George Li

George Li
George Li (b. 1995), pianist – Second Prize (XV International Tchaikovsky Competition, 2015)

Wednesday, July 22, 2015

Μαρίτα Παπαρίζου – Αποκλειστική συνέντευξη

Η διεθνούς φήμης μεσόφωνος Μαρίτα Παπαρίζου συνομιλεί με τον Αλέξανδρο Αρβανιτάκη, σε μία αποκλειστική συνέντευξη για το Blog "Faces of Classical Music".

Bizet: Carmen


















ΑΑ: Κυρία Παπαρίζου, ετοιμάζεστε να ερμηνεύσετε ξανά την «Κάρμεν»[*]. Μιλήστε μου για τη σχέση σας με την όπερα αυτή του Μπιζέ αλλά και με τον συγκεκριμένο ρόλο.

ΜΠ: Η Κάρμεν είναι κομβικός ρόλος στο ρεπερτόριο της μεσοφώνου. Είναι από τους ρόλους που όλες μας ονειρευόμαστε να τραγουδήσουμε. Όταν, με προσωπική υποτροφία του αείμνηστου Χρήστου Λαμπράκη, άρχισα να μελετώ το γαλλικό ρεπερτόριο με την Jannine Reiss, κορυφαία coach του γαλλικού ρεπερτορίου, αυτή μου είπε: «Η μουσική και οι σημειώσεις του ίδιου του Μπιζέ θα σε οδηγήσουν να “χτίσεις” τον ρόλο της Κάρμεν. Πρέπει να αποφύγεις όλους τους μανιερισμούς». Σήμερα, αν και σε πολύ προχωρημένη ηλικία η ίδια, ακόμη αποζητώ τα φώτα της για όλους τους ρόλους και ειδικά γι' αυτόν της Κάρμεν. Πιστεύω ότι είμαι στα ίχνη της «δικής» μου Κάρμεν και αυτό πρέπει να είναι το ζητούμενο. Η «αλήθεια» μας μέσα στους ρόλους. Αλλιώς όλα είναι μια επανάληψη, πολλές φορές βαρετή.

ΑΑ: Το ντεμπούτο σας στον ρόλο της Κάρμεν το κάνατε τον Δεκέμβριο του 2009 στη Λάρισα, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές, ενώ η παραγωγή εκείνη χαρακτηρίστηκε από μεγάλη μερίδα των κριτικών αλλά και του κοινού ως «η Κάρμεν της δεκαετίας». Ποιες είναι οι εντυπώσεις που έχετε διατηρήσει ώς σήμερα από εκείνη την «Κάρμεν», κι ακόμη, πόσο διαφορετικός θα είναι ενδεχομένως ο τρόπος με τον οποίο σκέφτεστε να προσεγγίσετε και πάλι τον ρόλο;

ΜΠ: Η παραγωγή της «Κάρμεν» στη Λάρισα ήταν μία από τις ομορφότερες εμπειρίες στη μέχρι τώρα καλλιτεχνική μου πορεία. Η όρεξη, η αγάπη, η προσφορά και ο σεβασμός σε όλο του το μεγαλείο. Ήταν σαν να είχαμε τις ιδανικές συνθήκες. Πώς λοιπόν να μην αποδώσει ο καλλιτέχνης τα μέγιστα! Για αυτό λοιπόν και δικαίως χαρακτηρίστηκε η «Κάρμεν της δεκαετίας», γιατί είχε όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Σχετικά με τον δικό μου ρόλο τότε ήταν μια πρώτη προσέγγιση, γεμάτη ενθουσιασμό και φρεσκάδα. Η τωρινή προσέγγιση έχει την εξής δυσκολία-πρόκληση. Είναι σε μορφή αναλογίου, άρα καλείται ο καλλιτέχνης να σκιαγραφήσει και να αποδώσει τον χαρακτήρα πλάθοντάς τον χωρίς τη σκηνική βοήθεια. Το ζητούμενο είναι, λοιπόν, πώς με μοναδικό όπλο τα χρώματα της φωνής θα μπορέσεις να πείσεις το κοινό ότι είσαι εκείνη... η Κάρμεν. Σύντομα, ωστόσο, θα υπάρξει και πάλι σκηνική παρουσίαση του έργου.

Bizet: Carmen
















ΑΑ: Αναφέρω μερικές μόνο από τις πιο πρόσφατες εμφανίσεις σας: «Ελ Γκρέκο» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, "Stabat Mater" και "Nisi Dominus" του Αντόνιο Βιβάλντι στο Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη αλλά και στο Θέατρο «Απόλλων» στη Σύρο, Πασχαλινή συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Ρεσιτάλ γαλλικού τραγουδιού και πάλι στο Μέγαρο. Θα ξεχωρίζατε κάποια από αυτές;

ΜΠ: Εννοείται ότι τις αγαπώ όλες! Όμως το Ρεσιτάλ στο Μέγαρο θεωρώ ότι ήταν πολύ σημαντική και δυνατή στιγμή. Ήταν η πρώτη φορά που καλούμουν να ερμηνεύσω τέτοιου είδους ρεπερτόριο, λιντερίστικο, και μάλιστα γαλλικό που τόσο αγαπώ. Ήταν ένα υπέροχο ταξίδι με εκπληκτική διαδρομή. Χαίρομαι που με έβαλε σε καινούργιους δρόμους. Αδημονώ για τη συνέχεια. Αγαπημένη επίσης ήταν και η συνεργασία με το Κουαρτέτο της Καμεράτας σε έργα Βιβάλντι. Αυτή τη φορά σε πολύ πιο γνώριμα ύδατα αλλά με καινούργιους συνεργάτες. Το ευχαριστήθηκα πολύ, όπως, νομίζω, όλοι μας.

ΑΑ: Φαίνεται να θεωρείτε πολύ σημαντικό παράγοντα, για την επιτυχία μιας παραγωγής, την πολύ καλή συνεργασία μεταξύ όλων όσων δούλεψαν σ' αυτήν. Το τονίσατε και νωρίτερα, περιγράφοντας τις εξαιρετικά θετικές εντυπώσεις σας από την παραγωγή της «Κάρμεν» στη Λάρισα το 2009. Έχουν υπάρξει στην καριέρα σας «ατυχείς συνεργασίες» στο παρελθόν;

ΜΠ: Είναι πολύ λίγες οι φορές που μπορούμε να έχουμε ιδανικές συνθήκες στη δουλειά μας, σπάνιες θα έλεγα. Όταν αυτό δεν υφίσταται, πρέπει να τις δημιουργούμε μόνοι μας για να μπορέσουμε να αποδώσουμε σωστά. Προσωπικά έχω πολλές όμορφες στιγμές να θυμηθώ, και από τις σαφώς λιγότερες κακές κοιτάζω πάντα να συλλέγω το «κέρδος» τους. Έτσι αποκτάται η εμπειρία, μέσα από τις δυσκολίες. Όλα είναι μέσα στο παιχνίδι της ζωής και της προσπάθειάς μας για ανέλιξη.

ΑΑ: Έχετε εμφανιστεί σε θέατρα της Ιταλίας, της Γαλλίας, της Ισπανίας, στο Λονδίνο και στο Μόντε Κάρλο... Άλλωστε, στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στη Γένοβα κάνατε το οπερατικό ντεμπούτο σας ερμηνεύοντας τον ρόλο του Όναρο στην παραγωγή της «Αριάδνης στη Νάξο», του Ν. Πόρπορα, από το Teatro dell'Opera Giocosa. Πόσο πιο πλούσια σε εμπειρίες είστε μετά από αυτές τις συνεργασίες;

ΜΠ: Νιώθω ευτυχισμένη και συνεχώς πιο ανυπόμονη για τη συνέχεια. Όσο προχωρώ, τόσο πιο πολύ αισθάνομαι την ανάγκη να ζήσω περισσότερα και διαφορετικά πράγματα! Ζω την κάθε μου συνεργασία με τον ίδιο ενθουσιασμό και πάθος που είχα στην αρχή. Θέλω να είμαι μια αιώνια «μαθήτρια» της τέχνης. Η μελέτη δεν πρέπει να σταματά ποτέ και πρέπει να σε κάνει να προχωράς σε άλλα επίπεδα, όλο και ανώτερα. Αυτός είναι ο στόχος μου.

Dvořák: Rusalka






















ΑΑ: Σε κριτικές στον ξένο Τύπο, σας έχουν αποκαλέσει διάδοχο της θρυλικής Marylin Horne. Όσο κολακευτικός κι αν ακούγεται ο χαρακτηρισμός αυτός, αρκεί να δει κανείς το ρεπερτόριό σας για να διαπιστώσει ότι κάθε άλλο παρά υπερβολικός είναι. Έχετε ερμηνεύσει πολύ διαφορετικούς ρόλους, τους οποίους δύσκολα μπορεί να συγκεντρώσει στο ρεπερτόριό της μία ερμηνεύτρια του λυρικού θεάτρου. Θεωρείτε ότι εσείς το έχετε καταφέρει αυτό περισσότερο λόγω της χαρισματικής σας φωνής ή χρειάστηκε να δουλέψετε πάρα πολύ σκληρά;

ΜΠ: Σας ευχαριστώ για την αναφορά σας σε αυτά τα ιδιαίτερα κολακευτικά σχόλια που έχουν γραφτεί για μένα. Η τιμή αλλά και το βάρος που νιώθω είναι τεράστιο. Όνειρό μου είναι να γνωρίσω αυτήν τη μεγάλη καλλιτέχνιδα. Τώρα όσον αφορά το θέμα της μελέτης: Η μελέτη ποτέ δεν τελειώνει. Ίσα ίσα, πιστεύω ότι πολλές φορές ένα φυσικό τάλαντο μπορεί να παγιδεύσει τον καλλιτέχνη και να τον κάνει να επαναπαυθεί. Χρειάζεται μεγάλη επιμονή και συνεχής μελέτη για να εξελίξει κανείς το χάρισμά του. Αλλιώς μένει στάσιμος. Πολλές φορές βλέπουμε ανθρώπους με μετριότερο χάρισμα να φτάνουν πολύ ψηλά επειδή μελέτησαν σκληρά και επέμειναν. Εγώ προσωπικά τους θαυμάζω. Άρα όλοι οφείλουμε να δουλεύουμε πολύ σκληρά αν θέλουμε να προχωρούμε.

ΑΑ: Έχετε συνεργαστεί επανειλημμένως με την Εθνική Λυρική Σκηνή. Ποιες είναι οι πιο έντονες εντυπώσεις που σας έχουν αφήσει αυτές οι συνεργασίες;

ΜΠ: Οι εντυπώσεις μου είναι πάντα άριστες! Η Λυρική Σκηνή είναι το σπίτι μου! Μου δόθηκαν ευκαιρίες να ντεμπουτάρω εκπληκτικά έργα όπως ο «Ορλάντο Φουριόζο» του Βιβάλντι και η «Ρούσαλκα» του Αντονίν Ντβόρζακ και μάλιστα στον διπλό ρόλο της Γεζιμπάμπα και της Ξένης Πριγκίπισσας, που ήταν από τα πιο δύσκολα και γοητευτικά πράγματα που έχω κάνει ποτέ, καθώς και έργα όπως «Ο κουρέας της Σεβίλλης» και «Ο Κόμης Ορύ» του Τζοακίνο Ροσσίνι, η «Κάρμεν» του Ζωρζ Μπιζέ, ο «Ξέρξης» του Χαίντελ και άλλα πολλά! Αγαπώ τους συνεργάτες μου και θέλω πάντα να βρίσκομαι στη Λυρική Σκηνή, όταν φυσικά υπάρχει κατάλληλο έργο για το ρεπερτόριό μου.

Dvořák: Rusalka
ΑΑ: Θα ήθελα να σταθούμε στην παραγωγή της «Ρούσαλκα» του Αντονίν Ντβόρζακ, από τη Λυρική Σκηνή το 2009, κατά τη γνώμη μου μία από τις αρτιότερες και πιο ενδιαφέρουσες παραγωγές όπερας στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία, για την οποία όμως υπήρξαν έντονες αντιδράσεις που ξεκίνησαν από ορισμένα μέλη της ορχήστρας και αφορούσαν στη σκηνοθεσία της Γαλλίδας σκηνοθέτιδας Μαριόν Βάσερμαν. Πώς βιώσατε η ίδια αλλά και οι συνάδελφοί σας εκείνα τα πρωτοφανή γεγονότα;

ΜΠ: Η «Ρούσαλκα» ήταν μία από τις πιο ενδιαφέρουσες και πιο δύσκολες παραγωγές στις οποίες έχω συμπράξει. Δεν ήταν μόνο η φωνητικές δυσκολίες, καθώς είχα να ακροβατήσω μεταξύ δύο ρόλων διαφορετικής τεσιτούρας (μεσοφώνου και υψιφώνου, μαζί την ίδια βραδιά), αλλά και οι ερμηνευτικές: δύο γυναίκες σε μία! Ήταν όμως στοίχημα που θεωρώ ότι κερδήθηκε. Πέραν τούτου, θεωρώ ότι στην τέχνη ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζεται όπως επιθυμεί. Στο χέρι του είναι να βρει τρόπο να πείσει το κοινό ότι το διαφορετικό (μια καινούργια πρόταση) είναι σωστό. Πρέπει να ψάχνουμε για καινοτομίες που όμως μπορούν να έχουν λόγο ύπαρξης. Για μας τους καλλιτέχνες, από την άλλη, ήταν πολύ δύσκολο να έχουμε να αντιμετωπίσουμε ακρότητες λίγο πριν βγούμε στη σκηνή. Είχαμε να διεκπεραιώσουμε μια πολύ δύσκολη αποστολή. Θα έπρεπε να κρατηθούν ισορροπίες...

ΑΑ: Προτιμάτε να δουλεύετε στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό;

ΜΠ: Η Ελλάδα είναι η πατρίδα μου! Πάντα όταν τραγουδώ εδώ είμαι πολύ ευτυχισμένη γιατί στο κοινό έχω την οικογένεια και τους δικούς μου ανθρώπους. Νιώθω και μοιράζομαι την ανάσα τους, την αγωνία και τη χαρά τους. Στο εξωτερικό, πάλι, θεωρώ ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά: Είσαι άγνωστος μεταξύ αγνώστων και πρέπει να αποδείξεις επί το έργον την αξία σου. Είναι όμως καταπληκτική η αίσθηση της αποδοχής από εκείνον που δεν σε ξέρει· δεν σου χαρίζεται επειδή σε αγαπάει από πριν, αλλά, αν σου δοθεί θα σου δοθεί αν τον μυήσεις εσύ, εκείνη την ώρα, στην τέχνη σου. Πάντως, εδώ στην Ελλάδα πολλές φορές συγχωρούμε και παραβλέπουμε ατέλειες λόγω της αγάπης για τον τόπο μας.

ΑΑ: Υπάρχει κάποιος ρόλος τον οποίο θα θέλατε πάρα πολύ να ερμηνεύσετε αλλά δεν σας έχει δοθεί ακόμη η ευκαιρία;

ΜΠ: Ο επόμενος ρόλος που θα ήθελα να ερμηνεύσω είναι η Δαλιδά από την όπερα «Σαμψών και Δαλιδά» του Καμίγ Σαιν-Σανς. Συγκλονιστική μουσική και υπέροχο λιμπρέτο. Και το όνειρο ζωής για μένα είναι ο ρόλος της Fidès στην όπερα «Ο Προφήτης» του Τζιάκομο Μάγερμπεερ. Μεγαλειώδες, από κάθε άποψη!

Rossini: L'Italiana in Algeri

















ΑΑ: Παράλληλα με τις αρκετά συχνές εμφανίσεις σας σε παραγωγές όπερας αλλά και σε ρεσιτάλ, διδάσκετε Μονωδία στο Ωδείο «Νικόλαος Μάντζαρος». Επίσης, πρόσφατα αναλάβατε την καλλιτεχνική διεύθυνση για την ανάληψη της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης 2021 από το Δήμο Βόλου, που αποτελεί την ιδιαίτερη πατρίδα σας. Πώς τα καταφέρνετε να βρίσκετε χρόνο για όλες αυτές τις δραστηριότητες;

ΜΠ: Η διδασκαλία είναι μια δραστηριότητα που λατρεύω. Όμως επιλέγω να έχω λίγους μαθητές, αφενός λόγω χρόνου και αφετέρου επειδή θεωρώ ότι στην όπερα πρέπει να βρίσκονται οι καλύτεροι, αυτοί που έχουν ταλέντο. Η όπερα είναι ακριβό «σπορ», δεν πρέπει να δίνουμε φρούδες ελπίδες στους μαθητές. Μπορεί να ακούγομαι απόλυτη και αρκετά ρομαντική αλλά αυτό πιστεύω. Ο χώρος είναι δύσκολος και θέλει «κότσια». Βέβαια στην Ελλάδα είμαστε τυχεροί και ευλογημένοι. Έχουμε φωνές! Τώρα, όσον αφορά την υπόθεση της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας, ο Βόλος είναι μία πόλη που αξίζει και μπορεί να γίνει Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2021. Από άποψη ιστορική, γεωγραφική, πολιτισμική, δημογραφική, από πλευράς φυσικού κάλους, τα έχουμε όλα... Είμαστε σταυροδρόμι πολιτισμού. Και περισσότερο αυτή τη στιγμή που μιλάμε και που όλα στην πατρίδα μας είναι τόσο δύσκολα και αμφίβολα, οφείλουμε με όχημα τον Πολιτισμό, που μαζί με τον Τουρισμό αποτελούν τη βαριά βιομηχανία της χώρας μας, να αμυνθούμε. Η πόλη μου δεν έχει χρήματα. Η πόλη μου μαστίζεται από ανεργία και πολιτιστικό μαρασμό ενώ ήταν κορυφαίο πολιτιστικό κέντρο της Ελλάδας, και όχι μόνο, πριν από λίγα χρόνια. Θέλουμε, με την αγάπη η οποία αποδεικνύεται από την πλατιά εθελοντική προσφορά που μας έχει κατακλύσει, να τα ξαναζωντανέψουμε όλα. Αυτό λοιπόν αξίζει τον χρόνο μου!

ΑΑ: Μου είπατε στην αρχή της συνομιλίας μας ότι σχεδιάζετε σύντομα να ερμηνεύσετε και πάλι «Κάρμεν», αυτή τη φορά σε μια σκηνική παρουσίαση του έργου. Εκτός από αυτό, για το οποίο, αν μπορείτε, θα ήθελα να μου μιλήσετε λίγο περισσότερο, ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;

ΜΠ: «Η όπερα εκεί που δεν την περιμένεις». Η «Κάρμεν», λοιπόν, ανεβασμένη με τελείως άλλη ματιά, σε χώρους αναπάντεχους! Θα υπάρξει σύντομα σχετική ανακοίνωση. Πέραν τούτου, φέτος στις 23 Οκτωβρίου θα εμφανιστώ στο Μέγαρο Θεσσαλονίκης, ενώ στις 18 Ιανουαρίου του 2016 στο Ίδρυμα Θεοχαράκη. Επίσης, συζητώ με το Μέγαρο Αθηνών και το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Έρχεται μια συνεργασία-έκπληξη με τη Φιλαρμονική Μάντζαρος και τον κ. Σωκράτη Άνθη, καθώς και πολλά άλλα, εδώ αλλά και εκτός Ελλάδας. Όλα αυτά θα ανακοινώνονται εν καιρώ.

ΑΑ: Κυρία Παπαρίζου, σας ευχαριστώ θερμά γι' αυτή τη συνομιλία μας.

ΜΠ: Σας ευχαριστώ και εγώ για αυτή την όμορφη συνέντευξη. Μη χάνουμε την ελπίδα... Σηκώνουμε τα μανίκια και δουλεύουμε, χωρίς πολλά λόγια! Πράξεις θέλει η ζωή μας...!


Αθήνα, Ιούλιος 2015

Συνέντευξη: Αλέξανδρος Αρβανιτάκης


[* «Κάρμεν» του Ζωρζ Μπιζέ, σε συναυλιακή μορφή, από τη Συμφωνική Ορχήστρα και τη Χορωδία του Δήμου Αθηναίων. Μουσική Διεύθυνση: Ελευθέριος Καλκάνης. Σάββατο 25 Ιουλίου 2015, Προαύλιο Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου]


Επισκεφθείτε την επίσημη ιστοσελίδα της Μαρίτας Παπαρίζου – Visit the official website of Marita Paparizou

Rossini: L'Italiana in Algeri















Rossini: L'Italiana in Algeri






















Rossini: Semiramide






















Rossini: Le Comte Ory






















Gluck: Telemaco






















Bizet: Carmen
















Δείτε επίσης – See also

Antonio Vivaldi: Stabat Mater, RV 621 – Marita Paparizou, Claudio Scimone (Audio video)

Antonio Vivaldi: Orlando furioso, RV 728 (2 arias) - Marita Paparizou, Claudio Scimone (Audio video)

Marita Paparizou sings Handel, Vivaldi & Bertoni – I Solisti Veneti, Claudio Scimone (Audio video)

Vivaldi Ma Non Solo – Marita Paparizou, Claudio Scimone (MD&G, 2012)


Μαρίτα Παπαρίζου, Δημήτρης Γιάκας: Ο έρωτας στο γαλλικό τραγούδι – Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 11/11/2014

Μαρκέλλα Χατζιάνο – Αποκλειστική Συνέντευξη

No comments:

Post a Comment