Dmitry Masleev

Dmitry Masleev
Dmitry Masleev (b. 1988), pianist – First Prize (XV International Tchaikovsky Competition, 2015)

Monday, March 21, 2016

Wolfgang Amadeus Mozart: The Last Three Symphonies – Concentus Musicus Wien, Nikolaus Harnoncourt (Styriarte Festival 2014)

In Memoriam Nikolaus Harnoncourt (06/12/1929 - 05/03/2016)






















Οι τρεις τελευταίες Συμφωνίες του Μότσαρτ – η Συμφωνία αρ. 39 σε Μι ύφεση μείζονα, η Συμφωνία αρ. 40 σε Σολ ελάσσονα και η Συμφωνία αρ. 41 σε Ντο μείζονα – δεν είναι ξεχωριστά έργα, αλλά θα πρέπει να θεωρούνται ως ένα ενιαίο «συμφωνικό ορατόριο"! Αυτή είναι η άποψη του Νικολάους Αρνονκούρ, ενός ειδικού στη μουσική του Μότσαρτ, που με το βιβλίο του «Η μουσική ως ομιλία των ήχων» θεμελίωσε και θεωρητικά, το 1982, τις θέσεις του για την «ιστορικά τεκμηριωμένη μουσική εκτέλεση».

Σύμφωνα με τον Αρνονκούρ, ο οποίος επί εξήντα και περισσότερα χρόνια μελέτησε τη μουσική του Μότσαρτ και διηύθυνε τα περισσότερα έργα του, υπάρχουν επαρκή στοιχεία, που δεν περιορίζονται στις παρτιτούρες, για ένα τέτοιο συμπέρασμα. Επισημαίνει το απλό γεγονός ότι ο Μότσαρτ έγραψε τις τρεις Συμφωνίες στο διάστημα δύο μόνο μηνών, το καλοκαίρι του 1788, και υποστηρίζει ότι η πρώτη από τις τρεις Συμφωνίες είναι η μόνη με μια «σωστή» εισαγωγή, και η τελευταία Συμφωνία η μόνη με ένα «πραγματικό» φινάλε. Αναφέροντας διεξοδικά τις πολλές ομοιότητες μεταξύ των τριών Συμφωνιών, καταλήγει στην άποψη ότι οι τρεις αυτές Συμφωνίες πρέπει να παρουσιάζονται ως ενιαίο σύνολο, χωρίς διακοπή.

Διευθύνοντας και πάλι το σύνολο παλαιάς μουσικής Concentuns Musicus Wien, το οποίο ίδρυσε ο ίδιος το 1953 και διηύθυνε έως το 1987, ο Νικολάους Αρνονκούρ παρουσιάζει έτσι ακριβώς, με τον τρόπο που θεωρεί ότι είναι ο σωστός, τις τρεις τελευταίες Συμφωνίες του Μότσαρτ, στη φημισμένη αίθουσα Stefaniensaal με τη μοναδική ακουστική, στην πόλη Γκρατς της Αυστρίας, στις 5 Ιουλίου 2014, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Styriarte.



Mozart's three last symphonies are not separate works, but are to be perceived as a single "instrumental oratorio"! That is the view of "Mozart expert and original-sound past master" (Der Spiegel) Nikolaus Harnoncourt, after more than 60 years of study and conducting, and he hails it as the discovery of his life.

According to Harnoncourt there are ample grounds for such a conclusion, and not only in the score. The simple fact that Mozart wrote all three symphonies within two months in the summer of 1788 backs up his case. Harnoncourt also points out that the first of the three symphonies is the only one with a proper introduction and the last symphony the only one with a true finale. Apart from that, there are numerous tonal and dynamic similarities and many harmonic and motivic developments that pervade all three works, further supporting the conductor's thesis. In practice this means presenting the three symphonies as an integral whole, without a break.

At the rostrum of his period-sound orchestra Concentus Musicus "which played thrillingly well" (The Guardian), Harnoncourt thrills the audience of his long awaited concert in the Stefaniensaal in Graz during the Styriarte Festival with his innovative reading of the symphonies in E flat major, G minor and C major (the "Jupiter").

Harnoncourt astounds the audience with his exposure and emphasis of parts in the score that have never come across before, setting accents, bringing out contrasts and once again proving his deep affinity with Mozart's oeuvre: "Harnoncourt is no lover of easy-listening saccharine Mozart, replacing the sugary icing with brusque harshness and rough-edged contrasts" (Kleine Zeitung).

"Standing ovation for ultimate Mozart" (Austria).



Der bald 85-jährige Nikolaus Harnoncourt dirigiert die drei letzten Sinfonien Wolfgang Amadeus Mozarts. Für ihn sind sie mehr als herausragende Orchesterwerke, sie sind ein «Oratorium ohne Worte».

Mozarts Sinfonien in Es-Dur KV 543, in g-Moll KV 550 und in C-Dur KV 551 (die «Jupiter-Sinfonie») sind Eins, sagt der Dirigent Nikolaus Harnoncourt, «wie ein Möbiusstreifen». Harnoncourt erkennt durch die Sinfonien hindurch eine zyklische Einheit, nach seiner jahrzehntelangen Beschäftigung mit dieser Sinfonien-Trias.

So wie die Erste in Es-Dur kein richtiges Finale hat, hat die Zweite in g-Moll keinen richtigen Beginn die beiden Sinfonien lassen sich im Konzert quasi miteinander verflechten. Und das Hauptmotiv der dritten Sinfonie hat Mozart schon im langsamen Satz der zweiten Sinfonie verwendet. Auch hier findet eine Verknüpfung statt.

Harnoncourt hat solche und weitere Bezüge erforscht und für sich schliesslich eine eigene Charakterisierung für diese Trias gefunden: Die drei Sinfonien sind ein «Instrumental-Oratorium, das viel sprachmächtiger ist als ein echtes, gesungenes Oratorium».

Textquelle: srf.ch

[The video was removed for "copyright reasons"  – Το βίντεο αφαιρέθηκε για λόγους «πνευματικών δικαιωμάτων»]

Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791)

The Last Three Symphonies (1788)

♪ Symphony No.39 in E flat major, K.543 [00:01:14]*

i. Adagio – Allegro
ii. Andante con moto
iii. Menuetto & Trio: Allegretto
iv. Allegro

♪ Symphony No.40 in G minor, K.550 [00:32:33]

i. Molto Allegro
ii. Andante
iii. Menuetto & Trio: Allegretto
iv. Allegro assai

♪ Symphony No.41 in C major ("Jupiter"), K.551 [01:07:44]

i. Allegro vivace
ii. Andante cantabile
iii. Menuetto & Trio: Allegretto
iv. Molto Allegro

Concentus Musicus Wien
Μουσική διεύθυνση (Conductor): Nikolaus Harnoncourt

Σκηνοθεσία βίντεο / Video Director: Volker Grohskopf

Austria, Stefaniensaal in Graz, Styriarte Festival 2014 (July 5, 2014 / 5 Ιουλίου 2014)

(HD 720p)

* Χρόνος έναρξης της κάθε Συμφωνίας / Start time of each Symphony














Δείτε επίσης – See also

Nikolaus Harnoncourt – Part I | All the posts

No comments:

Post a Comment