι μόνο το παραδοσιακό ιταλικό ρεπερτόριο αλλά επεκτάθηκε και στη σύγχρονη όπερα και συμφωνική μουσική. Ο ίδιος ίδρυσε τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Σκάλας το 1982 για την παρουσίαση του ορχηστρικού ρεπερτορίου σε συναυλίες.

Το 2000, ενώ ήδη είχε ανακοινώσει την πρόθεσή του ν' αποχωρήσει από το «τιμόνι» της Φιλαρμονικής του Βερολίνου το 2002, οπότε και έληγε το συμβόλαιό του, ο Αμπάντο προσβλήθηκε από καρκίνο του στομάχου. Υπεβλήθη σε θεραπεία κι επέστρεψε στο πόντιουμ. Μετά τη θητεία του στο Βερολίνο, ίδρυσε την Ορχήστρα του Φεστιβάλ της Λουκέρνης το 2003 με την οποία έδωσε πολλές συναυλίες που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Έναν χρόνο αργότερα, ίδρυσε την Ορχήστρα Μότσαρτ της Μπολόνια με την οποία αναμένετο και στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών την άνοιξη του 2014. Ωστόσο, λίγες εβδομάδες πριν από το θάνατο του μεγάλου αρχιμουσικού, το εν λόγω σύνολο ανακοίνωσε ότι αναστέλλει τη λειτουργία του. Πολυβραβευμένος εντός και εκτός Ιταλίας, ο Κλαούντιο Αμπάντο ήταν επίσης γνωστός για το ενδιαφέρον και την αγάπη του για τους νέους μουσικούς.

Πηγή: tovima.gr


Giuliano Carmignola



































































































Δείτε επίσης – Watch also

Hector Berlioz: Grande Messe des morts (Requiem) – Gustavo Dudamel (Notre-Dame de Paris 22-01-2014, HD 1080p)

A Russian Night: Tchaikovsky, Rachmaninov & Stravinsky – Hélène Grimaud, Claudio Abbado (Full HD 1080p)


Hélène Grimaud talks about Claudio Abbado


Gustav Mahler: Symphony No.1 in D major "Titan" – Lucerne Festival Orchestra, Claudio Abbado (HD 1080p)

Gustav Mahler: Symphony No.4 in G major – Magdalena Kožená, Claudio Abbado


Gustav Mahler: Symphony No.5 in C Sharp minor – Lucerne Festival Orchestra, Claudio Abbado

Gustav Mahler: Symphony No.7 in E minor – Lucerne Festival Orchestra, Claudio Abbado (HD 1080p)


Johann Sebastian Bach: Brandenburg Concertos, BWV 1046-1051 – Giuliano Carmignola, Claudio Abbado (Audio video)


Pyotr Ilyich Tchaikovsky: Symphony No.6 in B minor – Claudio Abbado (HD 1080p)


Sergei Prokofiev: Piano Concerto No.3 in C major – Yuja Wang, Claudio Abbado


Wolfgang Amadeus Mozart: Ach, ich fühl's (Pamina's Aria from The Magic Flute) – Anna Prohaska, Claudio Abbado

Johannes Brahms: Hungarian Dances – Wiener Philharmoniker, Claudio Abbado (Audio video)


Claudio Abbado – Hearing the Silence: Sketches for a portrait (2003) / The silence that follows the music (1996) – Two films by Paul Smaczny


Ludwig van Beethoven: Symphony No.3 in E flat major, ii. Adagio assai – Daniel Barenboim (Concert in memory of Claudio Abbado)