Jakub Józef Orliński

Jakub Józef Orliński
Jakub Józef Orliński, countertenor. Photo by M. Sharkey

Monday, November 28, 2016

Prokofiev, a Russian Giant – MSU Symphony Orchestra, Kevin Noe – Tuesday, November 29, 2016, 2:30 AM – Live on Livestream

The leading Soviet musician of his time, Sergei Prokofiev was a brilliant melodist and outstanding pianist. Hear his compositions that broke from the Romantic tradition and opened a path to a new kind of music.

Works will include Flute sonata featuring Richard Sherman (flute) and Ralph Votapek (piano), Overture on Hebrew Themes featuring Guy Yehuda (clarinet), Dmitri Berlinsky (violin), I-Fu Wang (violin), Yuri Gandelsman (viola), Suren Bagratuni (cello), and Deborah Moriarty (piano), and Peter and the Wolf with Kevin Noe (conducting), and Mark Embree (providing narration).

Michigan: Monday, November 28, 7:30 PM.

Η Συμφωνική Ορχήστρα του Κρατικού Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, υπό τη διεύθυνση του 47χρονου Αμερικανού μαέστρου και καθηγητή μουσικής, Κέβιν Νόε, και σπουδαίοι σολίστες, παρουσιάζουν ένα αφιέρωμα στον μεγάλο Ρώσο συνθέτη Σεργκέι Προκόφιεφ, ερμηνεύοντας τα έργα: Σονάτα για φλάουτο, έργο 94, Εισαγωγή σε εβραϊκά θέματα, έργο 34, και το μουσικό παραμύθι για αφηγητή και ορχήστρα «Ο Πέτρος και ο Λύκος», έργο 67.

Η συναυλία, διάρκειας μίας ώρας, θα λάβει χώρα στο Θέατρο Fairchild, στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, την Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2016, στις 2:30 πμ (ώρα Μίσιγκαν: Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2016, 7:30 μμ), και θα μεταδοθεί ζωντανά από το Livestream.

Sergei Prokofiev (1891-1953)

♪ Flute Sonata, Op.94 (1943)

i. Moderato
ii. Scherzo
iii. Andante
iv. Allegro con brio

Richard Sherman, flute
Ralph Votapek, piano

♪ Overture on Hebrew Themes, Op.34 (1919)

Guy Yehuda, clarinet
Dmitri Berlinsky, violin
I-Fu Wang, violin
Yuri Gandelsman, viola
Suren Bagratuni, cello
Deborah Moriarty, piano

♪ Peter and the Wolf, Op.67 (1936)

i. Introduction
ii. The Story Begins
iii. The Bird
iv. The Duck; Dialogue with the Birds; Attack of the Cat
v. Grandfather
vi. The Wolf
vii. The Duck Is Caught
viii. The Wolf Stalks the Bird and Cat
ix. Peter Prepares to Catch the Wolf
x. The Bird Diverts the Wolf
xi. Peter Catches the Wolf
xii. The Hunters Arrive
xiii. The Procession to the Zoo

Mark Embree, narrator

MSU Symphony Orchestra
Conductor: Kevin Noe

Live from Fairchild Theatre, MSU Auditorium
Michigan State University – College of Music

(HD 720p)

Tuesday, November 29, 2:30 AM (EET, UTC+02:00)
(Michigan: Monday, November 28, 7:30 PM)

Live on Livestream

Born in 1891 in Sontsovka, Ukraine, Sergei Prokofiev is known for his symphonies, ballets and film music. He lived through three musical periods during his lifetime: pre-revolutionary, foreign and Soviet. In the "pre-revolutionary period", Prokofiev was studying at the conservatory at St Petersburg where he grew as a musician studying the works of Stravinsky, Dostoyevsky and Mussorgsky. His works were very much inspired by the events of that time: two Russian revolutions, the abdication and execution of Tsar Nicholas II and the death of his father. The young composer, frustrated by the constraints placed on music and art in Russia, left his country and traveled.

Prokofiev's next musical era, the "foreign period", was spent mostly in western civilizations. Prokofiev spent time in San Francisco and New York City where he continued to develop his piano skills and compositions. He became successful and traveled the world giving concerts. Prokofiev eventually settled in Paris in 1923 where he wrote many symphonies and ballets.

Finally during the "Soviet period", considered his most well-known period, he wrote works such as the ballet Romeo and Juliet (1935) and Peter and the Wolf (1936), which are regularly performed today. This was also the time where he began to work in film music. He composed scores for films including War and Peace and Ivan the Terrible.

The Nov. 28th concert at MSU features popular works by Prokofiev including Peter and the Wolf, with a full orchestra on stage conducted by Director of MSU Orchestras Kevin Noe and narrated by voice professor Marc Embree. The piece is well known for the playful storytelling and the melodies played by different instruments. Each melody represents a different character and aids in telling the story by creating musical imagery.

In contrast, the other works include Overture on Hebrew Themes with Guy Yehuda (clarinet), Dmitri Berlinsky (violin), I-Fu Wang (violin), Yuri Gandelsman (viola), Suren Bagratuni (cello), and Deborah Moriarty (piano), and Sonata for Flute and Piano in D major with Richard Sherman (flute) and Ralph Votapek (piano). These pieces feature rich, contemplative melodies that contrast the more spirited Peter and the Wolf. Kevin Noe also acts as concert guide.

Prokofiev's Peter and the Wolf, for narrator and orchestra, was a commission from the Central Children's Theatre in 1936. The composer himself wrote the text, which tells the story of a young boy who manages to capture a vicious wolf. The piece is remarkable for many reasons, but perhaps most notably for its didactic scoring, designed by Prokofiev to introduce children to the sounds of orchestral instruments. The instrumentation is also important for the narration, since each character in the story is represented by a different instrument: the bird by a flute, the duck by an oboe, the grandfather by a bassoon, the cat by a clarinet, the wolf by three horns, and Peter by the strings. The entire work was composed in a single week (in piano score), and the orchestration was completed less than two weeks later.

Prokofiev's writing is intentionally direct and transparent, reflecting his desire to make the work enjoyable for children. His musical characterizations are broad and straightforward, from the delicate birdsong of the flute, to the thunderous kettledrums portraying the hunters' rifle shots.

The work is in three sections, loosely following a kind of sonata form. The opening section introduces the main characters, preparing the audience for the action to come. The middle section – the "development" – contains the most exciting action, beginning with the appearance of the wolf, his eating of the duck, and his eventual capture by young Peter. The final scene acts as a recapitulation, as the principal characters return for a final parade; here, Peter's opening theme returns transformed into a triumphant march.

Like most of Prokofiev's music, Peter and the Wolf features adroit thematic integration and development. Peter's theme, the dominant theme of the work, is stated at the beginning of the piece, and is then combined with other subordinate themes. This thematic blending is also closely tied to the dramatic action, underscoring developments in the story. Harmonically, the piece begins and ends in C major, but contains many sudden harmonic shifts, another important aspect of Prokofiev's style. Formally, though the piece does follow a loose sonata structure, it is by no means a case of textbook form; themes develop freely, harmonic direction is dictated largely by the action, and characterization assumes priority over any kind of academic musical construction.

Peter and the Wolf has long been a classic, loved by children for its vivid storytelling, and by adults for its gentle sense of humor and good-natured tunefulness. It was composed 22 years after a similar piece, The Ugly Duckling of 1914-1915, which also features humorous musical sketches of animals. It also bears comparison with Benjamin Britten's Young Person's Guide to the Orchestra, which also seeks to acquaint children with the sounds of the symphony.

Source: Alexander Carpenter (allmusic.com)

Το 1936 ο Σεργκέι Προκόφιεφ αποδέχεται την πρόταση της διευθύντριας του παιδικού θεάτρου της Μόσχας, να συνθέσει ένα μουσικό παραμύθι. «Το έργο θα πρέπει να βοηθήσει τα παιδιά να καταλάβουν και να αγαπήσουν τη μουσική. Το σημαντικότερο απ' όλα είναι να βρεθεί μια κοινή μουσική γλώσσα με αυτά», σημειώνει ο Προκόφιεφ. Έτσι, λοιπόν, δεν διστάζει να θέσει τη μουσική του εξ ολοκλήρου στην υπηρεσία του κειμένου, ώστε να προκαλέσει τους κατάλληλους συνειρμούς στο παιδικό του ακροατήριο.

Κάθε όργανο της ορχήστρας αντιστοιχεί σε ένα χαρακτήρα του παραμυθιού. Τα έγχορδα συμβολίζουν τον Πέτρο, το φλάουτο το πουλί, το όμποε την πάπια, το κλαρινέτο τη γάτα, το φαγκότο τον παππού, τα κόρνα τον λύκο, τα κρουστά τους κυνηγούς. Επιδίωξη του συνθέτη είναι να δημιουργήσει μια απλή και κατανοητή μουσική, που οπωσδήποτε δεν απευθύνεται μόνο σε παιδιά, διατηρώντας ταυτόχρονα όλα τα χαρακτηριστικά του μουσικού του ύφους. Η τεράστια δημοτικότητα του έργου, σε συνδυασμό με τις μεταφράσεις του παραμυθιού σε πολλές γλώσσες (το κείμενο του οποίου γράφτηκε από τον ίδιο τον συνθέτη), σύντομα το καθιέρωσαν στην παγκόσμια μουσική φιλολογία.

«Ο Πέτρος και ο Λύκος», σε κείμενο του ίδιου του Προκόφιεφ,  πρωτοπαρουσιάστηκε στη Μόσχα το 1936, όταν ο διάσημος Ρώσος συνθέτης και πιανίστας, έπειτα από μία μεγάλη περιπλάνηση σε χώρες της Δύσης, επέστρεψε στη Σοβιετική Ένωση και επανασυνδέθηκε με τη μουσική της παράδοση.

Έργο του αυτής της περιόδου είναι το συγκεκριμένο παραμύθι, που σκοπό είχε να εξοικειώσει τα παιδιά με τα μουσικά όργανα της συμφωνικής ορχήστρας.

Πρόκειται για μια ιστορία με μουσικές εικόνες, όπου τα χαρακτηριστικά των ηρώων αποδίδονται από ένα όργανο ή από ομάδα οργάνων.

«Ο Πέτρος και ο Λύκος» έχει παρουσιαστεί από τις σπουδαιότερες ορχήστρες ανά τον κόσμο, με σπουδαίους αφηγητές-τραγουδοποιούς, όπως ο Ζακ Μπρελ και ο Ντέιβιντ Μπάουι, αλλά και σπουδαίους ηθοποιούς, όπως ο Πήτερ Ουστίνωφ και ο Ζεράρ Φιλίπ. Στην Ελλάδα αγαπήθηκε ιδιαίτερα με αφηγητή τον αλησμόνητο  Δημήτρη Χορν το 1993.


Ένα μικρό αγόρι, ο Πέτρος, μια μέρα ανοίγει την πόρτα του κήπου και βγαίνει στο λιβάδι, παρά την απαγόρευση του παππού του. Εκεί είναι ο φίλος του, το πουλί, που τιτιβίζει χαρούμενα. Η πάπια, βρίσκοντας ανοιχτή τη πόρτα του κήπου, βγαίνει κι εκείνη στο λιβάδι και πηγαίνει στη λιμνούλα. Στη συνέχεια έρχεται η γάτα. Τότε βγαίνει θυμωμένος ο παππούς, παίρνει τον Πέτρο μέσα στον κήπο και κλειδώνει την πόρτα. Ξαφνικά, παρουσιάζεται ο κακός λύκος από το δάσος. Το πουλάκι και η γάτα πάνω στα δέντρα διασώζονται, η πάπια όμως καταλήγει στο στομάχι του. Αλλά ο Πέτρος σκαρφαλώνει στον τοίχο, ανεβαίνει σε ένα κλαδί και, βοηθούμενος από το πουλάκι, πιάνει τον λύκο από την ουρά με μια θηλιά. Την ίδια στιγμή εμφανίζονται οι κυνηγοί, οι οποίοι είχαν ακολουθήσει τον λύκο, να βγαίνουν πυροβολώντας από το δάσος. Ο Πέτρος, τους φωνάζει να σταματήσουν και τους προτείνει να πάνε τον λύκο στον ζωολογικό κήπο. Στο τέλος όλοι μαζί σε πομπή οδηγούν τον λύκο στον ζωολογικό κήπο.

Kevin Noe conducts MSU Symphony Orchestra

See also

Live on Livestream: All Past Events

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.