Livestream

Livestream
Sunday, November 19, 2017, 03:00 PM EST (UTC-5) / 10:00 PM EET (UTC+2) – Richard Strauss: Don Juan, & Burleske in D minor for piano and orchestra | Johannes Brahms: Symphony No.2 in D major – Bertrand Chamayou, Detroit Symphony Orchestra, Fabien Gabel – Live on Livestream

Monday, September 14, 2015

Henryk Wieniawski: Polonaise de Concert No.1 in D major "Polonaise Brillante" – Charlie Siem, Walter Delahunt

Η Πολωνέζα αρ. 1 σε Ρε μείζονα, έργο 4, είναι η πρώτη από τις δύο πολωνέζες τις οποίες έγραψε ο Πολωνός βιολονίστας και συνθέτης Χένρυκ Βινιάφσκι. Η δεύτερη είναι η Πολωνέα σε Λα μείζονα, έργο 21. Η πρώτη έκδοση της Πολωνέζας σε Ρε μείζονα είναι αφιερωμένη στον Karol Lipiński (1790-1861), βιρτουόζο βιολονίστα τον οποίον ο Βινιάφσκι συνάντησε για πρώτη φορά το φθινόπωρο του 1848 όταν είχε επισκεφθεί με την οικογένειά του τη Δρέσδη. Ο Karol Lipiński, εξάρχων της ορχήστρας της Όπερας της πόλης, γνώρισε στον Βινιάφσκι νέους τρόπους ερμηνείας των έργων για βιολί των μεγάλων συνθετών, όπως του Μπαχ, του Ταρτίνι και του Μπετόβεν, γεγονός που τον ενέπνευσε ώστε να γράψει τη συγκεκριμένη πολωνέζα.

Την Πολωνέζα αρ. 1 σε Ρε μείζονα, έργο 4 του Χένρυκ Βινιάφσκι ερμηνεύει ο διάσημος (και ως μοντέλο) 29χρονος Άγγλος βιολονίστας Τσάρλι Σιέμ, συνοδευόμενος στο πιάνο από τον διακεκριμένο Καναδό πιανίστα Walter Delahunt. Ο Τσάρλι Σιέμ παίζει ένα βιολί του 1737, κατασκευασμένο από τον Guarneri del Gesu. Το βιολί αυτό, γνωστό επίσης ως d’Egville, ανήκε προηγουμένως στον Γεχούντι Μενουχίν (1916-1999).



















Charlie Siem plays a violin made by Guarneri del Gesu from 1735, also known as the d’Egville. The violin was previously owned by Yehudi Menuhin (1916-1999).

The Polonaise brillante Op.4 is the first of two polonaises composed by Henryk Wieniawski, the second being the Polonaise in A major Op.21, from a later period. The original version of the D major Polonaise was inspired by Karol Lipiński, to whom it is dedicated. It was in the Autumn of 1848 that Wieniawski, in Dresden with his family, first met Lipiński, who was concertmaster of the Opera there. The young Wieniawski greatly valued the advice of the great virtuoso, through whom he became better acquainted with the interpretative models of the past masters of violin playing, especially Giuseppe Tartini, and with different ways of performing the works of J. S. Bach and L. van Beethoven. He also absorbed the accounts of the interpretative art of N. Paganini and of the charisma he displayed when performing. Wieniawski played in Lipiński's quartet, learned the maestro's Concerto militaire, which he subsequently performed many times, occasionally accompanied on the piano by his brother Józef, and, as testimonies show, wrote a virtuoso cadenza to the Concerto. — Irena Poniatowska (wieniawski.com)



Henryk (Henri) Wieniawski (1835-1880)

♪  Polonaise de Concert No.1 in D major, Op.4 "Polonaise Brillante" (1852)

Charlie Siem, violin
Walter Delahunt, piano

Whitley Auditorium at Elon University in North Carolina, December 14, 2013 (14 Δεκεμβρίου 2013)

(HD 720p)


Henryk Wieniawski (sixties of the nineteenth century
/ δεκαετία του εξήντα του δέκατου ένατου αιώνα)
Ο Χένρυκ Βινιάφσκι γεννήθηκε στο Λούμπλιν, στην Πολωνία. Ο πατέρας του γεννήθηκε με το όνομα Τομπίας Πιετρούσκα ή Βολφ Χέλμαν και ήταν γιος του Εβραίου μπαρμπέρη Χέρσελ Μάγερ Χέλμαν. Ο Βολφ άλλαξε το όνομά του σε Ταντέους Βινιάφσκι, από το όνομα της συνοικίας του Λούμπλιν όπου κατοικούσαν, σε μία προσπάθεια να αφομοιωθεί καλύτερα στην πολωνική κοινωνία, ασπαζόμενος ταυτόχρονα τον Ρωμαιοκαθολικισμό και σπουδάζοντας ιατρική. Η μητέρα του Χένρυκ, η Ρεγκίνα Βολφ, ήταν επαγγελματίας πιανίστρια και θυγατέρα ενός γνωστού Πολωνοεβραίου γιατρού της Βαρσοβίας.

Το ταλέντο του μικρού Χένρυκ στο παίξιμο του βιολιού αναγνωρίστηκε νωρίς και το 1843 έγινε δεκτός για σπουδές στο Ωδείο του Παρισιού, κατ' εξαίρεση, αφού δεν ήταν Γάλλος και ήταν μόλις εννέα ετών. Μετά την αποφοίτησή του περιόδευσε σε πολλά μέρη δίνοντας συναυλίες, στις οποίες συνοδευόταν συχνά από τον αδελφό του Γιόζεφ στο πιάνο. Το 1847 ο Χένρυκ δημοσίευσε το πρώτο από τα 24 καταλογογραφημένα έργα του, ένα «Γκραν Καπρίς Φανταστίκ».

Νεαρός ακόμη, ο Χένρυκ Βινιάφσκι αρραβωνιάστηκε την Ισαβέλλα Χάμπτον, μια σχέση στην οποία οι γονείς του ήταν αντίθετοι. Τότε ο Χένρυκ συνέθεσε το Légende (έργο 17), κάτι που βοήθησε τους γονείς του να αλλάξουν γνώμη, και το ζευγάρι τέλεσε τους γάμους του το 1860.

Μετά από πρόσκληση του Αντόν Ρουμπινστάιν, ο Βινιάφσκι εγκαταστάθηκε στην Αγία Πετρούπολη, όπου έζησε από το 1860 μέχρι το 1872, δίδαξε βιολί σε πολλούς μαθητές και διηύθυνε την ορχήστρα και το κουαρτέτο της Ρωσικής Μουσικής Εταιρείας. Από το 1872 έως το 1874 ο Βινιάφσκι περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τον Ρουμπινστάιν. Στη συνέχεια, το 1875, ο Βινιάφσκι διαδέχθηκε τον Ανρί Βιετάν στη θέση του καθηγητή βιολιού στο Βασιλικό Ωδείο των Βρυξελλών.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στις Βρυξέλλες, η υγεία του Βινιάφσκι άρχισε να χάνεται οριστικά. Συχνά χρειαζόταν να σταματά στη μέση των συναυλιών του. Το 1879 άρχισε μία περιοδεία στη Ρωσία, αλλά δεν μπόρεσε να την ολοκληρώσει, διακομιζόμενος σε νοσοκομείο της Οδησσού μετά από μία συναυλία. Στις 14 Φεβρουαρίου 1880 η χορηγός του Πιότρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι, η Ναντιέζντα φον Μεκ, τον νοσήλευσε στο σπίτι της. Επίσης, οι φίλοι του οργάνωσαν μία φιλανθρωπική συναυλία για να βοηθήσουν την οικογένειά του. Ο Χένρυκ Βινιάφσκι πέθανε λίγες εβδομάδες αργότερα στη Μόσχα, από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Η σορός του μεταφέρθηκε από τη Ρωσία στην Πολωνία και θάφτηκε στο Κοιμητήριο του Ποβάσκι στη Βαρσοβία.



Henryk Wieniawski was born in Lublin, Congress Poland. His father, Tobiasz Pietruszka (Wolf Helman), was the son of a Jewish barber named Herschel Meyer Helman, from the Jewish Lublin neighbourhood of Wieniawa, when barbers were also practising dentists, healers, and bloodletters. Wolf Helman, also known as Tobiasz Pietruszka, changed his name to Tadeusz Wieniawski, taking on the name of his neighbourhood to blend into his Polish environment better. Prior to obtaining his medical degree, he had converted to Catholicism. He married Regina Wolff, the daughter of a noted Jewish physician from Warsaw, and out of this marriage Henryk was born. His talent for playing the violin was recognised early, and in 1843 he was accepted by the Paris Conservatoire, where special exceptions were made to admit him, as he wasn't French and was only nine years old. After graduation, Henryk toured extensively and gave many recitals, where he was often accompanied by his brother Józef on piano. In 1847, he published his first opus, a Grand Caprice Fantastique, the start of a catalogue of 24 opus numbers.














































Δείτε επίσης – Watch also

Camille Saint-Saëns: Introduction and Rondo Capriccioso in A minor, arr. for violin & piano – Charlie Siem, Walter Delahunt (rehearsal)

Wolfgang Amadeus Mozart: Violin Concerto No.5 in A major – Charlie Siem, Gabriele Bonolis

César Franck: Sonata for Violin and Piano in A major – Charlie Siem, Walter Delahunt

Johannes Brahms: Violin Sonata No.3 in D minor – Charlie Siem, Walter Delahunt

Ole Bull: Cantabile doloroso e Rondo giocoso, for violin and orchestra – Charlie Siem, London Symphony Orchestra, Andrew Gourlay

Johannes Brahms: Violin Sonata No.1 in G major – Charlie Siem, Itamar Golan


Camille Saint-Saëns: Introduction and Rondo Capriccioso in A minor, arr. for violin & piano – Charlie Siem, Caroline Jaya-Ratnam


No comments:

Post a Comment