Sergei Redkin

Sergei Redkin
Sergei Redkin (b. 1991), pianist – Third Prize (XV International Tchaikovsky Competition, 2015)

Tuesday, January 26, 2016

Gustav Mahler: Symphony No.5 in C sharp minor – Lucerne Festival Orchestra, Claudio Abbado

In Memoriam Claudio Abbado (26/06/1933 - 20/01/2014)














At the Lucerne Festival, Abbado conducts a memorable performance of Mahler's Fifth Symphony. It was Luchino Visconti who, with Death In Venice adapted from the short story by Thomas Mann, made the Fifth Symphony by Mahler famous by choosing the Adagietto to express the moods of the hero, Gustav von Alchenbach. And it is the same agonising, deathly climate that pervades in both works written ten years apart, just before the upheaval of the First World War (the Fifth Symphony was composed between 1901 and 1903, Death in Venice was written in 1913), as if the artists had intuited the disaster.

The background weighs heavily on the shoulders of the conductor who is preparing to conduct this work charged with grief. But although Claudio Abbado's shoulders are slender they are solid: this very Italian conductor, born in Milan in 1933, who was for fifteen years the director of the Scala and trained in Vienna with Hans Swarowsky, is extremely familiar with the culture of Central Europe, with its literature and its fine arts. It is with the Second Symphony by Mahler that he chooses to make his debut, at thirty-two, at the head of the Philharmonic Orchestra of Vienna and he gives the name of Gustav Mahler to the youth orchestra he founds in 1986.

Ever since, Abbado has continued to exhale the complex beauty of the Viennese composers' symphonies in all the concert halls of the world with the greatest orchestras. That evening in 2004 in Lucerne, in the concert hall designed by Jean Nouvel, it is the Fifth Symphony, the poisonous bloom in Mahler's bouquet, that the Italian conductor exposes to us with the Lucerne Festival Orchestra. This orchestra holds within its ranks brilliant international soloists (among these are clarinettist Sabine Meyer, cellist Natalia Gutman, harpist Marie-Pierre Langamet and the members of the Hagen Quartet) united under Abbado's baton for a memorable performance of the Fifth Symphony.


Ο Γκούσταβ Μάλερ ολοκλήρωσε τη Συμφωνία αρ. 5 σε Ντο δίεση ελάσσονα το 1902, ενώ στη συνέχεια την αναθεώρησε δύο φορές, το 1904 και το 1911. Το έργο έχει αποκληθεί «το Έβερεστ της Μουσικής» και αποτελεί ένα μνημειώδες πένθιμο εμβατήριο. Ο Χέρμπερτ φον Κάραγιαν είχε πει: «Μια μεγάλη εκτέλεση της Πέμπτης είναι μια εμπειρία που σε μεταμορφώνει. Το εκπληκτικό φινάλε σχεδόν σε αναγκάζει να κρατήσεις την ανάσα σου».

Οι Συμφωνίες του Μάλερ αποτελούν μνημεία καλλιτεχνικής αρτιότητας που βρίθουν έντασης και μεγαλείου. Οι φιλοσοφικές αναζητήσεις και οι υπαρξιακές αγωνίες του συνθέτη, σε συνδυασμό με την ασυνήθιστη πυκνότητα των ενορχηστρώσεών του, είχαν ως αποτέλεσμα να κατηγορηθεί στην αρχή ως εκκεντρικός, αλλά σταδιακά τέτοιες απόψεις παραμερίστηκαν. Η Πέμπτη Συμφωνία του χαρακτηρίζεται από το πλήθος αντικρουόμενων συναισθημάτων που πραγματεύεται. Την τραγωδία διαδέχεται η χαρά, τον πόνο η απόλαυση και την απελπισία η ελπίδα. Αυτό οφείλεται στο ότι γράφτηκε σε δύο διαδοχικά καλοκαίρια που ο συνθέτης είχε εντελώς διαφορετική ψυχική διάθεση. Το καλοκαίρι του 1901 ανάρρωνε από σοβαρή αρρώστια στη νεόχτιστη βίλα του στη νότια Αυστρία, έχοντας φτάσει πολύ κοντά στο θάνατο. Το επόμενο καλοκαίρι συνέχισε τη σύνθεση στο ίδιο μέρος, όμως αυτή τη φορά παντρεμένος και περιμένοντας το πρώτο παιδί του.

Η φανφάρα που ξεκινάει τη Συμφωνία είναι στο ίδιο στυλ με την αρχική φανφάρα της Πέμπτης Συμφωνίας του Μπετόβεν. Ο θάνατος που καταδιώκει τον συνθέτη εμφανίζεται στο πένθιμο εμβατήριο που ακολουθεί και γεμίζει τον ακροατή με απελπισία. Ακολουθούν δύο μέρη όπου το σκοτάδι του θανάτου και το φως της ζωής αντιπαλεύουν. Το τέταρτο μέρος, Adagietto, με τις άρπες και τα έγχορδα, ακούγεται σαν μια όαση μέσα στο υπόλοιπο έργο. Το μέρος αυτό (αφιερωμένο από τον Μάλερ στη γυναίκα του, Άλμα Σίντλερ) έγινε ιδιαίτερα γνωστό όταν ο Λουκίνο Βισκόντι το χρησιμοποίησε στην κινηματογραφική μεταφορά του «Θανάτου στη Βενετία» του Τόμας Μαν. Στο τέλος, το φινάλε ακούγεται σαν μια κατάφαση στη ζωή και στη δύναμη του έρωτα.

Την Ορχήστρα του Φεστιβάλ της Λουκέρνης διευθύνει ο Κλαούντιο Αμπάντο. Η συναυλία δόθηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ της Λουκέρνης το 2004, στο Πολιτιστικό και Συνεδριακό Κέντρο της πανέμορφης ελβετικής πόλης.



Gustav Mahler (1860-1911)

♪ Symphony No.5 in C sharp minor (1901-1902, 1904, 1911)

Part I
i. Trauermarsch. In gemessenem Schritt. Streng. Wie ein Kondukt
ii. Stürmisch bewegt, mit größter Vehemenz
Part II
iii. Scherzo. Kräftig, nicht zu schnell
Part III
iv. Adagietto. Sehr langsam
v. Rondo – Finale. Allegro

Lucerne Festival Orchestra
Μουσική διεύθυνση (Conductor): Claudio Abbado

Lucerne Culture and Congress Center (KKL), Lucerne Festival 2004


Directed by Michael Beyer

(HD 720p)







































Δείτε επίσης – Watch also

Hector Berlioz: Grande Messe des morts (Requiem) – Gustavo Dudamel (Notre-Dame de Paris 22-01-2014, HD 1080p)


A Russian Night: Tchaikovsky, Rachmaninov & Stravinsky – Hélène Grimaud, Claudio Abbado (Full HD 1080p)


Hélène Grimaud talks about Claudio Abbado


Gustav Mahler: Symphony No.1 in D major "Titan" – Lucerne Festival Orchestra, Claudio Abbado (HD 1080p)

Gustav Mahler: Symphony No.4 in G major – Magdalena Kožená, Claudio Abbado


Gustav Mahler: Symphony No.7 in E minor – Lucerne Festival Orchestra, Claudio Abbado (HD 1080p)


Johann Sebastian Bach: Brandenburg Concertos, BWV 1046-1051 – Giuliano Carmignola, Claudio Abbado (Audio video)


Pyotr Ilyich Tchaikovsky: Symphony No.6 in B minor – Claudio Abbado (HD 1080p)


Sergei Prokofiev: Piano Concerto No.3 in C major – Yuja Wang, Claudio Abbado


Wolfgang Amadeus Mozart: Ach, ich fühl's (Pamina's Aria from The Magic Flute) – Anna Prohaska, Claudio Abbado

Johannes Brahms: Hungarian Dances – Wiener Philharmoniker, Claudio Abbado (Audio video)


Claudio Abbado – Hearing the Silence: Sketches for a portrait (2003) / The silence that follows the music (1996) – Two films by Paul Smaczny


Ludwig van Beethoven: Symphony No.3 in E flat major, ii. Adagio assai – Daniel Barenboim (Concert in memory of Claudio Abbado)


No comments:

Post a Comment