George Li

George Li
George Li (b. 1995), pianist – Second Prize (XV International Tchaikovsky Competition, 2015)

Wednesday, February 05, 2014

Carl Orff: Carmina Burana – Martine Reyners, Philip Defrancq, Joris Derder, Paul Dinneweth (HD 1080p)

79η επέτειος από την πρεμιέρα του έργου, στις 8 Ιουνίου 1937
79th anniversary of the first performance of the work, on June 8, 1937

Σπάνια ένα έργο και μάλιστα του 20ού αιώνα κατάφερε να γίνει τόσο διάσημο όσο η καντάτα «Κάρμινα Μπουράνα» του Γερμανού συνθέτη και μουσικού παιδαγωγού Καρλ Ορφ. Και δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο το να εξηγηθεί η αιτία: πρόκειται για μια σειρά από εξαιρετικά εύληπτα μα έντεχνα γραμμένα τραγούδια, δοσμένα με λαμπρή ενορχήστρωση, ικανά να δημιουργήσουν στον ακροατή το κλίμα άμεσης ευεξίας που οι στίχοι περιγράφουν.

Βεβαίως, η ιστορία των «Κάρμινα Μπουράνα» είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτήν της ομώνυμης καντάτας του Ορφ. Πρόκειται για ποιήματα του 13ου αιώνα γραμμένα στα λατινικά, που βρέθηκαν σε μοναστήρι έξω από το Μόναχο, γεγονός που ήταν αρκετό για να σκανδαλίσει, καθώς το περιεχόμενό τους δεν αποτελούσε ύμνο προς τον Θεό αλλά προς τον ακραίο ηδονισμό και η γλώσσα τους ήταν εξαιρετικά ελευθεριάζουσα.

Ο Καρλ Ορφ, του οποίου το υπόλοιπο έργο αδικήθηκε ελαφρώς από την πρωτοφανή απήχηση των «Κάρμινα Μπουράνα», χρησιμοποίησε κάποιους από τους στίχους που περιλαμβάνονται στη συλλογή αλλά χωρίς τη μουσική που αρχικά τους συνόδευε. Η μουσική όμως του Ορφ για τα «Κάρμινα Μπουράνα» είναι τόσο βαθιά ταυτισμένη με το κλίμα τους που σχεδόν δίνει την αίσθηση ότι έρχεται κι αυτή από τους αιώνες, γραμμένη από το ίδιο χέρι που διαμόρφωσε τους στίχους. Η γραφή έχει πολύ μεγάλες απαιτήσεις σε μουσικές δυνάμεις και η δομή της κατευθύνει το έργο σε σκηνικές παρουσιάσεις. *

Τη σκηνική καντάτα «Κάρμινα Μπουράνα» του Καρλ Ορφ ερμηνεύουν, υπό τη διεύθυνση του Βέλγου αρχιμουσικού Paul Dinneweth, το φλαμανδικό σύνολο La Passione και οι χορωδίες Royal Chorale Caecilia Antwerp, Royal Gente Oratorio Society, Beauvarletkoor Koksijde και Children's Music Wilrijk. Συμπράττουν οι σολίστες Martine Reyners (σοπράνο), Philip Defrancq (τενόρος) και Joris Derder (βαρύτονος).



Although some of the verses were accompanied by archaic musical notation, confirming that they were indeed meant to be sung, that notation remained largely undeciphered, leaving Orff free to imagine his own musical settings. Orff selected 24 songs, which he arranged into a prologue, an epilogue, and three parts of roughly equal length. The first part, "Primo Vere" ("In Early Spring"), presents youthful, energetic dances; the second part, "In Taberna" ("In the Tavern"), evokes drunken feasting and debauchery; and courtship and romantic love are the subject of the third part, "Cour d'Amours" ("Court of Love"). Throughout, simple orchestration, melodies, and harmonies combine with heavy rhythmic percussion to give the music a primeval, visceral character.

The best-known song from Carmina Burana is "O Fortuna" ("Oh Fortune"), which serves as both prologue and epilogue. It frames the revelry of the three main movements with a stark warning about the power of luck and fate, offering the ancient image of a wheel of fortune that deals out triumph and disaster at random. The forceful first measures are among the grandest statements in all choral literature.

Source: Betsy Schwarm (britannica.com)



Carl Orff (1895-1982)

♪ Carmina Burana (1935-1936)

Martine Reyners, soprano
Philip Defrancq, tenor
Joris Derder, baritone

Χορωδίες (Chorus): Royal Chorale Caecilia Antwerp, Royal Gente Oratorio Society, Beauvarletkoor Koksijde, Children's Music Wilrijk

Kamerorkest La Passione
Μουσική διεύθυνση (Conductor): Paul Dinneweth

De Singel, Antwerp (Αμβέρσα), 2011

Βίντεο υψηλής ευκρίνειας με υψηλή ποιότητα ήχου
High definition video with high quality audio

(HD 1080p)


Πρώτη δημοσίευση: 5 Φεβρουαρίου 2014 – First publication: February 5, 2014
Τελευταία ενημέρωση: 8 Ιουνίου 2016 – Last update: June 8, 2016















(* συνέχεια) Στην ουσία, μέσα από την καντάτα «Κάρμινα Μπουράνα» ο Ορφ προσπάθησε να δημιουργήσει το συνολικό θεατρικό έργο αλλά με τρόπο διαφορετικό από αυτόν της παράδοσης του μπελκάντο και της γερμανικής όπερας. Ο Ορφ προσπαθεί να πετύχει μια πρωτογενή μορφή γραφής που να συνδυάζει στοιχεία από την μπαρόκ όπερα, το αρχαίο ελληνικό θέατρο και τις σκιές παγανισμού που διεσώθησαν στη χριστιανική θρησκεία. Ο παράξενος, εν μέρει αντιφατικός και ιδιαίτερα προκλητικός συγκερασμός της ηδονιστικής θεματικής με τη μεταφυσική αγωνία, σήμα κατατεθέν του έργου, το καθιστά ένα είδος «μουσικού εγχειριδίου παγανισμού». Στον συνδυασμό αυτόν, που ο Ορφ χειρίζεται με τρόπο μοναδικό, οφείλεται επίσης εν πολλοίς η επιτυχία που γνώρισαν τα «Κάρμινα Μπουράνα», αν και η συνταγή εφαρμόστηκε στο σύνολο σχεδόν του έργου του συνθέτη.

Πάντως, παρά την εντελώς ιδιαίτερη αυτή «συνταγή» και τη μοναδική επιτυχία τους, τα «Κάρμινα Μπουράνα» παραμένουν ένα σημαντικό έργο, που όμως δεν κατάφερε να επηρεάσει κάποιες μεταγενέστερες κατευθύνσεις της μουσικής, γεγονός που ίσως οφείλεται στο ότι οι τομές που επέφεραν δεν αφορούσαν τόσο την ίδια τη μουσική γραφή όσο την παρουσίασή της.

Πηγή: Μαλούχος Γεώργιος Π. (tovima.gr, 1998)


Martine Reyners














Philip Defrancq













Joris Derder













Το έργο χωρίζεται σε πέντε βασικά τμήματα και 25 συνολικά μέρη / Carmina Burana is structured into five major sections, containing 25 movements total

Fortuna Imperatrix Mundi (Τύχη αυτοκράτειρα του κόσμου)

1. O Fortuna (Ω, Τύχη)
2. Fortune plango vulnera (Θρηνώ της τύχης τα χτυπήματα)

I. Primo vere (Άνοιξη)

3. Veris leta facies (Το χαρούμενο πρόσωπο της Άνοιξης) 
4. Omnia sol temperat (O ήλιος κυβερνά τα πάντα)
5. Ecce gratum (Ιδού η χαρούμενη Άνοιξη)

Uf dem Anger (Στο Λιβάδι)

6. Tanz (Χορός)
7. Floret silva nobilis (Το ευγενικό δάσος με τα άνθη) 
8. Chramer, gip die varwe mir (Γυρολόγε, δώσ' μου χρώμα)
9. Reie [Είδος κυκλικού χορού]
10. Were diu werlt alle min (Όλος ο κόσμος δικός μου)

II. In Taberna (Στην Ταβέρνα)

11. Estuans interius (Φλέγομαι μέσα μου)
12. Olim lacus colueram (Κάποτε ζούσα στις λίμνες)
13. Ego sum abbas (Εγώ είμαι ο ηγούμενος)
14. In taberna quando sumus (Όταν είμαστε στην ταβέρνα)

III. Cour d'amours (Η Αυλή της Αγάπης)

15. Amor volat undique (Η Αγάπη πετάει  παντού) 
16. Dies, nox et omnia (Μέρα, νύχτα και κάθε τι)
17. Stetit puella (Ένα κορίτσι στέκεται)
18. Circa mea pectora (Στο στήθος μου)
19. Si puer cum puellula (Εάν ένα αγόρι με ένα κορίτσι)
20. Veni, veni, venias (Έλα, Έλα, Ω έλα)
21. In truitina (Στην ισορροπία)
22. Tempus est iocundum (Χαρούμενος είναι ο χρόνος)
23. Dulcissime (Γλυκύτατη)

Blanziflor et Helena (Μπλαζινφλόρ και Ελένη)

24. Ave formosissima (Χαίρε ομορφότατη)

Fortuna Imperatrix Mundi (Τύχη, αυτοκράτειρα του κόσμου)

25. O Fortuna (Ω, Τύχη)


Paul Dinneweth




































































Περισσότερες φωτογραφίες / More photos

1 comment: