Ilya Rashkovskiy

Ilya Rashkovskiy
Ilya Rashkovskiy (b. 1984), pianist

Saturday, July 05, 2014

Gustav Mahler: Symphony No.5 in C sharp minor – Jonathan Nott

Παθιασμένη, ζοφερή, άγρια, ηρωική, απόκοσμη, γαλήνια, αισθησιακή, η Πέμπτη Συμφωνία σε Ντο δίεση ελάσσονα του Γκούσταβ Μάλερ καλύπτει ολόκληρο το φάσμα των συναισθημάτων, από το άγχος του θανάτου έως την ελπίδα μιας αναγέννησης στο φως του έρωτα.

Τη Συμφωνική Ορχήστρα του Μπάμπεργκ διευθύνει ο Άγγλος αρχιμουσικός Τζόναθαν Νοτ.



Τον Γκούσταβ Μάλερ απασχολούσαν από νεαρή ηλικία τα μεγάλα θέματα της ζωής. Όταν οι εικοσάχρονοι συνομήλικοί του έγραφαν ανάλαφρα έργα, αυτός έγραφε επικές συμφωνίες και αργότερα δραματικούς κύκλους τραγουδιών, όπως το «Τραγούδι της Γης». Από τα φοιτητικά του χρόνια ήταν επηρεασμένος από το έργο του Ρίχαρντ Βάγκνερ (1813-1883). Μάλιστα ήταν και ο μόνος μαέστρος, που όσο ζούσε ο Βάγκνερ, του επιτράπηκε να διευθύνει ολόκληρο το «Το Δαχτυλίδι του Νίμπελουνγκ».

Αν και ο Μάλερ ήταν κοσμοπολίτης, προσπαθούσε να πολεμήσει το άρριζο της ύπαρξης του, καθότι Εβραίος χωρίς δική του πατρίδα, με τη δημιουργία των επικών και δραματικών του έργων. Οι συνθέσεις του λατρεύονταν από εθνοφυλετιστές όπως ο Βάγκνερ και ο Σιμπέλιους, ενώ επηρέασε καταλυτικά τη δεύτερη σχολή της Βιένης (Άρνολντ Σένμπεργκ, Άλμπαν Μπεργκ) παρόλο που ο ίδιος απέρριπτε την ιδέα της ατονικότητας.

Ο Μάλερ έγραψε την Πέμπτη Συμφωνία του το 1901, μετά από μια καρδιακή προσβολή που υπέστη έπειτα από μιαν εκτέλεση του «Μαγικού Αυλού», η οποία παρ' ολίγο να του κοστίσει τη ζωή. Έχει δε αποκληθεί «το Έβερεστ της Μουσικής», ενώ ο Κάραγιαν είχε γράψει: «Μια μεγάλη εκτέλεση της Πέμπτης είναι μια εμπειρία που σε μεταμορφώνει. Το εκπληκτικό φινάλε σχεδόν σε αναγκάζει να κρατήσεις την ανάσα σου».

Η φανφάρα που ξεκινάει τη Συμφωνία είναι στο ίδιο στυλ με την αρχική φανφάρα της «Πέμπτης» του Μπετόβεν. Ο θάνατος είναι που καταδιώκει τον συνθέτη και αυτό φαίνεται σε ένα πένθιμο εμβατήριο που ακολουθεί και γεμίζει τον ακροατή με απελπισία. Ακολουθούν δύο μέρη όπου το σκοτάδι του θανάτου και το φως της ζωής αντιπαλεύουν. Το τέταρτο μέρος (Adagietto) με τις άρπες και τα έγχορδα σε ηρεμούν. Ακούγεται δε σαν όαση μέσα στο υπόλοιπο έργο. Είναι ένα κομμάτι το οποίο ο συνθέτης αφιέρωσε στη γυναίκα του Άλμα. Έγινε δε ιδιαίτερα διάσημο όταν ο Λουκίνο Βισκόντι το χρησιμοποίησε στην κινηματογραφική μεταφορά του «Θανάτου στη Βενετία» του Τόμας Μαν. Στο τέλος, το φινάλε ακούγεται σαν μια κατάφαση στη ζωή και στη δύναμη του έρωτα. (*)

[Το βίντεο αφαιρέθηκε για λόγους «πνευματικών δικαιωμάτων» – The video was removed for "copyright reasons"]

Gustav Mahler (1860-1911)

♪ Symphony No.5 in C sharp minor (1901-1902)


i. Trauermarsch
ii. Stürmisch bewegt, mit größter Vehemenz
iii. Scherzo
iv. Adagietto
v. Rondo-Finale

Bamberg Symphony Orchestra

Διευθύνει ο Jonathan Nott

Royal Albert Hall, London, BBC Proms 2013

(HD 720p)

(*) Πηγή: Γιώργος Πισσαλίδης







































































No comments:

Post a Comment