SATURDAY, OCTOBER 21: Los Angeles: 05:00 PM – Detroit, New York, Toronto: 08:00 PM | SUNDAY, OCTOBER 22: London: 01:00 AM – Paris, Brussels, Berlin, Madrid, Rome: 02:00 AM – Moscow, Kiev, Jerusalem, Athens: 03:00 AM – Beijing: 08:00 AM – Tokyo: 09:00 AM | Wei Yu, Eric Nowlin (photo), Detroit Symphony Orchestra, Leonard Slatkin | Live on Livestream

Sunday, December 18, 2016

Pyotr Ilyich Tchaikovsky: The Nutcracker – Bergen Philharmonic Orchestra, Neeme Järvi (Download 96kHz/24bit)

The Nutcracker, Op.71, is a fairy ballet in 2 acts and 3 scenes, written and orchestrated by Pyotr Ilyich Tchaikovsky between February 1891 and April 1892. The story was based on a children's fairy tale by E. T. A. Hoffmann, adapted by Alexandre Dumas.

This was Tchaikovsky's last ballet, from which he compiled a famous Suite of eight numbers for concert performance.

The ballet is scored for a large orchestra consisting of 3 flutes, 2 piccolos, 2 oboes, cor anglais, 2 clarinets (in A, B flat), bass clarinet (in B flat), 2 bassoons and 4 horns (in F), 2 trumpets (in A, B flat), 3 trombones, tuba and 3 timpani, triangle, tambourine, cymbals, bass drum, military drum, tam tam, glockenspiel, triangle, castanets, toy instruments (rattle, trumpet, drums, cuckoo, quail, cymbals), celesta (or piano) and 2 harps, violins I, violins II, violas, cellos, and double basses.

The Waltz of the Snowflakes (Act I, No.9) includes a wordless chorus. Tchaikovsky instructed that "This chorus should comprise 12 sopranos and 12 altos. It is all the more desirable that they should be youths from a choir. But if this is impractical, then this choral part may be performed by 24 voices an operatic chorus".

The toy instruments are used in Act I (No.5), and Tchaikovsky noted in the score that "These instruments are essentially the same as those used in the first scene of The Queen of Spades. They should be played at the points indicated by the children in the scene", and also: "The Rattle (Schnarre) is as used in the children's symphonies by Haydn, Romberg, etc. It should be obtainable in any musical store".

At the head of the opening Scena (Act II, No.10), Tchaikovsky noted: "The artist performing the Celesta part should be a good pianist". In the Dance of the Sugar-Plum Fairy (No.14, Var.2), he noted that "If the celesta is unavailable, then this part may be played on the piano".

The libretto was compiled by Ivan Vsevolozhsky and Marius Petipa, after the story of Histoire d'un Casse-Noisette (1845) by Alexandre Dumas (1802-1870), which was an adaptation from the German of Der Nußknacker und Mausekönig (1816) by E. T. A. Hoffmann (1776-1822).


Released with Christmas in mind, this new Nutcracker also marks the completion of Neeme Järvi's cycle of Tchaikovsky's ballets. It's a distinguished achievement in many respects, though it's hampered by the decision to cram the work, yet again, onto a single disc: while Järvi admirably manages to avoid the sense of scramble that has previously characterised similar efforts, this is still way too fast for comfort. His conducting is characterful throughout, and particularly effective in the second half of act one, when the fairytale atmosphere turns scary. The Bergen Philharmonic's playing, meanwhile, is both virtuosic and impeccably detailed – all the more remarkable given those often hectic speeds.

Source: Tim Ashley, 13 November 2014 (

Το μπαλέτο «Καρυοθραύστης», έργο 71, του Πιότρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι, ερμηνεύει η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Μπέργκεν υπό τη διεύθυνση του διάσημου Εσθονού μαέστρου Νέεμε Τζάρβι. Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στη φημισμένη αίθουσα συναυλιών Grieghallen (Grieg Hall), στο Μπέργκεν της Νορβηγίας, από τις 9 έως τις 12 Δεκεμβρίου 2013 και κυκλοφόρησε από τη βρετανική δισκογραφική εταιρεία Chandos το 2014.

Ο «Καρυοθραύστης» είναι το τρίτο και τελευταίο μπαλέτο που έγραψε προς το τέλος της ζωής του ο Πιότρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι. Η πρεμιέρα έγινε στις 18 Δεκεμβρίου 1892, στο Θέατρο Μαριίνσκι της Αγίας Πετρούπολης. Το έργο είναι βασισμένο στη διασκευή που έκανε ο Αλέξανδρος Δουμάς στο παραμύθι του Ε. Τ. Α. Χόφμαν «Ο Καρυοθραύστης και ο βασιλιάς των ποντικιών», το οποίο αναφέρεται σε ένα παιδικό χριστουγεννιάτικο πάρτι.

Στον «Καρυοθραύστη» δεν διαφαίνεται καθόλου η δυστυχία που βασάνιζε τον συνθέτη την εποχή εκείνη, όπως, άλλωστε, και σε όλη τη ζωή του. Αντιθέτως, από τη μουσική βγαίνει μια μοναδική αίσθηση ξεγνοιασιάς και αθωότητας. Τον Απρίλιο του 1892, όταν προσπαθούσε να ολοκληρώσει την Πρώτη Πράξη, έμαθε τα δυσάρεστα νέα του θανάτου της αδελφής του Αλεξάνδρας.

Όπως και στα προηγούμενα έργα του, δεν ήταν καθόλου σίγουρος για την αξία του «Καρυοθραύστη», κάτι που και ο ίδιος ομολόγησε αργότερα. Ο «Καρυοθραύστης» παρουσιάστηκε μαζί με το έργο «Γιολάντα» (και αυτό του Τσαϊκόφσκι), η πρεμιέρα του όμως ήταν αποτυχημένη, όπως και στην εξαιρετική «Λίμνη των Κύκνων». Ο Τσάρος, ωστόσο, που τίμησε τη γενική πρόβα με την παρουσία του, εξέφρασε την ευχαρίστησή του με ό,τι είδε. Ο συνθέτης έγραψε την επόμενη ημέρα: «Ο Μεγαλειότατος ευχαριστήθηκε πολύ χθες. Ζήτησε επιμόνως να καθίσω στο θεωρείο μαζί του, γεμίζοντάς με με κολακευτικά σχόλια».

Το κοινό της πρεμιέρας ήταν λιγότερο οξυδερκές από τον Τσάρο. Οι κριτικοί ήταν φειδωλοί στους χαρακτηρισμούς τους, διαπιστώνοντας «έλλειψη δημιουργικότητας και φαντασίας στο νέο μπαλέτο». Την αποτυχία διαπίστωσε και ο αδελφός του Πιότρ, ο Μόδεστος, σημειώνοντας: «Η ντελικάτη ομορφιά του μπαλέτου δεν άγγιξε το κοινό με το πρώτο άκουσμα». Κάτι σχετικό έγραψε και ο ίδιος ο συνθέτης: «Αυτό μου είναι εντελώς αδιάφορο. Δεν είναι η πρώτη φορά, άλλωστε. Γνωρίζω, όμως, ότι στο τέλος θα δικαιωθώ».

Πολλές υποθέσεις έχουν γίνει, χωρίς να βγει σίγουρο και ασφαλές συμπέρασμα, για το τι ήταν αυτό που προκάλεσε την αποτυχία της πρεμιέρας. Ένα στοιχείο ήταν η ασθένεια του χορογράφου Μαριούς Πετιπά, του οποίου η εντυπωσιακή χορογραφία είχε συντελέσει σε μεγάλο βαθμό στον θρίαμβο της «Ωραίας Κοιμωμένης», δύο χρόνια νωρίτερα. Αυτή τη φορά ο Πετιπά είχε ακυρώσει τη συμμετοχή του στον «Καρυοθραύστη» λόγω της ασθένειάς του.

Όποια κι αν ήταν η αιτία, το έργο απέτυχε να σαγηνεύσει το κοινό της εποχής. Ο «Καρυοθραύστης» θεωρείται έργο πλούσιο σε μελωδία και ρυθμό, άψογο από τεχνική άποψη, με πολλά καλοβαλμένα δραματικά στοιχεία. Τότε στην Αγία Πετρούπολη το μπαλέτο έκανε μόλις 14 παραστάσεις, ενώ πέρασαν 27 ολόκληρα χρόνια προτού ανέβει στη Μόσχα και 40 χρόνια για να φτάσει στο Λονδίνο, το 1932, ενώ στις ΗΠΑ ανέβηκε μόλις το 1942! Σήμερα  είναι άμεσα συνδεδεμένο με τις εορτές των Χριστουγέννων.

Bergen Philharmonic Orchestra at Skoltegrunnskaien, Bergen harbour, August 2013

Pyotr Ilyich Tchaikovsky (1840-1893)

♪ The Nutcracker, Op.71 (1892)

(Ballet féerique in Two Acts)

i. Ouverture

ii. Act I
iii. Act II

Bergen Philharmonic Orchestra

Conductor: Neeme Järvi

Recording: Grieghallen, Bergen, Norway, 9-12 December 2013

Front cover: "Beauty ballerina, asleep with nutcracker", photograph by Louis-Paul St-Onge / Getty Images

Chandos Records 2014

Download the CD using torrent


(96kHz/24bit, Size: 1.39 GB with Digital Booklet)

For converting FLAC files to WAV (recommended), Apple Lossless, M4A, AAC, WMA, MP3, use the Free Studio / Free Audio Converter or xrecode II or another program.

If the links are dead,  please let us know.

(The original video was removed for "copyright reasons")

First publication: December 18, 2016 – Last update: August 5, 2017

P. I. Tchaikovsky, New York 1891, at the time of composing The Nutcracker.
Photo by Napoleon Sarony (1821-1896)


The story is set in eighteenth-century Germany.

Act I

It is Christmas Eve in the home of President Silberhaus of the Town Council and his children, Clara and Fritz (Scene 1). The parents are decorating the tree. Nine o'clock strikes, on a clock consisting of an owl which flaps its wings at each stroke. The children burst into the room with some friends, and all join in a lively march round the room, before breaking into a galop. Then the other children's parents enter, dressed as fops and dandies. A general dance follows, which is interrupted by the arrival of Councillor Drosselmeyer, who is Clara's godfather. The children are alarmed at his odd appearance, until they see that he has brought them toys: a mechanical doll, a toy soldier, Harlequin and Colombine. He produces these from a large cabbage and from a large pie, much to the children's delight. Silberhaus orders the more expensive toys to be moved to his study, but Clara and Fritz want to play with them. Clara bursts into tears. To console them, Drosselmeyer gives them a huge Nutcracker in the form of a soldier, which enchants Clara. Fritz hears the noise of the nuts cracking, and tries to seize the nutcracker. When Clara reluctantly lets him play with it, he tries to crack a nut so big that it is the Nutcracker which breaks. Clara picks up the broken Nutcracker and cradles it in her arms, singing it a lullaby, while the boys tease her. The scene ends with a general Grandfather dance. After everyone has gone to bed Clara comes down to see her Nutcracker, which seems to be giving off a mysterious light. Midnight strikes, and mice appear from every corner. The dolls spring to life, and gingerbread soldiers left over from tea begin to march to and fro. She tries to run away, but her legs will not carry her. The Christmas-tree grows enormously in size. Dolls and soldiers join in battle with the mice, who overwhelm the soldiers. Then the Nutcracker summons his old guard, and fights the King of the Mice. Just as it appears that the Nutcracker is about to be overwhelmed, Clara throws her slipper at the King of the Mice, and kills him. The Nutcracker is transformed into a handsome Prince, and he offers Clara a journey to his kingdom. The room is transformed into a pine forest (Scene 2), and the night sky clears to reveal a host of stars. Clara and the Prince are guided through the forest by gnomes with torches. Snowflakes fall and they are met by the King and Queen, who join their subjects in a swirling waltz.

Act II

In the palace of the Kingdom of Sweets (Confiturenburg), the Sugar Plum fairy appears to welcome the travellers to the delights of her kingdom. Beside a river of rose water, Clara and the Prince appear and are welcomed in the Great Hall of the palace. The Prince is greeted by his sisters, and tells how Clara saved his life. She is thanked profusely. The company settle dawn to a splendid banquet and divertissement. Dances from Spain, Arabia, China and Russia are followed by a shepherds' pastoral dance, using toy flutes. Then the old-woman-who-lived-in-a-shoe dances with all her children and a group of clowns. A waltz for the Sugar-Plum Fairy's attendants, is followed by a Pas de deux for the Prince and the Sugar-Plum fairy. The entire court joins in the final waltz, and the curtain falls on a final tribute to Clara.



Η ιστορία διαδραματίζεται στη Γερμανία τον δέκατο όγδοο αιώνα.

Στο μπαλέτο «Καρυοθραύστης» πρωταγωνιστεί ένα μικρό κορίτσι, η Κλάρα, που τις ημέρες των Χριστουγέννων παίρνει τα δώρα της. Μεταξύ αυτών είναι ένας ξύλινος καρυοθραύστης που έχει τη μορφή ενός μικρού στρατιώτη. Όταν η γιορτή τελειώνει και οι καλεσμένοι φεύγουν, η μικρή Κλάρα μπαίνει στο ήσυχο σαλόνι για να κοιμίσει τον Καρυοθραύστη. Καθώς το ρολόι χτυπά μεσάνυχτα, το κορίτσι αποκοιμιέται και μεταφέρεται σε έναν παραμυθένιο κόσμο. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο μεγαλώνει μαγικά, όλα τα παιχνίδια, ανάμεσά τους και ο Καρυοθραύστης, ζωντανεύουν και ρίχνονται στη μάχη εναντίον των μεγάλων ποντικιών που εισβάλουν στο δωμάτιο. Τελικά κι αφού ο ξύλινος Καρυοθραύστης κερδίσει τη μάχη, απελευθερώνεται από τα μάγια και μεταμορφώνεται σε έναν πανέμορφο πρίγκηπα.

Στη Δεύτερη Πράξη, η υπόθεση εκτυλίσσεται στο Παλάτι της Χώρας των Γλυκών. Φτάνοντας η Κλάρα στο «γλυκό» παλάτι του Πρίγκιπα, βλέπει ότι αυτό είναι φτιαγμένο εξ ολοκλήρου από αμυγδαλωτά, κέικ και χίλιους δυο άλλους γευστικούς πειρασμούς. Την Κλάρα υποδέχονται ο Βασιλιάς και η Βασίλισσα, μαζί και η Νεράιδα της Δαμασκηνιάς, η οποία με έναν χορό την καλεί να πάρει μέρος σε ένα πάρτι με γλυκά για να γιορτάσουν όλοι μαζί τη διάσωση του Πρίγκιπα. Ο Πρίγκιπας χορεύει με την Κλάρα το γνωστό Pas de Deux (Σκηνή 14).

Πριν από αυτό, ακούγεται το μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος: το Βαλς των Λουλουδιών (Σκηνή 13). Μια υπέροχη καντέντσα, την οποία παίζει η άρπα, εισάγει την πανέμορφη λυρική μελωδία σε ρυθμό βαλς, που παίζεται κυρίως από τα έγχορδα. Οι σκηνές περιγράφονται με γλαφυρό τρόπο από τον συνθέτη, ο οποίος ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε το όργανο Celesta. Ο Χορός των Μιρλιτόνων είναι το προτελευταίο μέρος του «Καρυοθραύστη», το οποίο πήρε το όνομα του από το γαλλικό πνευστό όργανο που παίζεται συνήθως από παιδιά.

Neeme Järvi (Photo by Simon van Boxtel)

See also

Matthew Bourne's Nutcracker! – Music by Pyotr Ilyich Tchaikovsky – Etta Murfitt, Alan Vincent, Saranne Curtin, Ewan Wardrop, Emily Piercy, Scott Ambler – Royal Philharmonic Concert Orchestra, Brett Morris – Matthew Bourne, Ross MacGibbon (HD 1080p)

Pyotr Ilyich Tchaikovsky: Swan Lake – Richard Winsor, Dominic North, Nina Goldman – Matthew Bourne, Ross MacGibbon (2012, HD 1080p)

Pyotr Ilyich Tchaikovsky: Swan Lake – Adam Cooper, Scott Ambler, Fiona Chadwick – Matthew Bourne, Peter Mumford (1996, HD 1080p)

No comments:

Post a Comment