George Li

George Li
George Li (b. 1995), pianist – Second Prize (XV International Tchaikovsky Competition, 2015)

Friday, May 13, 2016

Ingvar Lidholm: Kontakion – Paul Spjuth, Gothenburg Symphony Orchestra, David Afkham














Ο πρωτοπόρος συνθέτης Ingvar Lidholm, πατριάρχης του σουηδικού μοντερνισμού, καταλαμβάνει στη σουηδική μουσική τη θέση που έχουν αντίστοιχα ο Ολιβιέ Μεσιάν στη Γαλλία, ο Βιτόλντ Λουτοσλάβσκι στην Πολωνία και ο Λουτσιάνο Μπέριο στην Ιταλία. Γεννήθηκε στην πόλη Jönköping στη νότια Σουηδία, στις 24 Φεβρουαρίου 1921. Σπούδασε βιολί στη γενέτειρά του, με τον Hermann Gramms και ενορχήστρωση με τον Natanael Berg. Τα έτη 1940 έως 1945, φοίτησε στο Musikhögskolan (Royal College of Music) στη Στοκχόλμη, συνεχίζοντας τις σπουδές του στο βιολί με τον Axel Runnqvist και παίρνοντας μαθήματα μουσικής διεύθυνσης από τον Tor Mann. Επίσης, τα δύο τελευταία χρόνια της παραμονής του στο Musikhögskolan, σπούδασε σύνθεση με τον Hilding Rosenberg.

Ξεκίνησε την καριέρα του το 1943, ως βιολονίστας στην Ορχήστρα της Βασιλικής Σουηδικής Όπερας, όπου παρέμεινε για τέσσερα χρόνια, διάστημα κατά το οποίο είχε την ευκαιρία να ταξιδέψει για εκπαιδευτικούς λόγους στη Γαλλία, την Ελβετία και την Ιταλία. Το 1949, υπήρξε ο πρώτος Σουηδός που παρακολούθησε μαθήματα στο θερινό τμήμα του φημισμένου Πολυτεχνείου του Ντάρμστατ στη Γερμανία, ενώ, το 1954, ένα ακόμη ταξίδι εκπαιδευτικού χαρακτήρα τον έφερε στην Αγγλία, κοντά στον Ούγγρο συνθέτη Mátyás Seiber.

Εν τω μεταξύ, η εξέλιξή του ως διευθυντή ορχήστρας είναι ταχύτατη. Διατελεί επικεφαλής στον τομέα της μουσικής δωματίου της Σουηδικής Ραδιοφωνίας (1956-1965), όπου μετά το 1975 αναλαμβάνει επικεφαλής προγραμματισμού συνολικά για το τμήμα μουσικής, και διδάσκει σύνθεση στο Musikhögskolan (1965-1975)· ανάμεσα τους μαθητές του, ξεχωρίζουν μερικοί από τους σημαντικότερους Σουηδούς συνθέτες της επόμενης γενιάς, όπως οι Sven-David Sandström, Anders Eliasson και Daniel Börtz. Γίνεται ενεργό μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού Nutida Musik (Νέα Μουσική) και μέλος της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Μουσικής, της οποίας διατελεί αντιπρόεδρος για έξι χρόνια, από το 1963. Έχοντας την υποστήριξη της Διεθνούς Εταιρείας Σύγχρονης Μουσικής, αναλαμβάνει επικεφαλής του σουηδικού τμήματός της (1970-1971) και μέλος του προεδρείου της (1974-1976).

Με τόσες δραστηριότητες να απαιτούν το χρόνο του, δεν είναι περίεργο που η ενασχόλησή του με τη σύνθεση είχε περιοριστεί τα βράδια, τα σαββατοκύριακα και τις αργίες. Το γεγονός αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τα έργα του να έχουν παραμείνει σχετικά λίγα σε αριθμό. Ωστόσο, η μακρά κυοφορία τους, τους προσθέτει μιαν ασυνήθιστη ένταση η οποία ενισχύεται από ζωηρούς χρωματισμούς και δυνατές αντιθέσεις. Το "Kontakion", γραμμένο το 1978, αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και γνωστά έργα του, ανήκοντας στην κατηγορία των σύγχρονων έργων τα οποία είναι ήδη «κλασικά».

Το "Kontakion" του Σουηδού συνθέτη Ingvar Lidholm, ερμηνεύει η Συμφωνική Ορχήστρα του Γκέτεμποργκ υπό τη διεύθυνση του ανερχόμενου, ιρανο-ινδικής καταγωγής, Γερμανού αρχιμουσικού Ντάβιντ Άφκχαμ. Συμπράττει ο τρομπετίστας Paul Spjuth. Η συναυλία δόθηκε στο Μέγαρο Μουσικής του Γκέτεμποργκ στις 4 Σεπτεμβρίου 2015.



Ingvar Lidholm (b. 1921)

♪ Kontakion (1978)

Paul Spjuth, trumpet

Gothenburg Symphony Orchestra
Μουσική διεύθυνση (Conductor): David Afkham

Gothenburg Concert Hall, September 4, 2015 (4 Σεπτεμβρίου 2015)

(HD 720p)


Ingvar Lidholm (Photo by Arne Hyckenberg)
Ingvar Lidholm is the dean of Swedish modernism, occupying the position in Swedish musical life that Messiaen did in France, Lutoslawski in Poland and, until his death earlier in 2003 Berio in Italy – pioneer, figurehead and father-figure.

Lidholm was born in Jönköping, in the south of Sweden, on 24 February 1921. As a schoolboy in Södertälje, he studied violin with Hermann Gramms and orchestration with Natanael Berg – an unjustly neglected figure whose orchestral mastery has only recently been rediscovered on CD. Lidholm attended the Musikhögskolan (Royal College of Music) in Stockholm from 1940 to 1945, continuing his violin studies with Axel Runnqvist, and taking conducting lessons with Tor Mann; in his last two years at the Högskolan he studied composition with Hilding Rosenberg.

His professional life began with four years (1943-1947) as a violist in the orchestra of the Royal Swedish Opera, although a Jenny Lind Fellowship in 1946-1947 allowed him to escape that daily grind with study trips to France, Switzerland and Italy. In 1949 he became the first Swede to attend the summer school in Darmstadt, and in 1954 a further trip brought him to England, to Mátyás Seiber.

Meantime, his life in music administration was gathering pace. He was director of music for the town of Örebro (1947-1956), head of chamber music for Swedish Radio (1956-1965), professor of composition at his alma mater, the Musikhögskolan (1965-1975), where his students included some of the finest composers of the following generation (Sven-David Sandström, Anders Eliasson and Daniel Börtz among them); after 1975 he was head of planning for the music department of Swedish Radio. He was active elsewhere, too, editing the magazine Nutida Musik (New Music), joining the board of the Society of Swedish Composers and becoming a member of the Royal Swedish Academy of Music (he was its vice-president for six years, from 1963). The International Society for Contemporary Music claimed his attention, too: he was head of its Swedish section in 1970-1971 and a member of the presidium in 1974-1976.

With all these demands on his time, it's hardly surprising that Lidholm's composing was restricted to evenings, weekends and holidays, and his works have remained relatively few in number. But their long gestation gives them an unusual intensity, heightened by his sharp ear for colour and contrast. His earliest pieces (the 1944 Toccata e canto for chamber orchestra, for example) have their roots in Scandinavian nationalism. The Concerto for Strings (1945) and Music for Strings (1952) introduced an astringent quality absorbed from Bartók and Hindemith. And Ritornell for orchestra (1955, first performed in 1958) marked his emergence into modernism. Kontakion (1979), one of his best-known works, has become a contemporary classic.

Lidholm has also written a number of important choral scores, beginning with Laudi (1947), which has one leg in the old world and one in the new. When it first emerged, the technical demands of his... a riveder le stelle (1971-1973) stretched the choruses that dared to tackle it; now it, too, has become a modern classic.

Source: Martin Anderson (bbc.co.uk/music/artists)






















































































More photos / Περισσότερες φωτογραφίες



See also / Δείτε επίσης

Gothenburg Symphony Orchestra – All the posts

No comments:

Post a Comment