George Li

George Li
George Li (b. 1995), pianist – Second Prize (XV International Tchaikovsky Competition, 2015)

Monday, October 17, 2016

Frédéric Chopin – 167th anniversary of his death

Frédéric Chopin
(March 1, 1810 - October 17, 1849 • 1η Μαρτίου 1810 - 17 Οκτωβρίου 1849)

167th anniversary of his death – 167η επέτειος από το θάνατό του

Portrait of Frederic Chopin, by P. Schick (1873)
/ Πορτρέτο του Φρεντερίκ Σοπέν, από τον P. Schick (1873)
Considered Poland's greatest composer, Frédéric Chopin focused his efforts on piano composition and was a strong influence on composers who followed him.

Born on March 1, 1810, in Zelazowa Wola, Poland, Frédéric Chopin, grew up in a middle-class family. He published his first composition at age 7 and began performing one year later. In 1832, he moved to Paris, socialized with high society and was known as an excellent piano teacher. His piano compositions were highly influential. He died of tuberculosis and ill health on October 17, 1849, in Paris, France.

Frédéric Chopin was born Fryderyk Franciszek Szopen on March 1, 1810, in the small village of Zelazowa Wola, Duchy of Warsaw (now Poland). His Father, Nicholas, was a French émigré who was working as a bookkeeper when he met and married Justyna Krzyzanowska. Soon after Frédéric was born, Nicholas found employment as a tutor for aristocratic families in Warsaw.

His father's employment exposed young Chopin to cultured Warsaw society, and his mother introduced him to music at an early age. By age 6, young Chopin was ably playing the piano and composing tunes. Recognizing his talent, his family engaged professional musician Wojcheh Zywny for lessons, and soon pupil surpassed teacher in both technique and imagination.

By 1818, Chopin was performing in elegant salons and writing his own compositions, including the Polonaise in G Minor. By 1826, he had composed several piano pieces in different styles, and his parents enrolled him in the Warsaw Conservatory of Music, where he studied for three years under Polish composer Josef Elsner.

Sensing he needed a broader musical experience, Chopin's parents sent him to Vienna, where he made his performance debut in 1829. Audiences were enthralled with his highly technical yet poetically expressive performances. Over the next few years, Chopin performed in Poland, Germany, Austria and Paris, where he settled in 1832. There he quickly established relationships with other young composers, among them Franz Liszt, Vincenzo Bellini and Felix Mendelssohn.

While in Paris, Chopin found his delicate style didn't always enthrall the larger concert audiences, who had been exposed to the works of Franz Schubert and Ludwig Van Beethoven. A fortuitous introduction to the Rothschild family opened new doors, however, and Chopin soon found employment in the great parlors of Paris as both recitalist and teacher. His increased income allowed him to live well and compose such pieces as Nocturnes of Opp. 9 and 15, the Scherzo in B-flat minor, Op.31 and the Sonata in B-flat minor, Op.35.

Though Chopin had had youthful love affairs and was at one time engaged, none of his relationships lasted more than a year. In 1838 he began a love affair with French novelist Aurore Dedevant, aka, George Sand. The couple spent a harsh winter on the island of Majorca, south of France, where Chopin became ill. In March 1839, Sand realized that he needed medical attention and took him to Marseille, where he was diagnosed with consumption (tuberculosis). There, a skilled physician helped him recover.

In May 1839, Frederic Chopin and George Sand settled south of Paris in Nohant, Sand's country home. The next seven years proved to be the happiest and most productive period of Chopin's life. He steadily composed a series of masterpieces, including the B Minor Sonata, the Opus 55 Nocturnes and the Opus 56 Mazurkas. The growing demand for his new works and his greater understanding of the publishing business also brought increased income and provided Chopin an elegant lifestyle.

By the mid-1840s, both Chopin's health and his relationship with George Sand were deteriorating. His behavior had become erratic, possibly due to an undiagnosed form of epilepsy. The affair ended in 1848 after, among other things, Sand's unflattering portrayal of their relationship in her 1846 novel Lucrezia Floriani. At the end, both parties were too proud to reconcile, and Chopin's spirit and health were broken. He made an extended tour to the British Isles, where he struggled under an exhausting schedule, making his last public appearance on November 16, 1848. He then returned to Paris, where he died on October 17, 1849, at age 38. His body was buried at Père Lachaise cemetery, but his heart was interred at a church in Warsaw, near the place of his birth.


Frédéric Chopin (Photo: Louis-Auguste Bisson, 1849)
/ Φρεντερίκ Σοπέν (Φωτογραφία: Λουί-Ωγκύστ Μπισόν, 1849)
O Φρειδερίκος Φραγκίσκος Σοπέν, γαλλικής καταγωγής Πολωνός συνθέτης και πιανίστας, γεννήθηκε την 1η Μαρτίου 1810, στη Ζελάζοβα Βόλα κοντά στη Βαρσοβία, και πέθανε στις 17 Οκτωβρίου 1849 στο Παρίσι. Κηδεύτηκε στις 30 Οκτωβρίου παρουσία 3.000 πολιτών και μεταξύ αυτών που μετέφεραν το φέρετρό του ήταν ο συνθέτης Τζιάκομο Μεγερμπέεερ και ο ζωγράφος Ευγένιος Ντελακρουά.

Ήταν το δεύτερο παιδί του Νικολάου Σοπέν, Γάλλου μετανάστη από τη Μαρενβίλ της Λορένης και καθηγητή της γαλλικής, και της Πολωνής Ιουστίνης Κρζιζανόφσκα. Από νωρίς αποκαλύφτηκε το μουσικό του ταλέντο – μόλις σε ηλικία οκτώ χρόνων έγραψε ως πρώτη του σύνθεση μία «πολωνέζα», και έδωσε το πρώτο του κονσέρτο στη Βαρσοβία. Μολονότι οι καιροί για την πατρίδα του ήταν δύσκολοι – το 1815 η Πολωνία διαμελίστηκε για τέταρτη φορά από τους Ρώσους, τους Πρώσους και τους Αυστριακούς – σπούδασε αρμονία και αντίστιξη κοντά στον Ιωσήφ Έλσνερ, συμπλήρωσε τη μουσική του μόρφωση στο ωδείο της Βαρσοβίας και το 1826 τελείωσε το Λύκειο.

Το 1829 πήγε στη Βιένη, όπου έδωσε δύο κονσέρτα με καταπληκτική επιτυχία για το απαιτητικό βιενέζικο κοινό που είχε συνηθίσει στους κορυφαίους της μουσικής πυραμίδας Μπετόβεν και Μότσαρτ. Τα δύο κονσέρτα που έδωσε τον επόμενο χρόνο στη Βαρσοβία καθιέρωσαν «το νέο αστέρι του Βορρά» ως τον πιο αντιπροσωπευτικό μουσικό της Πολωνίας.

Παράλληλα ξανάρχισε τη σύνθεση του κονσέρτου του σε Μι μινόρε, προϊόν του πρώτου έρωτά του για την Κονστάντσα Γκλαντκόφσκα, τραγουδίστρια του ωδείου, στην οποία αφιέρωσε επίσης το «λαργκέτο» του κονσέρτου, έργο 21 και το «Βαλς», έργο 70.

Το 1830 εγκατέλειψε την Πολωνία, στην οποία δεν επέστρεψε ποτέ πλέον. Η νοσταλγία της θα τον ακολουθεί σε όλη του τη ζωή και θα αποτυπωθεί σε όλα σχεδόν τα επόμενα έργα του, ιδιαίτερα μετά την αποτυχία, το 1831, των Πολωνών να αποτινάξουν τον ρωσικό ζυγό.

Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου στις 26 Φεβρουαρίου 1932, έδωσε το πρώτο από τα δύο κονσέρτα στην αίθουσα Πλεγιέλ, τα οποία αποκάλυψαν το μουσικό του ταλέντο στο εκλεκτό παριζιάνικο κοινό, ερμηνεύοντας και το έργο του Κονσέρτο για πιάνο. Γνωρίστηκε με τον άλλο μεγάλο Μαγυάρο, τον Φραντς Λιστ, με τον οποίο συνδέθηκε φιλικά. Το καλοκαίρι του 1836 ζήτησε το χέρι της μαθήτριάς του Μαρίας Βοντζίνσκα, το γάμο όμως εμπόδισε η μητέρα της, που φοβόταν το στηθικό του νόσημα.

Στο σπίτι του Λιστ γνώρισε την πασίγνωστη και εκκεντρική συγγραφέα Γεωργία Σάνδη, με την οποία συνδέθηκε και μαζί επισκέφτηκαν το Λονδίνο και το 1838 τις Βαλεαρίδες, όπου συνέχισε να συνθέτει και όπου επέστρεφε τα καλοκαίρια τα επόμενα χρόνια, ενώ τους χειμώνες έμενε στο Παρίσι, παρά τη φθίση που ταλαιπωρούσε τον οργανισμό του.

Τον Αύγουστο του 1847 ήρθε σε ρήξη με τη Γεωργία Σάνδη, ενώ η αρρώστια του επιδεινώθηκε και τον Φεβρουάριο του 1848 έδωσε τα τελευταία του κονσέρτα στο Παρίσι και στη Σκωτία.

Δεν ακολούθησε τη σχολή κανενός περίφημου συνθέτη για να γράψει μουσική, ακολουθώντας κάποιο ξένο ύψος, αλλά δημιούργησε δικό του ύφος από τα πρώτα κιόλας έργα του.

Και η τεχνική, που παρουσιάζει στο πιάνο, δεν προέρχεται από τους μεγαλύτερούς του, Μότσαρτ, Μπετόβεν, ή τους σύγχρονούς του, Ντούσεκ, Φιλνδ και Λιούμελ, αλλά είναι αρμονική με το πνεύμα των συνθέσεών του κι αποτελεί βασικό στοιχείο έκφρασης. Αυτό γίνεται φανερό όταν κανείς εξετάζει τα στολίσματα και τις φιοριτούρες του που δεν είναι πρόσθετοι ήχοι, αλλά αποτελούν μέρος της όλης μουσικής του σκέψης.

Θεωρείται ο πρόδρομος των ιμπρεσιονιστών. Το πιο σπουδαίο όμως στη μουσική του, είναι η πρωτοτυπία που οφείλεται σε ανεξήγητα στοιχεία και δεν κουράζει ποτέ. Μερικές φορές είναι ποιητικός και γλυκός, άλλοτε ορμητικός, άλλοτε παράξενος κι άλλοτε σκληρός και αρρενωπός.

«Η ψυχή του πιάνου» ονομάστηκε από τους σύγχρονούς του. Η μεγαλοφυΐα του δεν ταιριάζει με τις συνθέσεις για ορχήστρα και από τα κοντσέρτα του και τις σονάτες του λείπει η ενότητα, η σωστή ανάπτυξη του θέματος και το μέτρο. Η τέχνη του όμως στις μαζούρκες, στα πρελούδια, στις μπαλάντες και τα ωραιότατα νυχτερινά, είναι εξαιρετική.

Συνδυάζει τον σλαβικό συναισθηματισμό και τη μελαγχολία με τη γερμανική αντίληψη της αρμονίας, τη γαλλική χάρη και ποικιλία των ρυθμών με τη μελωδική ευκολία της ιταλικής μουσικής. Στη μουσική του ακούμε την κραυγή και τον πόνο της πατρίδας του, τη νοσταλγία της ελευθερίας. Ήταν φύση ευαίσθητη και λεπτή κι είναι αγαπητός ακόμη και σήμερα, γιατί τα έργα του δεν έχουν τίποτα το συμβατικό και το πλούσιο περιεχόμενό τους συγκινεί την ευαισθησία του σημερινού ανθρώπου.


Chopin's grave at Père-Lachaise cemetery, Paris
/ Ο τάφος του Σοπέν στο κοιμητήριο Περ Λασαίζ, στο Παρίσι

See also / Δείτε επίσης

Frédéric Chopin: Polonaises – Rafal Blechacz (Audio video)

Sergio Tiempo plays Frédéric Chopin (Audio video)

Benjamin Grosvenor plays Frédéric Chopin (Audio video)

Frédéric Chopin: Études - Jan Lisiecki (Audio video)

Frédéric Chopin: 19 Nocturnes – Arthur Rubinstein (Download 44.1kHz/16bit)

Frédéric Chopin: 24 Préludes, Op.28 – Yulianna Avdeeva

Lukas Geniušas plays Frédéric Chopin - Part II (Audio video)

Lukas Geniušas plays Frédéric Chopin - Part I (Audio video)

Frédéric Chopin: Piano Concerto No.1 in E minor – Evgeny Kissin, Zubin Mehta

Ingolf Wunder plays Frédéric Chopin – Part II (Audio video)

Ingolf Wunder plays Frédéric Chopin – Part I (Audio video)

No comments:

Post a Comment